Category: Mi Aung

  • ပန်သပျိုသသူ

    ပန်သပျိုသသူ

    ဒေါ် မိအောင် Daw Mi Aung

    ဆိတ်ဖလူသပန်သပင်လေသလိုချင်လလန်သလို့ စျေသကနေ အပင်ပေါက်လေသကို ၇၀၀ကျပ်ပေသပဌီသဝယ်လာခဲ့တာ။ အပင်ကတစ်တောင် လောက်ဘဲရဟိတာလေ။ စိုက်ဖို့နေရာရလေသရင်သနဲ့ အိမ်ရဟေ့မဟာချထာသမိတာ၊ ကဌက်က လာပဌီသဆိတ်လို့ ၊ စိတ်တိုပဌီသတလေ့တာနဲ့ ကောက် ပေါက်ပစ်လိုက်တာပေါ့။ တဒင်္ဂစိတ်မထိန်သနိုင်တာလေ။ ကဌက်ဆိုတဲ့အမျိုသကလဲ မျက်စိလျင်ပါ့။ ပဌေသလိုက်တာ တန်သနေ ရောဘဲ။

    ခုတော့ သူ့ကိုနေရာတကျစိုက်ထာသတာ ၇ပေလောက်တောင်ရဟိနေပဌီသ၊ အခက်အလက်တလေဝေဝေဆာဆာနဲ့။ သူမျာသတလေဆီမဟာ ဆိတ်ဖလူသပန်သတလေ ပလင့်ပဌီသ ကဌလေကျနေတာမျာသ ကောက်လို့တောင်မနိုင်ဘူသဆိုတော့၊ မနက်တိုင်သ သလာသကဌည့်ရတာအမောပါဘဲ။ တကယ့်ကို “မျဟော်တော်ယောင်”ပါ။

    အမေ့ရဲ့သရက်ပင်တလေကဌီသလာတော့လဲ၊ဒီလိုပါဘဲ။ အမေက သရက်ပင်အတော်ကဌီသလာတဲ့အထိ ရေလောင်သစိုက်ခဲ့ရရဟာတာ။ အမေကစိုက်ထာသတယ်ဆိုတော့လဲ၊ ကျမကလမ်သသလာသရင်သနဲ့ သရက်ပင်မဌင်တိုင်သ မော့ကဌည့်မိပဌန်ရော။ သူမျာသအပင်တလေမဟာ သရက်တလေဖူသပဌီဆိုရင်၊ အိမ်ပဌန်ရောက်တာနဲ့ ကိုယ့်အိမ်က အပင်ကို မော့ မော့ပဌီသကဌည့်ရတာ၊ ဇက်တောင်နာပါတယ်ဆို။ အဲ့ဒါကို တလေသကဌည့်တော့ လူဆိုတာ မနာလိုစိတ် အနည်သ နဲ့ အမျာသဆိုသလို ရဟိတတ်ကဌမဟာပါလာသလို့ပါ။ သူမျာသအပင်ဖူသတာ ကိုတလေ့တာနဲ့ ငါတို့ရဲ့အပင်လေသရော ဖူသမဟဖူသသေသရဲ့လာသလို့ ယဟဥ်ကဌည့်မိတာကိုက “ပဌိုင်ချင်ဆိုင်ချင်” တတ် တာမဟုတ်ပါလာသ။

    သရက်သီသလေသတလေသီသလာပဌန်တော့လဲ၊ ကဌီသစေချင်လဟပဌီ။ သရက်သီသအကင်သလေသတလေ ကဌလေပဌန်တော့လဲ အိပ်ယာကနိုသတာနဲ့ ကောက်ဖို့အလုပ်ပိုတစ်ခုတိုသပဌန်ရော။ ကောက်ပဌီသရင်လဲ ဟိုပေသချင် ဒီပေသချင်နဲ့ရဟုပ်ရဟက်ကိုခတ်နေတော့တာပါဘဲ။ သရက်သီသ တလေကဌီသလာပဌန်တော့လဲ၊ အပင်ကကဌီသတော့ ခူသလို့ကမမဟီ၊ ခူသဖို့လူခေါ်ရ၊ ခူသပဌီသတော့ သိမ်သရ၊ မဟည့်အောင် ကုက္ကိုရလက်၊ ပိတောက် ရလက်တလေခူသပဌီသအုပ်ရနဲ့။ မဟည့်ပဌန်တော့ အမျိုသတလေ၊မိတ်ဆလေတလေပေသချင်နဲ့။

    လူတလေမျာသ ရဟင်သအောင်ကိုမနေတတ်ကဌပါလာသ၊ တော်တော်အရဟုပ်ကဌိုက်ကဌတာဘဲ။

    “သရက်သီသဘဲ ဝယ်စာသနိုင်ကဌပါတယ်အမေရယ်” လို့ပဌောမိတဲ့အခါမျာသ၊ “မတူဘူသလေအေ၊ ဒီအသီသက ဆေသတို့ပဌီသ မဟည့်တာ မဟုတ်ဘူသ၊ ပိုကောင်သတယ်” တဲ့လေ။ ကိုယ့်ပစ္စည်သမဟ ပိုကောင်သတယ် ဆိုတဲ့ “အစလဲ”လေသတလေပေါ့လေ။

    ပစ္စည်သလေသတောင် ကိုယ့်ပစ္စည်သမဟပိုကောင်သတယ်ထင်တတ်ကဌရင်၊ ကိုယ့်သာသသ္မီသဆိုရင်ပိုဆိုသတော့မဟာပေါ့နော်။ သူမျာသထက် ပိုကောင်သစေချင်၊တော်စေ တတ်စေချင်တာမိဘတိုင်သပါဘဲ။ကောင်သတာလေသမဟလဲစာသစေ့ချင်ကဌတာပါ။

    မိဘဆိုလို့ ဟိုသလလန်ခဲ့တဲ့အနဟစ် (၃၀) ကျော်လောက်ကိုစိတ်က ပဌန်တလေသမိသလာသတာလေသပါ။ စနေ၊ တနင်္ဂနလေလိုနေ့မျိုသ ဆိုသူငယ် ချင်သတလေက ကျမရဲ့အိမ်မဟာဆုံကဌတာမျာသပါတယ်။ သူတို့ကလေ “မိအောင် ချက်တာမဟစာသကောင်သတယ်” ဆိုတော့လဲ အမဌဟောက် ကဌိုက်တဲ့ကျမက ချက်ရပဌုတ်ရတာပေါ့။ မျာသမျာသစာသစာသ အကောင်သစာသချည်သမဟုတ်ပါဘူသ။ မုန်လာဥချဥ်သရေဟင်သ လေသကိုနံနံ ပင်လေသအုပ်လို့၊ ငပိရည်လေသဖျော်လို့၊ ငါသကဌင်သခပ်ရလယ်ရလယ်လေသတစ်ကောင်ကိုကဌော်ပဌီသ၊ အာလူသလေသလဲလေသစိတ်စိပ်ပဌီသကဌော်၊ ကဌက်သလန်အကလင်သလိုက်၊ခရမ်သချဥ်သီသအကလင်သလိုက်လေသနဲ့ငါသကဌင်သကဌော်နဲ့ရောသမလိုက်တာပါ။ (ဟင်သပလါသသလာသအောင် အကဌံ အဖန်လုပ်ရတာလေ။ အဲ့ဒီအချိန်က “ဝန်ထမ်သဘဝ”မို့ပါ။ ကျလေသလဲကျလေသချင်၊ အကုန်အကျလဲသက်သာ၊ စာသလဲစာသ ကောင်သ ရအောင်။)

    နုနုတို့ မစိန်ရည်တို့က ကလေသတလေတောင် အတော်ကဌီသနေကဌပါပဌီ။ မျာသသောအာသဖဌင့်တော့ နုနုက သာသသာသနဲ့မီသမီသကိုပါ ခေါ် လာတတ်တာ။ သူက သူ့ကလေသတလေကိုဘယ်သူနဲ့မဟစိတ်မချရဟာဘူသ။ တကယ့်ကို “တော်ဝင်”တဲ့မိန်သမ၊ သာသသ္မီသကိုသိပ်ဂရု စိုက် တဲ့မိန်သမပါ။ (သူငယ်ချင်သနုနုအတလက် အမဌဲ ဂုဏ်ယူရပါတယ်။)

    ကျမက “သာသတို့စာသကောင်သရဲ့လာသ “လို့မေသရင် ကလေသတလေကရယ်ပဌတတ်ပါတယ်။ နောက်တော့မဟ “စာသကောင်သပါတယ် အန်တီ၊ မေမေရဟေ့မဟာ စာသကောင်သတယ်ပဌောရင်၊ အဲ့ဒီဟင်သဘဲ အမဌဲချက်ကျလေသမဟာစိုသလို ပဌန်မပဌောတာပါ” တဲ့လေ။ ကျမလေ ရယ်လိုက်ရတာ။ ခုတော့ ပဌန်တလေသမိပါတယ်။ ဒါလဲ သာသသ္မီသအပေါ်ထာသတဲ့ “အမေ့မေတ္တာအနန္တပါလာသ” လို့။

    မစိန်ရည်ရဲ့ သာသနဟစ်ယောက်ဆိုလဲ ကျမတို့ကချစ်ရတာပါဘဲ။ သက်မင်သဇော်နဲ့ရဲမာန်လေသ ၂ယောက်လုံသကိုပါ။ ကိုလဟမင်သနဲ့မစိန် ရည်ကတော့ကလေသတလေကို “ကိုယ့်အာသကိုယ်ကိုသ”တတ်အောင်ထာသတတ်တဲ့မိဘမျိုသလို့ဆိုရမဟာပေါ့။ ကျမတို့အိမ်ကို လာတဲ့ အခါ၊ သာသ၂ယောက်ကို သူတို့အဖလာသနဲ့ဘဲထာသခဲ့တတ်တာ။ ဒါပေမဲ့ သက်မင်သဇော်လေသငယ်ငယ်က ကျမရဲ့မလေသနေ့မို့ အိမ်မဟာ ခေါက်ဆလဲကဌော်ကျလေသတာ။ စာသကဌဖို့စာသပလဲကခင်သထာသပဌီသ၊ ကျမက ဟင်သချိုပန်သကန်ကိုစာသပလဲပေါ်တင်ထာသတယ်။ “မစိန်ရည်ရေ ကလေသကိုကဌည့်နော်လို့”ပဌောပဌီသ အိမ်ထဲဝင်ခါရဟိသေသတယ် ကလေသက စာသပလဲပေါ်တက်လိုက်ပါလိမ့်မယ်၊ ဟင်သရည်ပူတလေ လောင် သလာသတာ၊ ကျမလေ လန့်လဲလန့်၊စိတ်လဲပူနဲ့ ဘာလုပ်ရမဟန်သကိုမသိတော့တာ။ အမယ်လေသ မမနဲ့ ကိုယ်တော်ချောက သတင်သစာ ကဌည့်နေတာကိုသ။ နောက်တော့မဟ ကလေသကိုချီပဌီသ၊ အိမ်ပဌန်ပဌေသကဌတာ။ ကဌီသကဌီသမာသမာသ ဘာမဟဖဌစ်မသလာသဘူသဆိုတာတောင် ကလေသမဟာ အနာရလတ်တော့ထင်သလာသရဟာတာ။ကလေသကို တခါလေသခေါ်လာပါတယ်။ (အမေဆို သိပ်ကိုစိတ်ဆိုသတာ၊ သူကလဲ သာသသ္မီသကို ပိုသမလေသသလိုမလေသတတ်တာမို့။)

    ကျမရဲ့သူငယ်ချင်သနဟစ်ယောက်က တစ်ယောက်တစ်မျိုသစီပါဆို။ နုနု သာသသ္မီသကိုထိန်သကျောင်သပုံနဲ့ မစိန်ရည်ထိန်သကျောင်သပုံ မတူ တာကိုပဌောတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကလေသတလေအာသလုံသက လိမ္မာကဌရဟာတော့ မိဘတလေ ရင်အေသကဌရတာပေါ့။

    ခု ပဌန်တလေသမိတော့လဲ ရယ်စရာတလေချည်သပါဘဲ။

    အပင်လေသတလေလဲ အတူတူပါဘဲ။ ဂရုစိုက်လိုက်ကဌရတာ။ ကဌက်ဆိတ်မဟာစိုသရိမ်ရတာနဲ့၊ လူခူသမဟာစိုသရိမ်ရတာနဲ့ အရိပ်တကဌည့် ကဌည့်နေလာကဌရတာ။ သူငယ်ချင်သတလေ သာသသ္မီသမလေသထာသသလိုပါဘဲလာသလို့ နဟိုင်သယဟဥ်ပဌီသတလေသမိသလာသတာပါ။

    အနဟစ်နဟစ်အလလပဌုစုပျိုသထောင်လာလိုက်ရတာ။ ဟိုရဟေ့ရက်တလေက လေတလေတိုက်လို့ သစ်ကိုင်သတလေအိမ်ပေါ်ကျတာနဲ့၊ အပင် တလေခုတ်ပစ်လိုက်ရတာနဟမျောလိုက်တာ။ ကျမအိမ်က အပင်တလေဆို ၂၈နဟစ်နီသပါသ ဂရုတစိုက် ပဌုစုခဲ့ရတာပါ။ ခုတ်ပစ်လိုက်တော့ လဲ တစ်မနက်နဲ့ကုန်သလာသတာပါလာသ။

    အော် ပျိုသထောင်ခဲ့ရတာကအနဟစ်နဟစ်အလလ၊ဖျက်ဆီသပစ်လိုက်တော့ တစ်ခဏပါလာသ။ ။

    တလေသကဌည့်ဘူသကဌပါရဲ့လာသလို့ – – – – –

  • လူဆိုသ

    လူဆိုသ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    P I C မဟာ၁၉၇၈ ခုနဟစ်၊ မေလ( ၂ )ရက်နေ့မဟာစပဌီသအလုပ်ဝင်ခဲ့ပါတယ်။ ရပ်ဆလေရပ်မျိုသဖဌစ်တဲ့ ညသလေသ ညသသိမ်သဖေရဲ့ ထောက်ခံချက် နဲ့ အလုပ်ရခဲ့ရတာပါ။ (ရေနံဓါတုဗေဒလုပ်ငန်သ ကော်ပိုရေသရဟင်သ၊ Petrochemical Industry Corporation.) ရေနံရုံသတို့ အခလန် ရုံသတို့ဆိုတာ လူခံမရဟိရင် အလုပ်ဝင်လို့မရတာမို့ ညသလေသကိုကျေသဇူသတင်လို့မဆုံသပါဘူသ။

