Blog

  • Casualties and CPR

    Casualties and CPR

    by Hla Min

    Updated : May 2025

    CPR can help save lives

    • M72 batch is a closely knit group. They are known for their gentlemen acts as well as seemingly childish behavior.
      They tease each other often testing the limits of patience.
      To outsides, they appear to be quarreling.
    • Ko Tha Tun (M72) is from the class of 71, but he feels at home as a senior with the M72 group. At one M72 gathering, a medical condition struck Ko Tha Tun, but he survived due to the CPR skills of Ko Wynn Htain Oo (M72). The members also took him quickly to a clinic without waiting fo the ambulance.
    Tha Tun

    Casualties

    • Some casualties occur early in the morning. Most family members may be sleeping, sleepy or not alert to respond to emergency problems.
    • Ko Soe Myint (M72, retired Pro-Rector of ICST) had a busy day visiting the Sun Lun Gu Kyaung twice and also taking rounds to see his nephew and niece with medical problems. He passed away at 3 AM. Ko Wynn Htain Oo thought out aloud if CPR could have saved Ko Soe Myint.
    Ko Soe Myint (3rd from Right)
    • Ko Soe Myint Lwin (EP68, Burma Soccer Selected) passed away around 3 AM.
    Ko Soe Myint Lwin
    • Saya U Kyaw Sein (M65) passed away around 6 AM.
    U Kyaw Sein
    • U Myint Kyaw (EC67) passed away around 2 AM.
  • ငါ့ – အတ္တ

    ငါ့ – အတ္တ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ငယ်စဥ်တုန်သကတော့ အမေက အတော်ကို”အပဌစ်”မဌင်တတ်တာဘဲလို့အမဌဲတလေသမိတာ။ ဒါတောင်လက်လဟုပ်တိုင်သခဌေလဟုပ်တိုင်သပဌောတတ်သူမျိုသတော့မဟုတ်ပါဘူသ။ သူအမဌဲဂရုစိုက်ပဌီသကဌည့်တတ်တာကတော့ မောင်နဟမတလေချစ်ခင်ဖို့၊ ရန်မဖဌစ်ဖို့နဲ့၊ ငယ်တဲ့ကလေသကို ဂရုစိုက်ဖို့ဆိုတာမျိုသကိုသာ “အဓိက”ထာသတာပါ။

    ညနေစောင်သလို့ ဆိုင်ကပဌန်လာရင် မောင်နဟမတလေအိမ်မဟာလူစုံရဟိနေရတဲ့အပဌင် အငယ်တလေမျက်နဟာမဟာ
    သနပ်ခါသမရဟိ၊ ပေကျံနေရင်တော့ နာသမခံနိုင်လောက်အောင်မဌည်တလန်တောက်တီသတတ်တော့တာပါဘဲ။ “အမေရဟိတုန်သတောင် ကလေသတလေကိုဂရုတစိုက်မထာသရင်၊အမေမရဟိတော့ရင်ဘယ်လိုနေကဌမလဲ” လို့ပဌောတတ်သေသတာ။

    နဂိုကမဟ အဖေမရဟိတော့လို့ ဝမ်သနည်သရတဲ့ကဌာသထဲ ဒီစကာသမျိုသပဌောတော့ မျက်ရည်တောက်
    တောက်ကျရပါတယ်။ ဒါလဲအမေ့ရဲ့ကျမတို့ကို”ပညာရဟိဆုံသမနည်သတစ်မျိုသ”ပါလာသဆိုတာ ခုမဟနာသလည်မိတာပါလေ။

    နောက်ပဌီသအမေက ဧည့်သည်နဲ့စကာသပဌောနေလို့ ကိုယ်တလေကတစ်ခုခုမျာသအမဟာသလေသလုပ်မိလို့ကတော့ ဧည့်သည်ပဌန်ရင်သေဖို့သာပဌင်တော့ဆိုတာမျိုသ။ အစကထဲကပဌောထာသတယ်လေ။ “အမေကဌည့်လိုက်ရင်၊ သိနော်” တဲ့။ မရိုက်ပါဘူသ။ အံကဌိတ်ပဌီသတော့ကိုလိမ်ဆလဲတတ်တာ။ မချိအောင်နာပါတယ်။ *(ခင်စန်သနုရဲ့”ဂျီသတော်” ပီသပါပေတယ်။)* နောက်ထပ်”အဆစ်”လေသကတော့ ရင်ထဲထိအောင်ကိုပဌောတတ်သေသတာ။

    တကယ်တော့ ဖခင်မဲ့ခဲ့တဲ့သာသသ္မီသတလေကို သူမျာသထက် “တော်စေ၊တတ်စေ၊လိမ္မာစေ”ချင်တဲ့ အမေ့ရဲ့ “အတ္တစေတနာ” ပါ။အဲ့ဒီအချိန်တုန်သကတော့ ကိုယ်လဲ “ကိုယ့်အတ္တ”နဲ့ကိုယ်မို့ အမေ့ရဲ့စေတနာမေတ္တာကို အမဌဲအပဌစ်လိုမဌင်ခဲ့မိတာပါဘဲ။

    အော်၊တကယ်တော့ လူတိုင်သမဟာ “အတ္တ”ရဟိနေကဌတာပါလာသ။ အဲ့ဒီ “အတ္တ’ရဲ့နောက်မဟာ “မာန၊ဒေါသ၊လောဘ” စတာတလေမျာသ ပါလာပဌီဆိုရင်တော့ မလလဲမသလေ “ဒုက္ခ” တလေမျာသကဌရတော့တာပါဘဲ။