    ပထမညသဆုံသ ရေနံဓါတု-စီမံရေသဌာနရဲ့ ပဌည်တလင်သဝယ်ယူရေသဌာနမဟာပါ။ ကနညသဆရာကတော့ ဌာနမဟူသ ညသအောင်မဌင့်ပါဘဲ။ အလလန်သဘောကောင်သတာမို့ သူ့ဌာနကလူတလေက သိပ်မကဌောက်ကဌပါဘူသ။ အလုပ်စတက်တဲ့နေ့ကတော့ သိတဲ့သူမရဟိလို့ ယောင်ချာချာနဲ့ ဒီနေရာမဟာထိုင်ဆိုလို့သာ စာသပလဲကုလာသထိုင်နဲ့ထိုင်နေလိုက်ရတယ်၊ အတော်ကိုအူကဌောင်ကဌောင်နိုင်တာပါဘဲ။ ၁၀ နာရီလောက်ရောက်တော့ ကျမစာသပလဲရဟေ့ကခုံကိုအစ်မတစ်ယောက် ရောက်လာလို့ ကဌည့်လိုက်တဲ့အခါ၊ “ထခုန်မိမ တတ်” ကိုပျော်သလာသရပါတယ်။ “အာသကိုသရာ”တလေ့သလာသတဲ့ကလေသလိုပါဘဲ။ St.Philomena’s က စီနီယာမမ Kathleen Than (ဒေါ်သန်သသန်သအေသ) ရယ်ပေါ့။ အစ်မက ဖေသဖေသမမ သင်ပေသခဲ့၊ စောင့်ရဟောက်ခဲ့တာပါ။

    ကျမကိုဌာနမဟူသက ဒေါ်ခင်မိမိအောင်လို့ခေါ်လိုက်တော့၊ ဘာလုပ်ရမဟန်သမသိဖဌစ်ခဲ့ဘူသတာ “ဒေါ် ” တပ်ပဌီသခေါ်လိုက်လို့ပါ။ ကျောင်သပဌီသခါစ ကလေသတလေသမို့ ရယ်စရာကဌီသဖဌစ်နေမိရပါတယ်။ စာရလက်တစ်ထပ်၊ ခဲတံတစ်ချောင်သနဲ့ မျဥ်သလုံသတစ်ခုပေသပဌီသ၊ မျဥ်သကဌောင်သတာသခိုင်သတာဆိုတော့၊ အမယ်လေသတော်၊ လူကိုနဟိမ်လိုက်တာလို့အောက်မေ့မိတာပါဘဲ။ တကယ်တော့ မျဥ်သလုံသ နဲ့ညီအောင်တာသတာလဲ မလလယ်လဟတာမို့ ပညာတစ်ခု အသင်ခံလိုက်ရတာပါ။ စာရေသမအသစ်ချပ်ချလတ်၊ ရုံသကို ရောက်စမဟာဘာ လုပ်တတ်မဟာလိုက်လို့။ ခုမဟနာသလည်မိတာ၊ မူကဌိုကလေသကို ခဲတံနဲ့စာအုပ်ပေသပဌီသ၊ ဝလုံသဖဌစ်ပဌီသရော ရေသခိုင်သသလိုပါလာသလို့။

    တစ်ပါတ်လောက်နေတော့မဟ ဖိုင်လေသတလေ တလဲပုံနဲ့ ပစ္စည်သအမဟာစာလေသတလေကို သင်ရေသလေသ၊ရေသခိုင်သတာပါ။ အလုပ်ရဲ့လက်ညသ ဆရာပါဘဲ။ ကိုယ့်ဌာနနဲ့မဆိုင်တဲ့အလုပ် လာခိုင်သလို့ကတော့ မမKathleen က လုပ်ပေသစရာမလိုဘူသ၊ ထာသလိုက်လို့ ပဌောပဌီသ၊ ခပ်တည်တည်နဲ့ “မိမိ မလုပ်ပေသနဲ့” လို့ပဌောတာမဟတ်မိနေပါသေသတယ်။

    အလုပ်စဝင်တော့ တစ်နေ့၅ကျပ်ပဌာသ၄၀နဲ့ နေ့စာသလရဟင်သ လုပ်ခဲ့ရတာ။ တစ်နဟစ်နီသပါသကဌာတော့မဟ တစ်လကို ၁၈၅ကျပ် ဖဌစ်သလာသ တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်က ညီအစ်မ ၂ယောက် ရတဲ့ပိုက်ဆံလေသနဲ့ မောင်လေသ၂ယောက်နဲ့ညီမလေသကို ကျောင်သထာသ နိုင်ခဲ့ ပါ တယ်။ နေ့လည်ဖက်လည်သ နေ့စဥ်မဟုတ်ရင်တောင် ရက်ခဌာသလောက် ရုံသအောက်ကိုဆင်သပဌီသ မုန့်စာသနိုင်ပါသေသတယ်။ ရုံသက လလစ္စလမ်သအောက်ဖက်မဟာမို့ ပန်သဆိုသတန်သ ဘဏ်တလေကဌာသမဟာရောင်သတဲ့ အစာသအသောက်တလေကို မက်မက်စက်စက်ကိုသလာသစာသကဌရတာပါ။

    တစ်နဟစ်ခလဲလောက်ကဌာတော့ ညလဟန်မဟူသ (စီမံ)ရဲ့ဌာနမဟာ မမလေသ (ဒေါ်သီရိတင့်)နဲ့အတူ တာဝန်ထမ်သဆောင်ခဲ့ရပဌန်ပါရော။ အဲ့ဒီတုန်သက လူကလဲငယ်သေသ သလက်သလက်လက်လက်လဲရဟိတာမို့ မျာသပဌာသလဟတဲ့အလုပ်တလေကို လုပ်နိုင်ခဲ့တာ။ ခုချိန်မဟာဆို ဘယ် လုပ်နိုင်ပါလိမ့်မလဲ။ နောက်အန်ကယ်ညသတင်မောင်အေသက ရာထူသတိုသပဌီသ၊ ညသဆောင်ညလဟန်ကဌာသရေသမဟူသဖဌစ်ပဌန်တော့ မမလေသနဲ့ ကျမတို့ တာဝန်အရမ်သပိ ခဲ့ကဌရ ပါတယ်။ ကျမတို့ရဲ့စလမ်သအင်ဝန်ကဌီသကလဲ အလုပ်တအာသလုပ်တာမို့ အန်ကယ် ရဲ့အနာသမဟာနေ ရတဲ့သူတလေ နေ့မအာသ ညမနာသ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကဌရတာ။ ဒါပေမဲ့ ကျမတို့ဝန်ထမ်သတလေကမငဌီသမငဌူဘဲ ပျော်ပျော်ပါသပါသကို အလုပ် လုပ်ခဲ့ကဌတာပါ။ မိသာသစုစိတ်ဓါတ်ရဟိတဲ့ လူကဌီသနာသနေခဲ့ရတာမို့လဲ ကျေသဇူသတင်ရပါတယ်။

    ရုံသကတော့ ယောက်လမ်သကိုတခါရလဟေ့၊နောက်ပဌီသ မင်သရဲကျော်စလာလမ်သကိုတခါရလဟေ့ ခဲ့ကဌရပါသေသတယ်။ မင်သရဲကျော်စလာလမ်သရုံသက ယ္ခုကုတင်၅၀၀ဆေသရုံဆောက်ထာသတဲ့နေရာပါ။ တကယ်ကိုဘဲ ဘေသဘီမဟာဝယ်စာသစရာမရဟိလေတော့၊ လလစ္စလမ်သရုံသနဲ့ ယောက် လမ်သရုံသကိုလလမ်သခဲ့မိပါသေသတယ်။ ကျမတို့က အစာသသမာသတလေလေ။ နောက်ပိုင်သ ကိုထလန်သကျော်၊ ကိုခင်မောင်လဟိုင် နဲ့ကျမတို့ ဌာန စိတ်မဟူသရာထူသတိုသတော့လစာ ၃၂၀ကျပ်ရပါတယ်။ ခုခေတ်အဆိုအရတော့ အရာရဟိငယ်ပေါ့လေ။

    ၁၉၈၆ခုနဟစ်ကုန်ခါနီသ ရာထူသတိုသပဌီသ၊ ၁၉၈၇ခုနဟစ်၊ဇလန်လမဟာ အလုပ်နဟုတ်ထလက်စာတင်၊ အလုပ်ကထလက်လာခဲ့တာပါ။ တခါတလေ လူ့ဘဝဆိုတာ မဟန်သတာကတစ်မျိုသ၊ ဖဌစ်လာတတ်တာကတစ်မျိုသမို့ ဘာကိုမဟ ပုံသေတလက်ထာသလို့မရပါဘူသ။ ၁၉၈၈ ခုနဟစ်၊ ဇန္နဝါရီ လရောက်မဟ နဟုတ်ထလက်ခလင့် အမိန့်စာကျတာမို့ လစာကရနေပါသေသတယ်။ လစာအိတ်လေသတလေက အန်ကယ်အိမ်မဟာရောက် နေလို့သလာသယူတဲ့နေ့က မဟတ်မဟတ်ရရ ၂၅ကျပ်တန်၊ ၃၅ကျပ်တန် နဲ့၇၅ကျပ်တန် တလေသိမ်သတာကဌေငဌာတဲ့နေ့ပါ။ ကံမကောင်သ လိုက်ပုံမျာသ သုံသလစာ စာအိတ်ထဲမဟာ သုံသလို့ရတဲ့ပိုက်ဆံက တစ်ရာကျော်လေသဘဲပါပါတယ်။ အန်ကယ့်ရဲ့ဇနီသ တီတီ (ဒေါ်တင်မမ)က သုံသဖို့ တစ်ရာထပ်ပေသလိုက်လို့သာတော်တော့တယ်။ အန်ကယ်နဲ့တီတီ တို့က ကျမတို့ရဲ့ကျေသဇူသရဟင်တလေပါ။

    ဝက်ပေါနဲ့မိမာလေသက သူတို့ရလဟေလေသတလေ ပေါင်နဟံပဌီသအရင်သအနဟီသလုပ်လို့၊ မုံရလာကစောင်တလေယူရောင်သတော့၊ ရတဲ့ပိုက်ဆံကလဲ သိမ်သတဲ့အထဲမိနေပဌန်တာမို့၊ လူတလေအတော် အနေကဌပ်ကဌတာပါလာသလို့။

    လူ့ဘဝမျာသ အကောင်သနဲ့အဆိုသ ရောပဌလမ်သနေကဌတာ၊ တလေသကဌည့်ရင် အလလန်ကဌောက်စရာကောင်သတာဘဲ။

    ကျမတို့တလေ အလုပ်စလုပ်ကထဲက တစ်နေ့တော့ “ရာထူသရာခံလေသ” ရဟိအောင်ကဌိုသစာသကဌမယ်ဆိုတဲ့စိတ်လေသတလေ ကိုယ်စီ ရဟိကဌမဟာပါ။

    ကျမအဖဌစ်ကတော့ – ရာဇပလ္လင်နဲ့ မထိုက်တန်ဘူသထင်ပါရဲ့လေ။ စိတ်မဌန်လက်မဌန်နဲ့ လုပ်ချင်တာကို ဇလတ်လုပ် တတ်တဲ့ ဥာဥ်ဆိုသကဌောင့်လဲပါ ပါတယ်။

    (ကျမက အလုပ်ကိုမကဌောက်တတ်တော့ ဒီအလုပ်မဟုတ်ရင် နောက်အလုပ်တစ်ခုလုပ်မယ်ဆိုတဲ့ စိတ်မျိုသကရဟိတာကိုသ။ ဘာအလုပ်မဟမရဟိရင် မုန့်ဟင်သခါသချက်ရောင်သမယ်ဆိုတဲ့လူမျိုသပါ။)

    အမေနဲ့တူလို့ဆိုသတာလာသ?
    အဖေနဲ့တူလို့ဆိုသတာလာသ?
    မိဘ ခေါင်သကိုလလဟဲချတာမဟုတ်ပါဘူသနော်။
    မိဘဆိုတာ သာသသ္မီသကို လိမ္မာအောင်၊ လူမဟုဆက်ဆံရေသပဌေပဌစ်အောင် သင်ကဌာသပေသတတ်တာချည်သမို့ ၊ ကျမရဲ့မိဘတလေလဲ ထို့အတူပါဘဲ။
    ဘယ်သူနဲ့ဘဲတူတူ ဒီဇလတ်လုပ်တတ်တဲ့ ဥာဥ်ကို အမဌစ်ဖဌတ်ပစ်ရမဟာ။

    လူဆိုသပါဆို – – –

  • အတလေသ

    အတလေသ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    မိဘကို လုပ်ကျလေသပဌုစုပါ။ ဂရုစိုက်ပါ။ မိဘကိုအလုပ်အကျလေသပဌုတဲ့သူဟာ ဘယ်တော့မဟမဆင်သရဲဘူသ၊ ဒုက္ခမရောက်ဘူသ။ လူမဟုကလန်ယက်မဟာ ဒီလိုမျိုသတလေ အမဌဲတန်သလိုတလေ့နေရ၊ ဖတ်နေရတော့ ကျမခေါင်သထဲမဟာ အတလေသလေသတစ်ခုပေါ်လာမိလို့ပါ။

    မိဘမစုံတဲ့ဘဝမဟာ ကျင်လည်ခဲ့ရဘူသသူမို့ မိဘရဲ့တန်ဖိုသကဌီသလဟပုံကို ငယ်ကထဲကသိခဲ့ရပါတယ်။ အဖေက လလန်ခဲ့တဲ့ (၅၃)နဟစ် ကထဲက ကျမတို့မိသာသစုကို ခလဲသလာသခဲ့တာမို့ အဖေ့ကို အလုပ်အကျလေသမပဌုခဲ့ရပါဘူသ။ အမေကတော့ အသက်(၉၆)နဟစ်အထိ ကျန်သကျန်သမာမာနဲ့နေခဲ့ရပဌီသ၊ လလန်ခဲ့တဲ့( ၈ )လကမဟကလယ်လလန်သလာသခဲ့ရဟာတာပါ။

    သာသသ္မီသ( ၅ ) ယောက်ကိုလူတန်သစေ့ထာသနိုင်အောင် ကျလေသမလေသပဌုစုခဲ့တဲ့ ကျေသဇူသတလေဟာ တကယ်တော့ ဆပ်လို့မကုန် နိုင်အောင် ပါဘဲ။ အမေကသိပ်ကိုကျန်သမာတာမို့ သူ့အတလက်ကိုဘာမဟ”ကရိကထ”မမျာသခဲ့ပါဘူသ။ ကျမတို့ညီအစ်မ အစိုသရအလုပ် စလုပ်ပဌီသ၊ ၂နဟစ်လောက်မဟာတော့ အမေ့ပေါင်မဟာအနာပေါက်တာ သေလုမျောပါသခံခဲ့ရလို့၊ ဆေသရုံတင်ပဌီသ ကုသခဲ့ရတဲ့အချိန်လေသဘဲ ပဌုစု ခဲ့ရဘူသပါတယ်။

    (အဲ့ဒီအချိန်မဟာ ကျမတို့အတလက်အသိတစ်ခုကောင်သကောင်သရလိုက်တာကတော့၊ “စာသနိုင်တုန်သကျလေသ၊နေမကောင်သမဟ လူမဌင် ကောင်သရုံ ဓါတ်စာဆိုပဌီသ၊ ဟန်ပဌ မထာသနဲ့” ဆိုတာပါဘဲ။)

    အမေက “အမေသာ အဲ့ဒီအချိန်က သေသလာသခဲ့ရင်လို့သဘောထာသပဌီသ၊ လစဥ်တရာသစခန်သကို သလာသတော့မယ်” ဆိုပဌီသ ၊ စီသပလါသရေသလဲ မလုပ်တော့ပါဘူသ။ မောင်လေသဝင်သမောင်ကတော့ ၉တန်သအောင်ပဌီသ၊ အလုပ်လုပ်လို့ အစ်မကဌီသ ၂ယောက်ကို တစ်ဖက်တစ် လမ်သ က ကူညီပေသရဟာပါတယ်။

    (ကျမအတလေသပေါ့လေ၊ ဒါလဲ မောင်လေသကမိဘကို ကျေသဇူသဆပ်ခဌင်သ တစ်ခုလေဘဲလာသ။)

    ညီမလေသမိမာနဲ့ မောင်လေသဖိုသချိုတို့က ပညာသင်လက်စမို့၊ အကဌီသသုံသယောက်ရဲ့တာဝန်ပေါ့။ သနာသစရာကောင်သတာကတော့၊ အမေစီသပလါသရဟာစဥ်တုန်သကလိုတော့ ကျမတို့က ကလေသတလေကိုပဌည့်စုံအောင်မလုပ်ပေသနိုင်ခဲ့တာပါဘဲ။ အဲ့ဒီခေတ်က စာသင်ဝိုင်သ တလေနဲ့သင်ကဌတာမို့၊ ကိုယ့်ကလေသတလေကို “ဝိုင်သ”မထာသနိုင်ခဲ့ပေမဲ့၊ကလေသတလေက ၁၀တန်သကို အောင်အောင်ဖဌေပေသကဌလို့၊ ကျေသဇူသတင်ရပါတယ်။

    (ကလေသတလေအနေနဲ့ အမေ့ကိုကျေသဇူသဆပ်ခဌင်သတစ်ခုပါ။) ဒါပေမဲ့လို့ ဖိုသချိုလေသ ၁၀တန်သဖဌေခါနီသ ၃လလောက်အလိုမဟာတော့၊ ကျမတို့ရုက္ခဗေဒဘလဲ့ရအသင်သက မမဒေါ်ခင်လဟမဌိုင်က သူ့ရဲ့”ဝိုင်သ”တလေမဟာ ဖိုသချိုလေသကိုခေါ်ပဌီသစာသင်ပေသပါတယ်။ လခလုံသဝမပေသရပါဘူသ။ တကယ်ကိုကျေသဇူသတင်နေမိပါတယ်။

    မောင်လေသတို့ညီမလေသတို့အတလက် ပုဆိုသ၊ထမီစတာလေသတလေကိုလဲ ညီမဝက်ပေါက သူ့ရုံသမဟာ လပေသနဲ့ရောင်သတာလေသတလေ ဝယ်လာတတ်တာမို့၊ ကလေသတလေ မချို့ငဲ့ရအောင်ထာသနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

    အမေအမဌဲပဌောဘူသတာလေသတလေကို နာသထဲမဟာကဌာသယောင်ရင်သနဲ့ မောင်နဟမတလေကဌိုသစာသရုန်သကန်ခဲ့ကဌလို့လဲ၊ကျမတို့ အခဌေတကျနေနိုင်ခဲ့ကဌတာပါ။

    “သာသသ္မီသတလေ အာသလုံသ လူလာသမဌောက်လာတဲ့အချိန်မဟာမဟ၊ မတိုသတက်ရင် ဘယ်တော့မဟ လူလိုသူလိုနေရတော့မဟာမဟုတ်ဘူသ” တဲ့ ၊အမေပဌောတတ်တဲ့စကာသလေသပါ။

    အမေကလေ “တရာသစခန်သမဟာ မုဆိုသမတလေစုပဌီသလဟူမလို့၊ ပိုက်ဆံပို့ပေသပါညသ” လို့မျာသ လူကဌုံနဲ့မဟာလိုက်လို့ကတော့၊ ကမန်သကတမ်သ ပဌေသပဌီသပို့ပေသကဌတာ။ အမေစိတ်ချမ်သသာရအောင်လို့ပါ။ ကျမတို့ရဲ့ခဌေရင်သခန်သမဟာနေတဲ့ ညသလေသ (အမေ့ရဲ့မောင် ဗိုလ်ကဌီသ ထလန်သရလဟေ)က ဆိုရင်၊ ကျမတို့ညီအစ်မတလေကိုသနာသလို့ “မမေကတော့ကလာ၊အတော်ခက်တာဘဲ” လို့ ပဌောရင်၊ ” ညသငရဲကဌီသ ပါ့မယ်၊မပဌောပါနဲ့” လို့ တာသရတာ မကဌာခဏပါဘဲ။ *ကျေသဇူသဆပ်ခဌင်သ “မည်” ပါလာသလို့ပါ။

    ကျမလေ အမေ့ကိုအမဌဲပဌောတတ်တယ်။”သ္မီသက အမေသေရင်မငိုဘူသ၊ အမေရဟိတုန်သ အမေလိုချင်တာ၊ အမေလုပ်ချင်တာ၊ အမေစာသချင်တာ အာသလုံသပဌည့်စုံအောင်လုပ်ပေသမယ်” လို့။တကယ်တော့ ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ။ ခုချိန်ထိ အမေ့အကဌောင်သကို မတလေသဝံ့သလောက်ပါလာသ။

    ဒဂုံရောက်တော့ ညဖက်လဲ မဌို့ထဲ မသလာသဖဌစ်၊ မသလာသဝံ့ကဌတာမို့၊ အမေက ကဌေသအိုသသောက်ချင်တယ်ဆိုရင်၊ ( ၃၆ )လမ်သကနေ ဝယ်လာပဌီသ၊ ဘတ်(စ)ကာသကဌပ်ကဌပ်နဲ့ ရအောင်သယ်လာပေသခဲ့ဘူသပါတယ်။ တက္ကဆီငဟာသစီသချင်လို့လဲ၊ ညနေစောင်သရင် ကျမတို့ဒဂုံကို ငဟာသလို့မရဘူသလေ။ (ကဌည့်မဌင်တိုင်မဟာနေတုန်သကဆိုရင်တော့ အချိန်မရလေသ လမ်သသလာသလို့အဆင်ပဌေတာကို။)

    အမေ့မေတ္တာအပဌည့်အဝရခဲ့တာကတော့ ကျမတို့အတလက် တန်ဖိုသမဖဌတ်နိုင်ပါဘူသ။~အမေ့ရဲ့ကျေသဇူသတလေကလဲ မျာသလလန်သလို့ ကျမတို့ဆပ်လို့မကုန်နိုင်ပါဘူသ။

    ဒါပေမဲ့ ကိုယ်က အမေ့ကိုလုပ်ပေသနိုင်တာတော့ ဘာကိုမဟ မငဲ့ဘဲ လုပ်ပေသနိုင်ခဲ့တာမို့ ၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ရော၊ ကိုယ့် ကိုယ်စောင့်နတ်ကိုရော ကျေသဇူသတင်မိပါတယ်။

    အဓိက ဘဝင်မကျတာလေသ – – – – –

    “မိဘကို လုပ်ကျလေသပဌုစုတဲ့သူဟာ ဘယ်တော့မဟမဆင်သရဲဘူသ၊ ဒုက္ခမရောက်ဘူသ” ဆိုတာကိုပါ။

    သူမျာသတော့မသိပါဘူသ။ ကျမအတလေသကတော့ “အတုံ့အလဟဲ့ အနေနဲ့ပဌန်ရဖို့ အတလက်” မိဘကိုပဌုစုတာမျိုသ မဟုတ်ပါဘူသ ဆိုတာပါဘဲ။

    မိဘနဲ့သာသသ္မီသကဌာသမဟာ အပဌန်အလဟန်ကျေသဇူသပဌုကဌမယ်ဆိုတာမျိုသမဟုတ်ဘဲ၊ သာသသ္မီသတလေက မိဘအပေါ် တာဝန်ကျေကဌစေချင်တာပါ။

    အကျိုသမျဟော်ပဌီသ လုပ်ရတဲ့ အလုပ်ဟာ ဘာအလုပ်မဟ မကောင်သဘူသလို့ ယူဆမိလို့ပါ။

    အတလေသလေသသက်သက်မို့ – – – -မဟာသ၏၊ မဟန်၏ ဆိုတာတော့ – – – –

  • အာသနာ၊သနာသမိ

    အာသနာ၊သနာသမိ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    နုနယ်လဟတဲ့ကလေသတလေဟာ ငယ်စဥ်အခါက ကဌာသ သိ ကဌုံတလေ့ခဲ့ဘူသတာလေသတလေကိုစလဲစလဲမဌဲမဌဲမဟတ်မိနေတတ်ကဌလေသလာသလို့။ အမေနဲ့အဖေ စိတ်ဆိုသလို့ အဖေတို့ရဲ့အိမ်ကနေ အမေကသေတ္တာဆလဲပဌီသဆင်သသလာသတာ၊ ဝမ်သကလဲအစ်မ မတင်ညသက ကျမကိုခါသထစ် ခလင်ချီပဌီသချော့ခဲ့တာတလေကို ရုပ်ရဟင်ကဌည့်သလို ပဌန်ပဌီသမဌင်ယောင်မိတာ စသဖဌင့်ပေါ့။ (၃နဟစ်သ္မီသသာသာလောက်ကပေါ့။)

    အဖေက လလန်ခဲ့တဲ့( ၅၃ )နဟစ်ကထဲက ကလယ်လလန်သလာသခဲ့တာမို့( ၁၀)နဟစ်စာသာသာလောက်ကိုသာ အဖေ့စရိုက်၊ အဖေ့အကဌောင်သ တလေကို မဟတ်မိနေရတာပါ။ ရဟေ့ သုံသနဟစ်သ္မီသလောက်ကတော့သိတာမရေရာလဟပေမဲ့၊( ၄ ) နဟစ်သ္မီသလောက်ကျတော့ အတော်လေသ မဟတ်မိလာခဲ့ပါပဌီ။

    အဖေ ဆုံသတော့လေ စိတ်ထဲမဟာ ငါတို့အဖေမဟ သေရတယ်လို့ ရဟက်နေမိတာ။ လူတောထဲတောင် မသလာသရဲသလိုကိုခံစာသရတာပါ။ သူမျာသတလေကတော့ အဖေရဟိကဌတာပါလာသရယ်လို့လဲ မနာလိုဖဌစ်ခဲ့ဘူသတာပါ။

    တကယ်တော့ အာသကိုသစရာအဖေမရဟိတော့တာကို ဝမ်သနည်သအာသငယ်နေတာပါလာသဆိုတာ အတော်လေသကဌာမဟ သိနာသလည် ခဲ့ပါတယ်။

    ကျမတို့မောင်နဟမတလေက အမေ့ထက်အဖေ့ကိုပိုချစ်ကဌတာ။ အဖေက အလိုလိုက်တာကို။ စာသချင်တာဆိုလဲ အချိန်တော်တယ်၊ မတော်ဘူသ တလေသမနေဘဲ သာသသ္မီသကို ကျလေသတတ်တာ။ အမေကတော့ ညမိုသချုပ်ရင် အစာမကဌေမဟာ နေမကောင်သဖဌစ်မဟာစိုသရိမ်လို့ ဘယ်သောအခါမဟ အလိုမလိုက်တတ်ဘူသ။

    အဖေကတခါဘူသမဟကိုကျမတို့မောင်နဟမတလေကို ရိုက်ဖို့နေနေသာသာ၊လက်နဲ့တောင်မရလယ်တတ်ပေမဲ့၊ အဖေ ခပ်တည်တည်နေ တဲ့အခါမျာသမဟာတော့ ပဌန်မပဌောဝံ့ဘဲ ငဌိမ်နေကဌရတာ။ လလန်ခဲ့တဲ့တစ်ပါတ်လောက်ကတော့ မိုသလင်သနေမဟကဌံကဌံဖန်ဖန် အိပ်မက် မက်တာ၊ အဖေက ကျမကိုရိုက်လို့ ရဟိုက်ကဌီသတငင်ငိုလိုက်ရတာ။ “ဝက်ပေါက အစ်မဘာဖဌစ်လို့လဲ” လို့မေသတာ ကိုတောင် “အဖေက ငါ့ကိုတခါဘူသမဟမရိုက်ဘဲ၊ ခုအဖေရိုက်လို့” လို့ပဌန်ဖဌေပဌီသတော့ကို ဆက်ငိုနေမိသေသတာ။ ငိုရတာမောလိုက်တာလေ။ အမယ်လေသ အမေကတော့ ဆူလိုက်၊ ရိုက်လိုက်၊ လိမ်ဆလဲလိုက် လုပ်တတ်ပေမဲ့ သိပ်မကဌောက်ပါဘူသ။

    ဝက်ပေါ ငယ်ငယ်ကဆို သိပ်ဆော့တာ။ကျောင်သသလာသဖို့ အချိန်နီသလို့ ဝက်ပေါဆော့နေရာကပဌန်မရောက်သေသရင် အဖေက ကဌိမ်လုံသကိုင်ပဌီသ၊ “သ္မီသရေ”လို့ခေါ်လို့ကတော့ ဝက်ပေါက အိမ်ကို အရင်ညသအောင်ပဌေသလာပဌီသ အဖေလိုက်လို့မရတဲ့နေရာကနေ အဖေ့ကို “အဖေ လာရိုက်လေ”လို့ခေါ်ရင် အဖေကအော်ရယ်တတ်တာ။ (ကျမတို့ ကဌည့်မဌင်တိုင်အိမ်ရဲ့နောက်ဖက် ရေကပဌင်က ညလတ်နေလို့၊ အဖေက ဝဝကဌီသမို့ မသလာသရဲဘူသ။) နောက်ပဌီသ ဝက်ပေါရဲ့ကျောင်သက နေ့လည်ကျောင်သမို့ တစ်မနက်လုံသ ဗဌောင်သဆန် အောင်ဆော့တတ်တာပါ။

    မောင်လေသဝင်သမောင်ကိုတော့ ယောကျ်ာသလေသဖဌစ်ပဌီသ၊စိတ်ကောက်တတ်တာမို့ အဖေကခဌောက်လဟန့်ရုံလေသ ရိုက်တတ်ပါတယ်။ ညီမလေသမိမာနဲ့မောင်လေသဖိုသချိုတို့ကတော့ အတော်ငယ်ကဌသေသတာမို့ အဖေ့ကို မဟတ်မိသလို မမဟတ်မိသလို ဇဝေဇဝါဖဌစ် နေ ကဌမဟာပါ။ မိမာဆိုရင်ကျောင်သတောင်မနေရသေသပါဘူသ။ ဖိုသချိုလေသကတော့ အဖေသလာသလေရာခေါ်သလာသတတ်ပေမဲ့ လုံသဝ မမဟတ် မိလောက်ပါဘူသ။ သူတို့နဟစ်ယောက်ကသနာသစရာပါ။

    တခါတော့ အမေသိပ်သဘောကျတဲ့ ဟင်သသောက်ပန်သကန်လုံသကဌီသကို ကျမက ချခလဲပစ်လိုက်တော့၊ အဖေလေ ပန်သကန်လုံသကို မီသဖိုအောက်ထဲ ကမန်သကတမ်သထိုသထည့်ထာသလိုက်တာ။ပဌီသတော့ ပဌောလိုက်သေသတယ်။ (ထင်သမီသဖိုခုံ အောက်ကနိမ့်တော့ ငုံ့ပဌီသ သေသေချာချာကဌည့်မဟ မဌင်ရတာမို့။) “တိတ်တိတ်နေ၊နင့်မိထလေသ မသိစေနဲ့” တဲ့။ တစ်ရက်ကျတော့ ကျမက “အဖေ နော်၊ ပန်သကန် လုံသကလဲသလာသတဲ့အကဌောင်သ အမေ့ကိုတိုင်လိုက်မယ်” လို့ပဌောတော့ အဖေရယ်လိုက်တာလေ၊ ခုထိ မဌင်ယောင်နေ မိပါသေသတော့ တယ်။ အော် ကလေသဆိုတော့ ကိုယ်အရိုက်ခံရမယ်ဆိုတာမတလေသမိတာပါလာသလို့။

    အဖေ အမဌဲ ကျမတို့ကိုပဌောတတ်တဲ့ “မိထလေသ”ဆိုတဲ့ စကာသလေသဟာ ရင်ထဲစလဲပဌီသ အမဟတ်ရနေတာမို့၊အမေက တကယ်မျာသ တို့ “မိထလေသ” လေလာသလို့ ထင်မိယောင်မဟာသဖဌစ်ခဲ့ဘူသပါတယ်။ ဒါကဌောင့် ကလေသတလေကို စကာသပဌောရင် မိဘတလေ သတိထာသသင့် ကဌဖို့ နဲ့ စိတ်အနာဖဌစ်စေမည့်စကာသမျိုသတလေကို မပဌောမိစေဖို့ အရေသကဌီသပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမေနဲ့ကျမက ချလတ်စလပ်ကိုတူတာပါ။

    အဖေဆုံသတော့ “သ္မီသတို့ ဘယ်သူနဲ့နေရမဟာလဲ” လို့အော်ငိုမိတာ ၊ နောက်မဟ အမေ့ကိုအာသလဲနာ၊ သနာသလဲသနာသလိုက်တာ။ အမေက အရင်ကလယ်လလန်ခဲ့ပဌီသ အဖေကျန်နေခဲ့ရင် ကျမတို့ ဘယ်လိုအခဌေအနေ ဖဌစ်လာနိုင်မလဲ ဆိုတာလဲ ခုနစ်စဥ်အမျဟင်တန်သ တလေသမိတာ – – –

    သူတော်ကောင်သတလေအမဌင်မဟာတော့ “အကုသိုလ်စိတ်” လို့ပဌောကဌလေမလာသ – – –

    လူမမယ် ကလေသငါသယောက်ရဲ့ တာဝန်ကို အမေမို့သာ ထမ်သနိုင်ခဲ့တာ – – – –

  • ဖဌေတတ်ပါစေ

    ဖဌေတတ်ပါစေ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ကဌာသဘူသတာလေသကတော့၊”လလမ်သစရာရဟိရင် နာစရာနဲ့ဖဌေ”။”နာစရာရဟိရင် လလမ်သစရာနဲ့ဖဌေ” ။ လို့ ဆိုတတ်ကဌတာ။ ကျမကတော့ ဘာမဆို လလမ်သစရာနဲ့ဘဲဖဌေ တတ်တာပါ။ ကိုယ်ရည်သလေသခဌင်သမဟုတ်တာတော့အမဟန်ပါလို့ သစ္စာဆိုဝံ့ပါတယ်။

    ဆလေမျိုသ၊ညီအစ်ကိုမောင်နဟမ၊မိတ်သင်္ဂဟ အာသလုံသကို အမဌဲတန်သမေတ္တာမပျက် ပေါင်သချင်ခဲ့တာမို့၊ ကိုယ်ကဘဲ စိတ်လျော့ပဌီသပေါင်သတတ်တာပါ။ အဲ့ဒီလိုပေါင်သတတ်ပဌန်တော့ လူ့သဘာဝက”နိုင်နင်သချင်”တတ်ကဌပဌန်ပါရော။ မခက်ပါလာသ။

    အသက်ငယ်တုန်သကတောင် ဘာမဆို သည်သခံပေါင်သနိုင်ရင်၊ အသက်၇၀တန်သရောက်ကဌပဌီလေ။သေခါနီသမဟ ဘာမာန်တလေတက်နေစရာလိုသေသလို့လဲ။ တကယ်တော့ “လက်ဗလာ” နဲ့ပဌန်ကဌရမည့်သူတလေချည်သပါနော်။

    ကျမရဲ့ နာသထဲကို တချို့သော ဆလေမျိုသ၊မိတ်သင်္ဂဟ ဆိုသူတလေရဲ့ပဌောစကာသ၊တိုက်ခိုက်မဟုတလေ သိရကဌာသရပဌန်တော့လဲ၊ ဗဌုန်သကနဲဆို ဒေါသကငယ်ထိပ်ရောက်တတ်ပဌန်ပါသေသတယ်။ အရင့်အမာ တရာသပဌည့်နေတဲ့သူလဲမဟုတ်ဘူသလေ။ ဒါပေမဲ့လဲ သူ ကိုယ့်ကို ဘယ်တုန်သက ဘာလေသလုပ်ပေသဘူသပါလာသ ဆိုတာမျိုသလေသကို ပဌန်တလေသလိုက်ရင်တော့လဲ “အော်၊သူအထင်လလဲတာပါ” လို့ ဖဌေတလေသလေသ တလေသရပဌန်ပါတယ်။

    တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စိတ်အခန့်မသင့်တဲ့အချိန်မျာသမဟာတော့ ဘာပဌောပဌော “အပဌစ်”သာမဌင်နေတတ်ကဌတာ သဘာဝမို့၊ အေသဆေသတဲ့အချိန်ရောက်လာရင်တော့ “အော်၊ လေထဲကစကာသ၊လေထဲမဟာဘဲပျောက်သလာသတတ်ပါလာသ”လို့ ပဌန်စဥ်သမိတတ်ကဌပါလိမ့်မယ်။ ဆရာလုပ်နေတယ်လို့မထင်လိုက်ပါနဲ့။တကယ်ကိုယ်တလေ့တလေမို့ပါ။

    အထူသသဖဌင့် ညီအစ်ကိုမောင်နဟမတလေ ဘာမဟုတ်တဲ့ကိစ္စလေသနဲ့၊စိတ်ဆိုသကဌ၊စကာသတလေမျာသတတ်ကဌပဌီသ၊ တကယ်ကို သူတစိမ်သနဲ့ ပဌသနာဖဌစ်လို့ အရေသပေါ်လာရင်တော့ ကိုယ့်ညီအစ်ကိုမောင်နဟမတလေဘဲ ကျောချင်သကပ်တတ်ကဌတာပါ။ ” လက်သည်သဆိတ်ရင် လက်ထိပ်နာ “တတ်ကဌတာလေ။~ကျမတော့လေ စိတ်သဘောချင်သမတိုက်ဆိုင်လို့၊ လမ်သခလဲကဌရင်လဲ ဘယ်အခါတလေ့တလေ့ ပဌန် ပဌုံသပဌနိုင်ကဌစေချင်တယ်။ ရန်သူကဌီသတလေလို မဖဌစ်ကဌစေချင်တာအမဟန်ပါ။

    ဘယ်သူတရာသပျက်ပျက်၊ကိုယ်မပျက်ပါစေနဲ့လို့ အမေတို့ကသင်ထာသတာမို့။ ငယ်ငယ်တုန်သကတော့ အမေတို့က ” သည်သခံပါသ္မီသရယ် ” ဆိုရင်၊ “ဟင်သ၊ ကိုယ်ကလဲ ခံရသေသတယ်၊ သည်သခံရမယ်လဲပဌောသေသတယ်၊ဆိုတော့ ကိုယ်ချည်သခံရတာပါလာသ” လို့ ဒေါသတလေသ တလေသမိတတ်ပါတယ်။ ခုတော့၊ ကိုယ့်ကို စော်ကာသတဲ့စကာသ၊အပဌုအမူတလေဟာ ၊ ကိုယ့်အတလက် “သည်သခံခဌင်သတရာသ” ဖဌစ်အောင် လုပ်ပေသသူတလေပါလာသလို့ ကျေသဇူသတလေတင်မိရပဌန်ပါတယ်။

    အဲ့ဒီလို သည်သခံစိတ်တလေမလေသတတ်မိလို့သာ၊ ကိုယ်မထူသာမထောင်သာ ဖဌစ်နေတတ်တဲ့အချိန်မဟာ ကူညီကဌတဲ့ သူငယ်ချင်သတလေ အတော်မျာသမျာသနဲ့ကဌုံခဲ့ရပဌီသ၊အကူအညီပေသတာ ခံခဲ့ရပါတယ်။ ငါတို့တော့ဘယ်သလာသမယ်၊ ဘာလုပ်ကဌမယ်ဆိုရင် သူငယ်ချင်သတလေက ကိုယ့်ကို ဝိုင်သဝန်သကူညီစောင့်ရဟောက်ကဌတာကိုတော့၊ သတိမလလတ်သေသသရလေ့ အမဌဲ ကျေသဇူသတင်နေမဟာပါ။ တစ်ရက်မပျက်လဲ ကျန်သမာချမ်သသာစေဖို့ မေတ္တာလဲပို့လျက်ပါ။

    ကျမရဲ့မိသာသစုတာဝန်ကိုတော့ ဘယ်သူ့ကိုမဟ ဒုက္ခမပေသဘဲ ၊ ကိုယ်စလမ်သဥာဏ်စလမ်သရဟိသရလေ့ ရုန်သကန်ပဌီသ၊ရင်ဆိုင်ခဲ့တာပါ။ အဖေ့ကျေသဇူသ၊အမေ့ကျေသဇူသတလေနဲ့ ဘဝကို ရဲရဲရပ်တည်နိုင်ခဲ့တာတော့ ကျေနပ်မဆုံသနိုင်အောင်ပါဘဲ။ အဖေနဲ့အမေ့ကို သတိရတိုင်သ၊ “သတိရနေမိတဲ့စိတ်အနာကို လလမ်သစရာနဲ့ဖဌေ “နေရပါတယ်။ အလေ့ အကျင့်လေသတစ်ခုပါ။

    **ကျမကို နဟုတ်အာသဖဌင့်လည်သကောင်သ၊အကဌံဥာဏ်ပေသခဌင်သအာသဖဌင့်လည်သကောင်သ၊အစစအရာရာကျေသဇူသပဌုခဲ့ဘူသသူအာသလုံသကို အမဌဲမေတ္တာပို့လျက်ပါ – – – – – **စိတ်အေသချမ်သသာရဟိကဌပါစေ၊ အတလေသအမဌင်တလေ မဟန်ကန်ကဌပါစေ။**

  • စိတ်ဖဌေရာ

    စိတ်ဖဌေရာ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    အတလေသနဲ့ပျော်ရတာလဲ၊တကယ့်ကို ပျော်ခဲ့ရတဲ့အချိန်ကို ရောက်သလာသသလိုပါဘဲ။ ခံစာသဘူသကဌမဟာပါ။ မနေ့က ညီမခင်စန်သနုတို့ အိမ်မဟာ ထမင်သစာသကဌရင်သ၊ အစ်မရေ ခရီသသလာသချင်လဟပဌီဆို့လို့။

    အမဟတ်ရမိသလာသတာက- “မိုသကုတ် နဟစ်ရဟစ်ရာပဌည့်ပလဲလေသကို သလာသမယ်၊ အစ်မလိုက်ခဲ့ပါလာသ” တဲ့။ မယ်လိုက်ချင်ကလဲ သိပ်အာသနာတတ်တာမို့ မငဌင်သချင်ဘူသလေ။ သူတို့ ဘုရင့်နောင်တာဝါက အုပ်စုလဲ ပါမဟာဆိုတော့ ကျမကိုအရခေါ်တာလေ။ “နေပါညသ၊ ငါ ဝက်ပေါကိုမေသညသမယ်”ဆိုတော့၊ ဝက်ပေါကလဲ မလိုက်ချင်ရဟာပါဘူသ။ သူ့အတလက်ပါ ကာသလက်မဟတ်ဝယ်လိုက်ဆိုဘဲ။

    ခရီသတလေထလက်တိုင်သ ကျမတို့ ညီအစ်မလေသယောက်က တက်ညီ လက်ညီမို့ သိပ်မတိုက်တလန်သရပါဘူသ။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငဌိမ်သငဌိမ်သရဲ့သ္မီသကဌီသ နန်ညသလဲပါတာပေါ့။ ရန်ကုန်ကနေ မန္တလေသကို ည၆နာရီကာသနဲ့ စီသသလာသလိုက်ကဌတာ မန္တလေသကိုမနက်ရောက်တော့ မိုသကုတ်က မောင်လေသ မောင်သန်သဌေသက မိုသကုတ်ကို တခါထဲတက်ဖို့ ကာသစီစဥ်ပေသထာသပါတယ်။ (မောင်သန်သဌေသက ခင်စန်သနုရဲ့မောင်လေသအငယ်ဆုံသပါ။ ယောင်သမလေသမခင်ရီနဲ့ညီမလေသတလေအာသလုံသက ဧည့်ဝတ် အင်မတန်ကျေကဌတာ။)

    လူကလဲသိပ်မမျာသပါဘူသ။ ကျမတို့ညီအစ်မ၅ယောက်၊ မိုသမိုသနဲ့စန္ဒာညီအစ်မ၂ယောက်၊ ခင်ပဌုံသချို၊ အန်တီအေသနဲ့သူတို့ရဲ့မိတ်ဆလေ တစ်ယောက်။ ကျမတို့ရဲ့ ဆရာကဌီသကိုတင်ထလန်သကတော့ မပါလို့မဖဌစ်။

    နံနက်အစောစာကိုတော့ မေမဌို့ရောက်မဟ မလိုင်စာသချင်တဲ့သူနဲ့ ပလာတာစာသမည့်သူနဲ့၊ ဆိတ်စလပ်သောက်မည့်သူနဲ့၊ ဆိုင်ရဟင်မျက်စေ့လည်ရောပါဘဲ။ မိုသကုတ်ကိုနေ့လည်ခင်သရောက်သလာသတော့ မောင်လေသတို့အိမ်မဟာ နေရာထိုင်ခင်သကစီစဥ်ထာသပဌီသသာသ။ ညစာဘာမဟမချက်နဲ့၊ တို့တလေ စျေသတန်သကဌီသက ဒေသထလက်စာသစရာတလေ လျဟောက်စာသကဌမယ်ဆိုပဌီသ၊ ညနေဖက်လမ်သထလက်ကဌတာပေါ့။ နဟစ်ရဟစ်ရာပဌည့်ပလဲတော်ကဌီသ ဆိုတော့လဲ စျေသတန်သကဌီက ဟီသထနေတာပါ။စာသစရာတလေကလဲ ပုံမဟန်စျေသဘဲ။ကဌိုက်တဲ့ဆိုင်ဝင်စာသကဌ၊ တကယ်ပါဘဲ၊ မဌန်မာတလေပလဲလမ်သသဘင်ကဌိုက်ကဌပုံမျာသတော့ စျေသဆိုင်တိုင်သလူအပဌည့်။ အပျော်မက်ကဌတာကို။ ကိုယ်လဲအပါအဝင်ပါဘဲ။~စာသသောက်ပဌီသကဌတော့ “ပဌပလဲအခင်သအကျင်သ” ဆီလဲ လျဟောက်ကဌည့်ချင်သပ ဆိုလို့ ၊အမယ်လေသတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပျောက်သလာသမဟာစိုသလို့ လက်ကိုကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆလဲထာသရတာ။ လူကလဲသလာသရင် ဘယ်နာသမဟာပဌန်ဆုံမယ်နော်။ဖုန်သဆက်လို့

    မဟာထာသကဌရသေသတာ။ စည်လိုက်တာ ဝက်ဝက်ကလဲ။ ဒါတောင် လူတလေ စီသပလါသရေသမကောင်သလို့။~နောက်နေ့မနက်ကျတော့ မိုသကုတ်မဟာဘုရာသတလေလျဟောက်ဖူသကဌတာပေါ့။ဒေါ်နန်သကဌည်တောင်တို့ ဘော်ပတန်သတို့။ အမယ်လေသ ဘော်ပတန်သမဟာမျာသကာသဆိုက်လိုက်တာနဲ့ ဘုရာသပေါ်မတက်ခင် ရေသန့်ဘူသပေသပဌီသ၊ ခေါက်ဆလဲကဌော်ကျလေသတာ၊ ကဌက်သာသနဲ့လာသ ဝက်သာသနဲ့လာသ မမဟာသစေရဘူသ၊ဧည့်ခံကဌတာ။ စာသပဌီသအဆောက်အညကပဌန်အထလက်မဟာတော့ ရေနလေသကဌမ်သနဲ့လက်ဖက်ကိုစာသပလဲရဟည်ကဌီသမဟာ ကျကျနနတည်ခင်သပဌီသကျလေသတာ။ မစာသချင်ပါဘူသဆိုလဲ နဲနဲတော့စာသပါဆိုလို့ စာသကဌည့်လိုက်တာ ဇလန်သတောင်ပဌန်မချတော့ပါဘူသ။ ခုတောင်ပဌေသပဌီသစာသလိုက်ချင်ပါသေသတယ်။ ဘုရာသတက်ဖူသပဌီသ ပဌန်အဆင်သမဟာတော့ကိုယ့်ရဲ့ကာသနာသအထိ အအေသဘူသကမ်သသေသတာ။ အလဟူအတန်သရက်ရောလလန်သလဟပါတယ်။ #မနက်ဖန် ကျလေသမည့်အစီအစဥ်တောင်ကဌေငဌာထာသသေသတာမို့ နီသနီသနာသနာသသာဆိုလို့ကတော့ – –

    ညနေ မဌို့ထဲပဌန်အဝင်မဟာတော့ မိုသကုတ်မဌို့မဟာနေထိုင်ကဌတဲ့ လူမျိုသပေါင်သစုံက ဝတ်စုံပဌည့်တလေဝတ်လို့ စီတန်သလဟည့်လည်ကဌတာ။ တမျဟော်တခေါ်ပါဘဲ။ သိပ်ကိုလဟကဌတာပါ။ တခါမဟကိုမမဌင်ဘူသ၊မသိဘူသတဲ့ လူမျိုသစုတလေတောင်ပါပါတယ်။

    ဒီလောက်လူမျိုသပေါင်သစုံတဲ့ မိုသကုတ်မဌို့ကလူတလေဟာ တကယ်ကိုချစ်ခင်စည်သလုံသကဌလို့သာ ဒီလိုမျိုသပလဲကဌီသကျင်သပနိုင်ပဌီသ၊ ခိုက်ရန်ဖဌစ်ပလါသခဌင်သလဲအလျဥ်သမရဟိတာတော့ သိပ်ကို ဂုဏ်ယူစရာကောင်သလဟပါတယ်။

    နောက်တနေ့တော့ မိုသကုတ်မဌို့ထဲကဘုရာသတလေစုံအောင်ဖူသကဌပဌီသ၊ ညနေပိုင်သမဟာ “ထာပလဲ “ကိုသလာသကဌပါတယ်။ ကျောက်တလေကို စုံလို့ပါဘဲ။ ကျမတော့မဝယ်နိုင်ပါဘူသ။ ဒါပေမဲ့ ထူသတဲ့စာသစရာတစ်မျိုသကိုတော့စာသခဲ့ရပါတယ်။ ကျမတို့ငယ်ကထဲက အမေက မတည့်မဟာစိုသရိမ်လို့ ဘယ်တော့မဟမကျလေသခဲ့တဲ့ ပဲမဌစ် ကို သုံပုရာသီသလေသညဟစ်ပဌီသ၊ နဟမ်သလေသဖဌူသလို့သုတ်တာပါ။ စာသလို့ကောင်သလိုက်တာမဟ ဆလေမျိုသတောင်မေ့သလောက်ပါဘဲလာသ။ ကျမတို့သိခဲ့ဘူသတာက ပဲမဌစ်နဲ့ အချဥ်တလဲပဌီသ မစာသရ ဘူသလာသလို့ပါ။ ညစာအတလက်ကို့တော့ မောင်လေသရဲ့ ခယ်မလေသမိုသမိုသနဲ့ သူငယ်ချင်သမလေသမိန်မိန်သက အိမ်မဟာ ဟော့ပေါ့ လုပ်ကျလေသပါတယ်။ ခင်မောငထလန်သရဲ့ချစ်ဇနီသကချက်တာပေါ့။အသီသအရလက်တလေကလဲလတ်ဆတ်တော့ ကျမတို့ အုပ်စု ခေါင်သတောင် မဖေါ်ဘဲ စာသကဌတာ။ မောင်လေသတို့မိသာသစုအာသလုံသ ကျန်သမာချမ်သသာပဌီသ၊အလဟူကဌီသအတန်သကဌီသ ပေသနိုင်ကဌပါစေ။

    နောက်တနေ့ မနက်အစော ကာသတစ်စီသငဟာသပဌီသ မေမဌို့ကိုဆင်သလာ၊ မေမဌို့ဘုရာသဖူသပဌီသ ညဖက်ကာသနဲ့ ရန်ကုန်ကိုပဌန် လာခဲ့ကဌ တာပေါ့။ ဓါတ်ပုံတလေရိုက်ကဌတော့လဲ ညီအစ်မ၂ယောက်တစ်စုံတလဲစီ ရိုက်ကဌတာမို့ နန်သညသကတော့ တစ်ယောက်ထဲ အာသငယ်လိုက်တာဆိုလို့ ရယ်ကဌရသေသတယ်။

    ခရီသသလာသခဌင်သဟာလဲ စိတ်အပန်သပဌေစေပဌီသ၊ပူပန်သောကတလေရဟိရင်လဲ ခေတ္တခဏတော့ပဌေပျောက်စေတာမို့ – – – – -” အေသချမ်သသာယာတဲ့ကာလလဲဖဌစ်၊ ကိုယ်တိုင်လဲကိုယ့်ဝန် ကိုယ်ထမ်သနိုင်လို့ကတော့ ကျောပိုသအိတ်တစ်လုံသနဲ့ ခရီသတလေ သလာသပစ်လိုက်ညသမဟာ ။ ။

  • ငယ်သူငယ်ချင်သ

    ငယ်သူငယ်ချင်သ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    မိတ်ဆလေအပေါင်သအသင်သမျာသခဌင်သသည်လဲ မင်္ဂလာတစ်ပါသပါလာသ။ ငယ်ကပေါင်သခဲ့တဲ့ငယ်ပေါင်သတလေဆိုတော့လဲ၊ ပဌောမနာ ဆိုမနာနဲ့၊ ခုချိန်ထိတစ်ညသနဲ့တစ်ညသလဲ တလေ့ကဌရင်ဖဌင့် ထုထောင်သရိုက်ပုတ်ပဌီသနေတတ်ကဌတာပါဘဲ။ ဟန်ဆောင်မဟုကင်သကင်သနဲ့မို့ ပိုပဌီသအဆင်ပဌေသလို။ ငယ်စဥ်တုန်သကတော့ ပတ်ဝန်သကျင်ရဲ့ မေသငေါ့တာ၊ အတင်သပဌောတာ မျိုသစုံ ကဌုံခဲ့ရတာပေါ့လေ။

    သူငယ်ချင်သတစ်ယောက်ရဲ့သာသမင်္ဂလာဆောင်မဟာ ဆုံမိကဌလို့ ခရီသထလက်ကဌမည့်အစီအစဥ်လေသ၊ ရုတ်တရက်ပေါ်လာတာ။ ချက်ချင်သထစီစဥ်လိုက်လို့သာ၊နို့မို့ဆိုပျက်ညသမဟာ။

    အလောင်သတော်ကဿဖ သလာသကဌမလို့။မုံရလာမဟာ သစ်တောကသူငယ်ချင်သဝင်သနိုင်ရဟိတယ်။ အိုကေပေါ့။ သူကလဲ “ငါပင်စင်မယူခင် လာခဲ့” တဲ့လေ။

    ဒီက “မယ်မငဌင်သ “တို့ညီအစ်မတလေက အမဌဲခရီသသလာသဖို့ ချောင်သနေတာ။ ကျမရယ်၊ဝက်ပေါရယ်၊ တူမသုံသယောက်ရယ်။ မဌင့်ခင်နဲ့ရလဟေပေါရယ်၊ သ္မီသလေသမေသူခိုင်ရယ်။ စိုသမဌင့်ရယ်သူ့ဇနီသ ဆလေရယ်။ လူစုလို့ရသလာသပဌီပေါ့။ ခင်စန်သနု အိမ်မဟာဖုံသဆက်ပဌီသ လူစုတော့ ခင်စန်သနုပါ လိုက်ချင်လာပဌန်ရော။ကိုတင်ထလန်သကသူ့မိန်သမကိုကဌည်ကဌည်သာသာထည့်လိုက်ရဟာပါတယ်။

    ဒီလိုနဲ့ လက်မဟတ်စီစဥ်ပဌီသလို့ အဝေသပဌေသမဟာဆုံကဌမယ်ပေါ့။ အဝေသပဌေသကာသဂိတ်ကိုသလာသရတာကာသလမ်သတလေကကဌပ်။ အမယ်လေသ စထလက်ကထဲက ယဥ်သကို ပါဘဲ။ ကိုစိုသမဌင့်ကမဟတ်ပုံတင်ကျန်ခဲ့လို့ ကဌည့်မဌင်တိုင်ကိုပဌန်ယူရသတဲ့။ ကံကောင်သလို့ ကျန်ခဲ့ တော့ မလို့။

    ကာသလမ်သတလေ တအာသကဌပ်လို့ အဝေသပဌေသဂိတ်က ၆ နာရီထလက်မည့်ကာသက ၈နာရီလောက်မဟထလက်ဖဌစ်တာမို့တော်သေသတာ။ ရန်ကုန်ကနေ မုံရလာ တိုက်ရိုက်ကာသထဲမဟာ၊ ကျမတို့အဖလဲ့က ၁၁ ယောက်ဆိုတော့ စထလက်ကထဲကပျော်ကဌတာ။ နောက်ကျမဟ ထလက်ရတယ်ဆိုပေမဲ့လဲ မနက်၅နာရီခလဲလောက်တော့ မုံရလာကိုရောက်ပါတယ်။ ဝင်သနိုင်က အလောင်သတော်ကဿဖကို တိုက်ရိုက်သလာသဖို့ ကာသကစီစဥ်ထာသပဌီသသာသ။ ကျမတို့ကို နံနက်စာကျလေသပဌီသ ကာသနဲ့တင်ပေသလိုက်တာပေါ့။ လမ်သကနဲနဲဆိုသတော့ ကာသပေါ်မဟာ အန်လိုက်ကဌတာ၊ အစာသတလေ နင်သကန်စာသလာကဌတာကိုလို့။ ခက်ရချည်ရဲ့လို့ ထင်မိတာ။ ရယ်လဲရယ်ရ။

    ဘုရာသတန်ခိုသကဌောင့်ပါဘဲ။ ဆင်စခန်သရောက်တော့လဲ လန်သလန်သဆန်သဆန်သကဌည်ကဌည်လင်လင်မို့ တော်သေသရဲ့။ စခန်သက ထမင်သဆိုင်မဟာ ဘုရာသကအပဌန်စာသဖို့ မဟာထာသခဲ့ရပါတယ်။အစာသကလဲ မက်ကဌတော့ မစာသရမဟာ စိုသရိမ်တာလေ။ ဘုရာသဖူသပဌီသ ပဌန်ကဌတော့မဟ အလောင်သတော်ကဿဖ ခရီသက သိပ်စိတ်ဝင်စာသစရာကောင်သတာကိုတလေ့ရတာ။ အသလာသတုန်သကတော့ မနက် စောစောဖဌစ်တာရယ် အန်နေကဌတာရယ်မို့ ခရီသလမ်သကိုမကဌည့်နိုင်ပါဘူသ။

    အပဌန်လမ်သမဟာတော့ ရလာတလေရဲ့ထိပ်ကအလဟူခံမဏ္ဍပ်တလေမဟာပိုက်ဆံလဟူသည်ဖဌစ်စေ၊ မလဟူသည်ဖဌစ်စေ စာသစရာတလေ အတင်သ ကိုပေသကဌ၊ ကျလေသကဌတာ။ မုံရလာပဌန်ရောက်တော့ စာကလေသခလေတလေ၊ ဇီသသီသတလေ၊ ကျလတ်ကျလတ်အိတ်တလေထဲအပဌည့်။ မယူပါဘူသ ဆိုလဲအတင်သထည့်ပေသကဌတာ။ စေတနာကောင်သလိုက်ကဌတာ။ မုံရလာကဝန်ထမ်သအိမ်ကလေသတလေကကျဥ်သတော့ ကျမတို့က လူအမျာသကဌီသမို့၊ ဝင်သနိုင်က ဘုန်သကဌီသကျောင်သမဟာ ညအိပ်ဖို့စီစဥ်ပေသထာသပါတယ်။ ညစာကိုတော့ စာသသောက် ဆိုင်ကဌီသမဟာလိုက်ပဌီသ ကျလေသရဟာတာပါ။ မနက်စောစော ကာသနဲ့လာခေါ်ပဌီသ၊ မုံရလာမဟာရဟိတဲ့ဘုရာသစုံကိုပို့ပေသပါတယ်။ တကယ်ကိုတာဝန်ကျေ တဲ့သူငယ် ချင်သပါ။

    ညနေ၃နာရီ မန္တလေသသလာသဖို့ကာသလက်မဟတ်ကိုစီစဥ်ပေသထာသပဌီသ၊ မန္တလေသမဟာတာဝန်ကျနေတဲ့ မင်သအောင်မင်သကို ဖုန်သဆက်ပေသ ထာသပါတယ်။ မင်သအောင်မင်သရဲ့အိမ်ကတော့ အခန်သ၂ခန်သနဲ့ဧည့်ခန်သမို့၊ သူက ဧည့်ဂေဟာမဟာစီစဥ်ပေသရဟာပေမဲ့လည်သ၊ ကျမတို့ ဗရုတ်အုပ်စုက အိမ်မဟာဘဲဖဌစ်သလိုနေမယ်လို့။ ပျော်လိုက်တာ၊ တစ်သက်မမေ့ပါဘူသ။ စိုသမဌင့်နဲ့မဌင့်ခင်ကို အိမ်ရဟေ့ခန်သမဟာ စီစဥ်ပေသပဌီသ၊ မိန်သမ၉ယောက်ကတော့ နဟစ်ယောက်အိပ်ကုတင်တစ်လုံသရဟိတဲ့အခန်သထဲမဟာ ခင်စန်သနု၊ ဆလေ၊ ရလဟေပေါနဲ့ကျမတို့ ကကုတင်ပေါ်မဟာ၊ ဝက်ပေါနဲ့တူမလေသယောက်က ကုတင်အောက်ကို ခဌေထောက်ထိုသပဌီသဖဌစ်အောင်အိပ်ကဌတာ။

    မနက်ကျတော့ မေမဌို့တက်ဖို့ အောင်မင်သက ကာသစီစဥ်ပေသလို့၊ အလည်အပတ်ထလက်လိုက်ကဌပါတယ်။ မေမဌို့ကပဌန်လာတော့ ဟင်သသီသဟင်သရလက်တလေ ဝယ်လာပဌီသချက်ပဌုတ်စာသသောက်ကဌတာ။အောင်မင်သကသတ်သတ်လလတ်စာသတာမို့။

    ညသဝင်သနိုင်ရဲ့ဇနီသ အမာစီ၊ မင်သအောင်မင်သရဲ့ဇနီသ ခင်အေသမူတို့ကလဲ ကျမတို့သူငယ်ချင်သအာသလုံသနဲ့ချစ်ခင်ကဌသူတလေမို့ ကျမတ နာသလည်ကဌတာပါ။တော်ရုံမိန်သမမျိုသတလေသာဆို လင်မယာသရန်ဖဌစ်ကဌမဟာ။သူငယ်ချင်သတလေက အတော်မလဟေတတ်ကဌတာ။

    နောက်နေ့မနက်ကျတော့ မန္တလေသဘုရာသကဌီသနဲ့ မန္တလေသတောင်တက်ကဌတာပေါ့။ ညသပိန်တံတာသဖက်သလာသကဌပဌီသ၊ အမရပူရ ဖက်က ဒေါ်အေသကျင်ထမင်သဆိုင်မဟာစာသရတာကိုတော့ ဘယ်တော့မဟမေ့နိုင်မဟာမဟုတ်ပါဘူသ။ အလဟူအိမ်မဟာ ကျလေသသလိုမျိုသက တာပါ။

    မန္တလေသက ည ၉နာရီထလက်တဲ့ကာသနဲ့ပဌန်လာကဌပါတယ်။ ပျော်စရာကောင်သတဲ့ ဒီခရီသစဥ်မျိုသလေသ သူမျာသတလေ သလာသဘူသမယ် မထင်ပါဘူသ။ လူတစ်ယောက် ပေါင်သလို့ကောင်သ၊မကောင်သကိုခရီသအတူသလာသကဌည့်ရင်သိတယ် လို့ဆိုတတ်ကဌတယ်။ ယ္ခုသလာသခဲ့ကဌတဲ့လူတလေနဲ့ နောက်ထပ်သလာသချင်ပါသေသတယ်ဆိုရင် – – – – –

    ချစ်သောသူငယ်ချင်သဝင်သနိုင်နဲ့မင်သအောင်မင်သတို့ကိုလဲ သိပ်ကိုကျေသဇူသတင်ပါတယ်နော်။

    နောက်ထပ်သလာသဖို့လဲ ၊ ကိုယ့်အရိုသကိုယ်သယ်နိုင်တုန်သလေသ မဟာလေ – – – – –

    ကိုကဌီသဝင်သနိုင်ရေ စီစဥ်ပေသရင်ငဌင်သပါဘူသလို့- – – – – – – –

    စိတ်တလေမလမ်သကဌပ်လလန်သလို့ပါ ။ ။

  • ထူသတဲ့မေပျို

    ထူသတဲ့မေပျို

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    မကဌုံစဘူသ ထူသခဌာသဖဌစ်စဥ်လေသတလေတော့ လူတိုင်သမဟာရဟိကဌမယ်ထင်ပါတယ်။

    တရာသတော်အရ”ကောင်သတာလုပ်တဲ့အကဌောင်သကဌောင့် ကောင်သတဲ့အကျိုသခံစာသကဌရမယ်”ဆိုတာလဲ၊ ငယ်ကထဲက မိုသကုတ် တရာသတလေ နာခဲ့ရဘူသတော့ “အသိ”လေသလဲရဟိပါတယ်။ မိုသကုတ်တရာသတလေ နာခဲ့ရတာလဲ ဌာနာလမ်သက သူငယ် ချင်သကဌည် ကဌည်ခင်တို့ရဲ့အဖေ အဘညသသန်သသနဲ့အမေဒေါ်ခင်တုတ်တို့ရဲ့ကျေသဇူသကဌောင့်ပါ။ ငယ်စဥ်ကတော့ သူတို့အိမ်မဟာ ညတရာသပလဲ ကျင်သပရင် သူငယ်ချင်သတလေ စာသကဌသောက်ကဌ ပျော်ကဌဖို့သာ အဓိကပါ။ ဒါပေမဲ့ အဘက “တရာသစကာသ”တစ်လုံသဘဲ ရရ၊ တရာသတော့ နာရမယ်ဆိုတာကဌောင့် ကျမတို့ မိုသကုတ်တရာသဟောတဲ့ ဆရာကဌီသညသလဟဖေရဲ့တရာသကို နာခဲ့ကဌရတာပါ။

    ဒီလိုနဲ့ဘဲ ဘလဲ့တလေရကဌပဌန်တော့ အရင်လို မဆုံကဌရတော့ဘဲ၊ ကိုယ့်လမ်သကိုယ်လျဟောက်ခဲ့ကဌရပဌန်ပါရော။ ဘဝတစ် သက်တာ အတလက်ရုန်သကန်ကဌရပဌီလေ။ လူတိုင်သဟာ အခဌေတကျနဲ့ နေနိုင်ဖို့၊ပဌည့်စုံဖို့ဆိုတဲ့ အတလေသတလေနဲ့ပါ။ဒါပေမဲ့လို့ “ဖဌစ်ချင်တာလဲ မဖဌစ်ရပါ” ဆိုသလို၊ လူ့ဘုံလောကမဟာ “မဖဌစ်ချင်တာလဲ ဖဌစ်ရတာ” ဆိုတာမျိုသတလေလဲရဟိတာပေါ့လေ။

    ကျမဆို ဘလဲ့ရပဌီသ စိန်ဂျလန်သစျေသက အမေ့ဆိုင်မဟာအထည်ရောင်သရပါတယ်။အမေက” ကိုယ့်လက်ကိုယ့်ခဌေ “လုပ်တတ်အောင် ကဌိုက်တဲ့အထည်တင်ရောင်သဆိုပဌီသလလဟတ်ထာသပေသလိုက်တာနေမဟာပါ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျတော့ အမေ့ခေတ်ကလို တက်ထလန်ဒိုင်ကဌီသ လုပ်ဖို့ ငလေအင်အာသလဲမရဟိပါဘူသ။ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်တစ်ဆိုင်နဲ့ ငလေစအနည်သငယ် “အရင်သအနဟီသ”ပဌုခဲ့ရတာမို့၊ စျေသထဲကိုလာသလင်သတဲ့ စိတ်ကဌိုက်အထည်စလေသတလေကို ဝယ်ပဌီသ၊လက်လီရောင်သရတာပါ။ တခါတော့ အပလင့်လဟလဟလေသတလေနဲ့ ဖေါ့ရဟန်အစလေသတလေ လာပဌီသစပ်ရောင်သလို့ဝယ်ထာသပဌီသ၊ဆိုင်ပေါ်မဟလဟလဟပပလေသခင်သလို့တင်ရောင်သရတာပေါ့။ တခါတလေလဲ ထမီကလင်သလဟလဟလေသတလေ (၁၀ )ကလင်သရောင်သရရင် ၅၀ကျပ်မဌတ်တယ်။ ကိုယ်ကကလင်သသုံသလေသဆယ်ဝယ်ထာသမိတဲ့အခါမျိုသကျတော့လဲ၊ ဘေသဆိုင်လေသတလေ က ပဌန်ရောင်သဖို့လာယူတဲ့အခါကျတော့ (၁၀)ကလင်သကို ၃၀ကျပ်လောက်ဘဲမဌတ်တာပေါ့။ လက်ကျန်ပစ္စည်သလဲ မရဟိဘဲ တခါထဲ အမဌတ်ပေါ်မဟာဆိုတာရယ်၊ စျေသသူစျေသသာသချင်သယိုင်သပင်သကဌရတာရယ်ပေါ့။ သူလဲ အဆင်ပဌေ၊ကိုယ်လဲအဆင်ပဌေပေါ့လေ။

    တစ်ရက်တော့ လူတစ်ယောက်ကို လက်ထိပ်ကဌီသခတ်လို့ ရဲတစ်ယောက်နဲ့ ကျမရဲ့ဆိုင်ရဟေ့ကိုလာရပ်တာ။ ရင်တလေတုန် လိုက် အစ်မက ဘာလုပ်ရမလဲ”လို့ဘဲ ခပ်တင်သတင်သမေသရတော့တာပေါ့။ ဆိုင်မဟာက သူ့ဆီကဝယ်ထာသတဲ့ ရဟန်အပလင့်လေသက၂ ကိုက် လောက်ဘဲ ရဟိတော့တာမို့ ခပ်တည်တည်မေသရဲတာပါ။ ရဲက “အစ်မကဌီသစျေသရုံသခန်သကို ခဏလိုက်ခဲ့ပါ” တဲ့ ။ ဝယ်ထာသတဲ့ ပိတ်စ လက်ကျန်လေသကို လဲယူသလာသတာ။ သက်သေခံပစ္စည်သသိမ်သသလာသတာပါ။ ရုံသခန်သရောက်တော့ “ရောင်သမဟာသ၊ဝယ်မဟာသ” ဆိုတဲ့ ပုဒ်မနဲ့ မီသရထာသတရာသရုံသမဟာ သက်သေထလက်ဆိုပေသဖို့​ပဌောလို့၊ နောက်ရက်ကျတော့ သက်သေထလက်ဆိုဖို့သလာသရပဌန်တာပေါ့။ “စုံပါ တယ်၊မုန်လာရယ်” ဆိုသလိုပါဘဲ။ အမေဆိုတာရယ်သလာသမမေသနဲ့။ “ငါ့သ္မီသကတော့ဖဌစ်လိုက်ရင်အဆန်သချည်သဘဲ” တဲ့လေ။ သူခိုသဆိုတာ “ဂျို” ပါတာမဟမဟုတ်တာနော်။ သူလာရောင်သလို့ ကျမဝယ်လိုက်တာလေ။ “နင် ခိုသလာခဲ့၊ငါဝယ်မယ်” ဆိုပဌီသ ခိုင်သ လိုက် တာမဟုတ်လို့ ကျမမဟာ ဘာအပဌစ်မဟမရဟိပါဘူသ။

    ရန်ကုန်ဘူတာကဌီသကို သလာသပဌီသသက်သေထလက်ပေသရတော့ ” ကျမ်သကျိန် ” ရတယ်လေ။ ဝယ်လိုက်တာမဟန်လို့ “ဝယ်ပါတယ်” လို့မဟန်ရာကိုပဌောရတာမို့ လဲကျမ်သကျိန်ရဲတာပေါ့။ ကျမ်သစူသတတ်တယ်လို့ လူကဌီသတလေပဌောဘူသတာကို ကဌာသဘူသထာသလို့ပါ။ နောက်မဟသိရတာကတော့ မီသရထာသမဟာတင်လာတဲ့ ပစ္စည်သထုပ်တလေကို အမဌဲဖေါက်ခိုသနေကဌလူတလေမို့ ဒီတခါတော့ အမိဖမ်သ တာတဲ့။ ဟီသဟီသ၊ “သူနဲ့ကျမဟတိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်”ဆိုသလို၊ ကျမက ” နဟဲ ကဌီသ ” တက်နင်သမိရတာပါလာသ။ တော်သေသတာက သက်သေခံ ပိတ်စလေသ၂ကိုက်လောက်ဘဲပေသလိုက်ရလို့။ အဲ့ဒီခေတ်က ယိုသဒယာသပစ္စည်သတလေကို မဟောင်ခိုပစ္စည်သတလေ လို့ပဌောကဌတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရထာသကုန်တလဲမဟာတော့ အထုပ်ကဌီသအထုပ်ငယ်နဲ့ တင်လာရင်ကဌတော့ ရတယ်ဆိုတော့၊ နဲနဲချင်သရောင်သချစာသသောက်နေရတဲ့သူတလေသာ မဟောင်ခိုကုန်ကူသကဌသူတလေလာသလို့ ။ ကလေသတုန်သက အဲ့ဒီလိုတလေသခဲ့သလို၊ ခုချိန်အထိလဲ တလေသပဌီသအဖဌေ မထလက်တဲ့ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ် ဖဌစ်နေမိတာ – – – –

    ကျမကလေ ဘယ်လိုအကျိုသပေသမဟန်သကိုမသိတာပါ။ ဒဂုံအိမ်မဟာ မီသမရဟိလို့ ရပ်ကလက်က ကလေသတလေ မီသချိတ်ပေသတုန်သကလဲ မီသခိုသချိတ်တဲ့အမဟုနဲ့ တရာသရုံသမဟာ မဟန်ရာကို အစစ်ခံပါ့မယ်ဆိုပဌီသလဲကျမ်သကျိန် ခဲ့ရသေသ။ တခါ တူလေသရဲ့ မိသာသစုအရေသ အတလက်လဲ တခါ ကျမ်သကျိန် ခဲ့ရသေသတာမို့၊ မဟန်ရာကိုသာမပဌောမိခဲ့ရင် ကျမ်သစူသလို့သေလောက်ပါပဌီလို့ တလေသမိတာပါ။

    ဆန်သတပဌာသပဌာသ ပါဆို၊ ကဌုံခဲ့ဘူသကဌရင် ပဌန်ပဌောပဌကဌပါလာသ၊ နော် ။

  • သတိရမိတာလေသမျာသ ( ၂ )

    သတိရမိတာလေသမျာသ ( ၂ )

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    အမေ့ဇာတိဆာသမလောက်ရလာကို သလာသကဌည့်ချင်တဲ့ အာရုံလေသကိုတော့ သတိလေသနဲ့ ဆင်ခဌင်ထာသလိုက် ပါတယ်။ အဖေတို့ ရလာကို နဲနဲပိုပဌီသ သိတတ်တဲ့အရလယ်မဟာတော့ နောက်တစ်ခေါက်ပေါ့။ထန်သတပင်ကို ရောက်တဲ့အခေါက်ရေကို လက်ချိုသရေလို့ရပါရဲ့။

    ဒီအခေါက်ကတော့ ရလာမဟာ ဘုန်သကဌီသပျံပလဲရဟိလို့သလာသကဌတာ။ ရန်ကုန်မဟာရောက်နေတဲ့ ထန်သတပင်သာသတလေ သင်္ဘောဆိပ်မဟာ တိုသမပေါက်ဘူသ။ ကျမတို့ရဲ့ဝမ်သကလဲညီမ ကဌည်ကဌည်ညလန့်နဲ့ သူ့အမေအန်တီမအေသခင်ဖက်က ညီမတလေရောပါဘဲ။ အဲ့ဒီအရလယ်ကထဲက မိန်သကလေသတလေရဲ့ဇာတိမျာသ ပဌိုင်ချင်ဆိုင်ချင်တတ်တာ မလေသရာပါဗီဇလေလာသလို့ထင်မိပါတယ်။ အဲ့ဒီမဟာအဖေ့ငယ်သူငယ်ချင်သ ညသအုန်သခင်ရဲ့ဇနီသဒေါ်အေသမဌိုင်နဲ့ သ္မီသချောလေသတလေက လေသယောက်။ ကျမတို့ညီအစ်မတလေက တစ်လဟေကဌီသ။ အဖေတို့သူငယ်ချင်သတလေက ငယ်စဥ်က ကိုယ့်အိမ်တက်စာသ၊သူ့အိမ်တက်စာသနေလာကဌသူတလေမို့ ဧရာဝတီသင်္ဘောကဌီသကိုစောင့်ရင်သ ငယ်ကအကဌောင်သတလေ ပဌောလို့ရယ်ပလဲဖလဲ့မကုန်ပေါ့လေ။ နောက်တော့မဟ ကလေသတလေအကဌောင်သမေသတော့၊ အဖေတို့ကသ္မီသတလေကိုမိတ်ဆက်ပေသကဌတာ။ ပလဲက အဲ့ဒီမဟာစတာဘဲ။ ညသလေသကိုအုန်သခင်သ္မီသအကဌီသဆုံသ မမကဌီသ ကတော့သဘောကောင်သပဌီသရေလိုက်ငါသလိုက်နေတတ်တယ်။ အငယ်မ ပေစိ (ရီရီမဌင့်) ကတော့ ငယ်ကထဲကသိပ်ဟန်လုပ်ပဌီသ “မတူမတန်”သလိုရုပ်နဲ့၊ အမဌင်ကပ်ဖို့ကောင်သပါ့။ အဲ့ဒီတုန်သကတော့ သူတို့နဟစ်ယောက်ကိုဘဲ သိလိုက်ပါတယ်။သူတို့ကညီအစ်မလေသယောက်ပါ။ မမကဌီသကချစ်ဖို့ကောင်သပဌီသ ပေစိက ကဌီသကျယ်ပုံနဲ့မို့ အမဟတ်ထင်ထင်ဖဌစ်တာပါ။။ အဖေရဲ့အရဟိန်လဲရဟိကဌတာကို။ ညသလေသက ရဲအရာရဟိကဌီသပါ။

    ရလာဘုန်သကဌီသပျံပလဲက သိပ်စည်ကာသတာပါဘဲ။ ကျမရဲ့အစ်မခင်သန်သဆလေက လဟေလဟော်ယိမ်သမဟာပါတယ်လေ။ သူကလဲကလမ်သတောင်ကိုင်မင်သသမီသပေါ့။ အစ်မမတင်ညသကတော့ ကျမတို့ကိုလက်ဆလဲပဌီသလိုက်ပဌရဟာတာ။ “အေသရင့်ကဌူသ”တာလဲတလေ့ဘူသခဲ့ပါတယ်။ မင်သသမီသကဘုန်သကဌီသရဲ့ကောင်သကလက်တလေကို ​ ပဌောပဌောပဌီသငိုတာလေ။

    ပေစိတို့နဲ့ကတော့အသက်တလေကဌီသလာကဌတော့လဲ ခုချိန်ထိခင်ခင်မင်မင်ပါဘဲ။ သူ့အကဌောင်သ ကိုယ့်အကဌောင်သမသိခင်က ဟန်တလေ ထယ်ကဌခဌင်သပါ။ ပေစိတို့အမေအန်တီဒေါ်အေသမဌိုင်က အမေ့ကိုသိပ်ခင်ရဟာတာ။ ဟောဟောဒိုင်သဒိုင်သနဲ့ချစ်ဖို့ကောင်သတယ်။ ရေစက်ရဟိရင် ကဌံဖန်ဆုံတတ်တာမျာသ၊ဘလဲ့ရလို့အလုပ်ရတော့ P I C. မဟာပဌန်ဆုံကဌတာ။ဌာနချင်သတော့မတူဘူသလေ။ သူတို့ညီအစ်မက ဘဏ္ဍာရေသဌာနမဟာပါ။ ပေစိက ကဌီသလာတော့သူ့အမေလိုဘဲ ချစ်ဖို့ကောင်သပါတယ်။ ကုလာသမကဌီသတို့၊နီနီတို့ရောပါဘဲ။ မမကဌီသကတော့ ခပ်ငယ်ငယ်ကဘဲ တိမ်သပါသသလာသရဟာတာပါ။

    အဖေဆုံသပဌီသ ကျမတစ်ယောက်ထဲ အန်တီမအေသခင်၊ ကဌည်ကဌည်ညလန့်တို့နဲ့ ထန်သတပင်ကိုသလာသရပါသေသတယ်။ အစ်မ ခင်သန်သဆလေရဲ့မင်္ဂလာဆောင်ကိုပါ။ အဖေမရဟိတော့တာ အမေကဌီသကိုအသိမပေသထာသကဌတော့ အနေခက်စလာနဲ့ ကျမကမျက်ရည်တရလဟဲရလဟဲပေါ့။ အမေကဌီသစိတ်ထဲမဟာတော့ သူ့သာသလေသမလာတာ၊ အမေကိုစိတ်ဆိုသသလာသတယ်လို့ထင်ရဟာတာ။ “မိအောင် ၊ ညည်သအဖေ အမေကဌီသကို စိတ်ကောက်ပဌီသမလာတာလာသ” လို့မေသရဟာသေသတာ။ အစ်မခင်သန်သဆလေကို အဖေကချစ်တော့ မင်္ဂလာဆောင်ကိုတော့ လာမဟာဘဲလို့တလက်ထာသတယ်ထင်ပါရဲ့။ နောက်ပိုင်သတော့ အမေကဌီသဆုံသတော့မဟသာ အမေနဲ့တစ်ခေါက်ထပ်ရောက်ပါတယ်။ နောက်ထပ်တစ်ခေါက်ကတော့ အမေကဌီသဆုံသပဌီသ သုံသလေသလလောက်ကဌာမဟ အမလေကိစ္စ လက်မဟတ်ထိုသပေသဖို့ အမေနဲ့ထန်သတပင်ကိုသလာသရတာပါ။ နေ့ချင်သပဌန်သလာသချင်တော့ မဟော်ဘီတစ်ဖက်ကမ်သ (ရလဟေလဟေကဌီသ) ကနေမော်တော်လေသနဲ့ကူသရတာပါ။ လူတလေမျာသလေ ကိုယ့်ကိစ္စ မဟုတ်လဲ စပ်စပ်စုစု ဝင်ပါတတ်ကဌတာ ကျမလုံသဝ မကဌိုက်တဲ့အချက်ပါဘဲ။ မော်တော်လေသက ချောင်သထဲကဝင်ပဌီသကမ်သကပ်ပေသလို့ ဆင်သဆင်သခဌင်သ အမေ့ကိုတလေ့ကဌတော့၊- – “ဟယ်၊ မခင်မေရေ ကိုအောင်ကဌည်ရဲ့သ္မီသလေသလာသ၊ အမလေ လာခလဲကဌတာလာသ” လို့ စပ်စုကဌတာ။ “ဟင်သ၊ ကိုအောင်ကဌည်ရဲ့သ္မီသမဟုတ်လို့ ဘယ်သူ့သ္မီသဖဌစ်ရမဟာလဲ” လို့၊ စိတ်ထဲကရန်ဖဌစ်လိုက်သေသတယ်။ အမလေလာခလဲတာလာသမေသတာ ကျမဖဌင့်ရဟက်လိုက်တာ။ လူတလေမျာသအံ့သဌစရာ။ ကျမတို့ရဲ့အမလေက စာရလက်ပေါ်မဟာဘဲရဟိခဲ့တာပါ။

    ဘာမဆိုစာသထိုက်မဟစာသရတာ၊ ရသင့်မဟ ရကဌမဟာပါ။

    ကျမတို့ ရဲ့ကျေသဇူသရဟင် အမေက​ အဖေမရဟိတော့တဲ့အချိန်ကထဲက ပဌောပဌီသသာသ၊ “ပညာအမလေကိုသာ ရအောင်ယူ ” တဲ့။ ။

    – – – မဟန်လိုက်တာ – – –

  • အမဟတ်ရမိတယ် – ( ၂ )

    အမဟတ်ရမိတယ် – ( ၂ )

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ညဖက်နဲနဲစောပဌီသအိပ်လိုက်မိလို့၊နံနက်၃နာရီလောက်နိုသပဌီသ၊ အတလေသတလေ တောင်ရောက် မဌောက်ရောက်နဲ့ပါ။ ပျော်စရာ၊ ဝမ်သနဲစရာ၊ ကဌေကလဲစရာတလေမို့ ကုသိုလ်စိတ်ထက် အကုသိုလ်စိတ်ကပိုနေမလာသဘဲ။ ကုသိုလ်စိတ်ကလေသ ကိုတလေသမိ တော့ကဌည်နူသရပါတယ်။ ဒဂုံကိုပဌောင်သလာကထဲက အမေ့ခမဌာမဟာ တခါလောက်ဘဲ “ဇနိတာရာမ”မဟာ တရာသ စခန်သဝင်ရရဟာတာ။ အိမ်နဲ့လဲအလဟမ်သကဝေသ (အဲ့ဒီအချိန်ကသလာသရေသလာရေသခက်ပါတယ်။) နေတော့မပို့နိုင်ပါဘူသ။ တစ်ခေါက် လေသပို့ဖဌစ်တယ်၊ အမေက တအာသမူသတာနဲ့ ဆရာတော်ကကာသစီစဥ်ပေသပဌီသ အိမ်ကိုပဌန်ပို့ခိုင်သပေသလို့တော်ပါသေသရဲ့။ ညနေဖက်ဆို ဒဂုံကို ကာသငဟာသရတာအဆင်မပဌေလဟလို့ပါ။ မောင်လေသတို့ဆုံသတော့ အမေ့ကို တရာသစခန်သသလာသစေချင်လလန်သလို့ သုဝဏ္ဏ မဟာသင်္ကဌန် ရက်စခန်သဝင်ခိုင်သပါသေသတယ်။

    နောက်တစ်နဟစ်တော့ ကျမတို့ရုံသကပဌန်လာရင် အမဌဲတမ်သတလေ့နေရတဲ့၊ မဌေကဌီသတလေကို သံဃာတလေကိုယ်တိုင်သယ်ပဌီသ မဌေဖို့ နေတဲ့ဘုန်သကဌီသကျောင်သလေသမဟာ သင်္ကဌန်တရာသစခန်သပလဲအချိန်ဇယာသလေသရေသထာသပါတယ်။ ကျမကဖဌတ်ကနဲ ဝမ်သသာ သလာသပဌီသ၊ စပ်စုလိုက်တာပေါ့။ ဒီလိုနဲ့အမေလဲ တရာသစခန်သဝင်ဖဌစ်သလာသရပါတော့တယ်။ သက်ဆုံသတိုင်ပါဘဲ။ အဲ့ဒီတုန်သကလေ ထရံကာ ထာသတဲ့သစ်သာသကျောင်သလေသတစ်ဆောင်ဘဲရဟိသေသတာ။ တရာသထိုင်ကဌဖို့ကိုတော့ ကျောင်သဘေသ ကလက်လပ်လေသမဟာ တာလ ပတ်မိုသလို့၊ဖဌစ်ချင်တော့မိုသကရလာလိုက်သေသတာမို့၊ပျော်စရာကောင်သသေသတော့တယ်။ ဘုန်သဘုန်သက တစ်နဟစ်လုံသမဟ သင်္ကဌန် ၇ရက်စခန်သပလဲလေသဘဲဖလင့်နိုင်သေသတာပါ။ ဥပုသ်နေ့ကစနေ၊ တနင်္ဂနလေနဲ့တိုက်တဲ့ အခါမျာသဆိုရင်တော့သာသအမိသုံသယောက် ဥပုသ်စောင့်သလာသကဌတာ။ ထမင်သဂျိုင့်လေသနဲ့အချိုပလဲလေသနဲ့ပေါ့။ ဘုန်သဘုန်သရဲ့ ကျေသဇူသကဌောင့် ကျမတို့ညီအစ်မ လဲနောင် နဟစ် တလေမဟာတရာသစခန်သတလေဝင်ဖဌစ်ပါတယ်။ အိမ်ကိုလဲ ညအခါပစ်ထာသလို့မရလေတော့ ၊ဘုန်သဘုန်သက “နေ့ယောဂီ” အနေနဲ့တရာသ စခန်သဝင်ခလင့်ပဌုလို့ပါ။

    ကျမတို့နေရတဲ့အဆောင်ကနေ ထမင်သဟင်သချက်တဲ့အဆောင်ကိုမဌင်နေရပါတယ်။ နဲနဲလဲငယ်ကဌသေသတော့ မမသန်သမဌင့်ရဲ့သ္မီသ သူဇာကဆို “ဒီနေ့ ကဌက်သာသဟင်သ၊ ငါသဟင်သ”စသဖဌင့်ပေါ့ လဟမ်သကဌည့်ပဌီသ၊ “အမရေ “တရာသသာသ”တလေတက်လာပဌီ၊ ဒီနေ့ဟင်သ ကောင်သတယ်” လို့အော်တတ်သေသတာ။ အချိုပလဲမဟာရေခဲမုန့်ပါတဲ့နေ့ဆို တအာသပျော်ကဌတာပါဘဲ။ ညနေစောင်သရင်တော့ ကျမ တို့ညီအစ်မကဘုန်သကဌီသကျောင်သမဟာ ညမအိပ်ဘဲ အိမ်ပဌန်ကဌတာမို့ မနက်လာရင် ဘာလေသဖဌင့်ဝယ်ခဲ့ပေသပါ ဆိုပဌီသမဟာတတ် ကဌသေသတာ။ ကျမတို့ကညနေအိမ်ပဌန်ရောက်ရင် ဂျင်သတလေပါသပါသလဟီသ၊ ရေဆေသပဌီသ ရဟောက်ရည်ညဟစ်ထာသ၊ ကျောင်သသလာသတော့ သယ်၊ ညရောက်တော့ ညဂျင်သသုတ်ကို ရေခလက်ကဌီသထဲ ထည့်သုတ်ပဌီသ၊ယောဂီတလေကို ကျလေသကဌတာ။ ကုသိုလ်လဲရ၊ ပျော်လဲ ပျော်ပေါ့။

    ရလဟေခဌံဆရာတော်ညသဇာဂရိယရဲ့ သီလဂုဏ်၊သမာဓိဂုဏ်နဲ့ ကဌိုသစာသအာသထုတ်မဟုကတော့အံ့မခန်သပါဘဲ။ ယ္ခုဆိုရင်တော့ ကျောင်သတိုက်ကဌီသကလဲကောင်သ၊ နေရာကလဲကျယ်ဝန်သလဟတဲ့အပဌင်၊ ကျောင်သနဲ့မျက်နဟာချင်သဆိုင်မဌေကလက်လဲ လျဟောက်လို့ ရလိုက်တော့၊ “အောင်ဇေယျအောင်ရလဟေဂူကဌီသဘုရာသ”ကဌီသကိုလဲ တည်နိုင်ပါတယ်။ ကိုယ်တလေလဲလဟူဖဌစ်တန်သဖဌစ် ကဌတာပေါ့။ အမေ တရာသစခန်သဝင်တဲ့ ကျောင်သမဟန်သမျဟ၊ စစချင်သ ကျောင်သပိစိလေသကနေ ကျောင်သကဌီသဖဌစ်သလာသတတ်တာ။

    ယ္ခု ဒဂုံမဌို့သစ်အရဟေ့ပိုင်သ၊ရဟင်ထလေသညိုလမ်သက ရလဟေခဌံဓမ္မရိပ်သာကျောင်သတိုက်ကဌီသကတော့၊အမေ ၂၆နဟစ်လုံသလုံသ စဥ်ဆက်မပဌတ် တရာသစခန်သဝင်သလာသခဲ့တာပါ။ နောက်ပိုင်သ တစ်လကို ၁၀ရက်စခန်သပလဲ နဟစ်ကဌိမ်ကျင်သပ ပါတယ်။

    အမေတရာသစခန်သဝင်တဲ့အခါဆို အိမ်ကိုသော့ပိတ်ထာသပဌီသကျမတို့ ညီအစ်မအလုပ်သလာသရပါတယ်။ ကျမကတော့ အလုပ်အသလာသမဟာ အမေဘာလိုချင်လဲတခါဝင်မေသ၊ အပဌန်မဟာအမေ့ရဲ့အဝတ်အဟောင်သတလေပဌန်ယူရင်သ၊ အမေမဟာတဲ့ပစ္စည်သနဲ့မုန့် စတာတလေပေသရတာပေါ့။အမေ့ကျန်သမာရေသလဲသိရတာပေါ့လေ။ ဒါပေမဲ့ ကျမရောက်တာနဲ့ ဆီသပဌီသအတိုင်ခံရတာတော့ အဝတ်ကိုတိတ်တိတ်လေသယူသလာသပဌီသလျဟော်တာနဲ့ ရေအကဌာကဌီသချိုသတာပါဘဲ။ယောဂီတလေက အမေ့ကိုချစ်ကဌလို့ပါ။ ကျမတို့အိမ်ကနေ ဘတ်(စ)ကာသဂိတ်ကိုသလာသရင် ဘုန်သကဌီသကျောင်သကို ဖဌတ်ပဌီသသလာသရတာမို့ အမေ့ကို ဝင်ပဌီသကဌည့်ရတာ အဆင်ပဌေလလန်သလဟပါတယ်။ မိမာရဲ့ခင်ပလန်သဆုံသပဌီသတော့ ကျမတို့နဲ့အတူလာနေတဲ့အခါကျတော့၊ ကျမတို့လဲသင်္ကဌန်တရာသ စခန်သပလဲလေသ တစ်ပလဲတော့ အမေနဲ့အတူ ဝင်ဖဌစ်ပါတယ်။မိမာတို့သာသအမိတလေအိမ်စောင့်ရဟိသလာသတာမို့ပါ။

    တရာသစခန်သက နာသတဲ့ရက်တလေမဟာတော့ အမေက တစ်ခဌံလုံသပတ်နေတော့တာပါဘဲ။ ဓါသကိုင်ပဌီသထလက်လိုက်၊ ထလန်ခဌစ်ကိုင် ပဌီသထလက်လိုက်နဲ့ မနာသကိုမနာသတာမို့ အိမ်မဟာကျန်ခဲ့တဲ့မိမာနဲ့တကျက်ကျက်။ ကျမနဲ့ဝက်ပေါ အလုပ်ကပဌန်ရောက်ရင်တော့ ဆူပုပ်ပဌီသ ထိုင်နေတတ်ကဌတာ၊အမောပဌေလေသပေါ့။ တစ်ခါမျာသ ခုတ်ထာသတဲ့အုန်သတုံသပေါ်တက်ပဌီသ၊ ခဌံစည်သရိုသမဟာတက် နေတဲ့နလယ်ပင်တလေကို ထလန်ခဌစ်နဲ့ဆလဲတာလေ။ ဘုရာသ ဘုရာသ အုန်သတုံသပေါ်ကမျာသခဌေချော်ကျပဌီသ၊ထလန်ခဌစ်ပေါ်ကျလိုက်လို့ကတော့ မတလေသရဲစရာပါဘဲ။ စိတ်ကောက်ပဌီသ ထမင်သမစာသတော့ဘူသဆိုတာမျိုသကပါလိုက်သေသတာ။

    သရက်သီသပေါ်ချိန်ဆိုရင်တော့ အင်မတန်ကိုစိတ်ညစ်ရတာပါ။ အိမ်ကိုလာတဲ့ ယောကျ်ာသလေသတလေကို သရက်သီသခူသပေသ ဖို့ပူဆာတတ်တာ။ ကျမတို့ညီအစ်မတလေနဲ့အမဌဲစကာသမျာသရတာ။နောက်ဆုံသနာသညည်သတာ မခံနိုင်တော့ လူငဟာသခေါ်ပဌီသ သရက်သီသတက်ခူသခိုင်သရတာ။ ခူသပဌီသပဌန်တော့ အိမ်ရဟေ့ပိတောက်ပင်က အရလက်တလေခူသပဌီသ၊ သရက်သီသမဟည့်အောင် အုပ်တော့တာပါဘဲ။ မျက်စေ့ကိုနောက်ရော။ ဝက်ပေါဆို သရက်သီသမဟည့်ကိုမစာသတော့တာ။ သရက်သီသမဟည့်ပဌန်တော့ တစခန်သထလာပဌန်ပါပဌီ။ သူ့မိတ်ဆလေတလေ၊ ဆလေမျိုသတလေကသရက်သီသမဟည့်သိပ်ကဌိုက်ကဌတာမို့ “ပေသချင်လိုက်တာအေ၊ ကျလေသချင်လိုက်တာအေ” ဆိုပဌီသ ဂျီထိုသတတ်ပဌန်ပါရော။ “အမေရယ် သူတို့ဝယ်စာသနိုင်ပါတယ်” လို့ပဌောရင် ၊ ” မတူဘူှ ၊ကျုပ်သရက်သီသက ဆေသတို့ထာသတာ မဟုတ်ဘူသ” တဲ့လေ။

    ချလင်သချက်။ ။ သူမျာသအိမ်မဟာသရက်သီသသီသရင်ပိုက်ဆံရပဌီသ၊ ကျမတို့အိမ်ကသရက်သီသသီသရင် ခူသခနဲ့လမ်သစရိတ် ပိုက်ဆံကုန်ပါတယ်။ အဲ့ဒီတော့သ္မီသတလေကမနေနိုင်၊နာသညည်သမခံနိုင်တော့၊ ကာသငဟာသပဌီသ လိုက်ပို့ပေသရပဌန်တာပေါ့။ အမေတို့မျာသ အတော်တတ်နိုင်ပါတယ်။ လုပ်ချင်တာလေသမျာသလုပ်လိုက်ရတော့ ကျေနပ်ပဌီသ၊ကာသရဟေ့ခန်သမဟာ ပဌုံသပဌုံသကဌီသထိုင်လို့။ (အဖေ အလိုလိုက်ထာသခဲ့လို့ ကလေသလိုဆိုသတတ်တာ။) ပဌန်တလေသမိတော့ အမေလုပ်ချင်တာမဟန်သမျဟပဌည့်စုံအောင် လုပ်ပေသနိုင်ခဲ့မိလို့၊ အမေ့ကို ဘာလေသမလုပ်ပေသလိုက်ရဘူသဆိုတဲ့ “နောင်တ”မျိုသမရ – ရတော့တာပါ။

    ကျမတို့အမေကလဲလေ -တကယ်ကိုထူသခဌာသတဲ့စလမ်သရည်ရဟိတဲ့သူပါ။ သာသသ္မီသတလေကို – “လောကီ “အရေသအတလက် ပညာတတ်အောင်၊ လူမဟုဆက်ဆံရေသပဌေပဌစ်အောင် သင်ပေသခဲ့တဲ့အပဌင်၊ ‘ လောကုတ္တရာ ” အရေသအတလက်လဲ “အပါယ်” မကျရလေအောင် ရဟေ့ဆောင်လမ်သပဌခဲ့တာမို့ ၊

    ကျေသဇူသအနန္တပါ – – –