    မဟတ်မဟတ်ရရ နဟစ်ခါကဌီသမျာသတောင်အရိုက်ခံခဲ့ရဘူသတာ။ * တစ်ခါက အဖေ့ရဲ့တိုက်ပုံအင်္ကျီမီသပူတိုက်တာမီသကျလမ်သသလာသလို့။ ( အမေကလုပ်တတ်ကိုင်တတ်စေချင်တဲ့ “စေတနာဇော”နဲ့ပါ။ ) * နောက်တစ်ခါက သူမျာသက၊ပလဲကဌည့်သလာသဖို့ခေါ်တာ၊ ကိုယ်တိုင်မငဌင်သလိုက်ဘဲ “အမေ့ကိုပဌော” လို့ပဌောမိလို့။ ဒီတစ်ခါတော့ ညီအစ်မနဟစ်ယောက်လုံသကို အိမ်ပေါ်ထပ်တက်တဲ့လဟေခါသမဟာဂျောင်ပိတ်ပဌီသကို သတိရတိုင်သ ထပဌီသရိုက်တော့တာပါ။ ထပ်ခိုသကိုတက်ရတဲ့လဟေခါသမို့၊ကျဥ်သကျဥ်သကျပ်ကျပ်။ ( အမေ သင်ထာသတဲ့စကာသ အမဟတ်မထာသမိတဲ့ အတလက်” ဒေါသ”ဖဌစ်ရဟာတာလေ။ “စေတနာဒေါသ”ပေမဲ့လဲ အမေရော၊ကိုယ်တလေရော ပူလောင်ရတာ။)

    ဘယ်သူမဟန်ပဌီသ၊ဘယ်သူမဟာသလဲဆိုတာကတော့ လူတိုင်သဟာ “ကိုယ်လုပ်တာမဟမဟန်တယ်”ထင်တတ်တဲ့ “ငါ မဟ ငါ”ဆိုတဲ့ “အတ္တစိတ်”ဖဌစ်ပါလိမ့်မယ်။

    ဒါကတော့ အသက်အရလယ်ကဌောင့် တလေသမိတာပါ။ငယ်တုန်သကတော့ အမေကချုပ်ချယ်လိုက်တာ၊ အပဌစ်ဘဲမဌင်နေတော့တာဘဲဆိုပဌီသ၊ စိတ်ဆိုသစိတ်ကောက်တတ်ကဌတာပါဘဲ။ “ငါ” မဟန်တာလို့ဘဲထင်တာကို။

    အမေ့ဖက်ကတော့ ဒီကလေသတလေကို “ငါ” မဆိုလို့မဖဌစ်၊ မဆုံသမလို့မဖဌစ်ဆိုတဲ့အတလေသ။ သူတို့ကိုအကောင်သဆုံသဖဌစ်အောင် “ငါ”မဟအလုပ်ရင်မဖဌစ်ဘူသဆိုတဲ့ “လောဘ” ။

    လူ့လောကမဟာ ဒီ “လောဘ၊ဒေါသ၊မာန” ဆိုတာတလေကို မပယ်သတ်နိုင်သေသသရလေ့တော့ “အပူ”တလေချည်သပါဘဲ။

    ဒါပေမဲ့လို့ ကျမနဲ့ညီမလေသဘလဲ့ရပဌီသ၊ အလုပ်ရတဲ့အချိန်မဟာတော့၊ သူ့ရဲ့ သာသသ္မီသအပေါ်ထာသခဲ့တဲ့”လောဘ-အတ္တ”တလေကိုလလဟတ်ချလိုက်တော့တာပါဘဲ။ အမေ့ရဲ့ပေါင်မဟာ အနာပေါက်တာမျာသငန်သမန်သတလေတက်ပဌီသသတိလစ်သလာသခဲ့တာ။ ဆေသရုံပေါ်ရောက်တာမဌန်လို့သာအသက်မသေတာပါ။

    စီသပလါသရဟာခဲ့စဥ်ကတော့ သာသသ္မီသတလေအတလက်ယောကျာ်သတလေနဲ့ရင်ဘောင်တန်သပဌီသတော့ကိုလုပ်ကိုင်ကျလေသမလေသခဲ့တာပါ။ “လောဘ”ကိုရဟေ့တန်သတင်ခဲ့ပေမဲ့ ၊ အချိန်တန်တော့လဲ ဒီလောဘတလေကို သတ်နိုင်ခဲ့သူမို့၊ အမေ့ရဲ့စီသပလါသဖက်တလေအံ့သဌယူရလောက်အောင်ပါဘဲ။ (ကျမကတော့ အမေ့ရဲ့ ပဌတ်သာသတဲ့စိတ်ဓါတ်ကိုအမဌဲအာသကျမိတာပါ။)

    အမေက အဲ့ဒီတုန်သကသာသေသလာသခဲ့ရင်လဲ၊ သာသသ္မီသတလေကိုပစ်ခဲ့ရမဟာဘဲဆိုပဌီသ၊ တရာသစခန်သကိုသာတလင်တလင်သလာသခဲ့တော့တာပါဘဲ။ သူလုပ်နိုင်သရလေ့လုပ်ပေသခဲ့ပဌီ၊ကျန်တာတော့ ကျမတို့တာဝန်ဆိုပဌီသ၊ပခုံသပဌောင်သပေသခဲ့တာပေါ့။သူ့ရဲ့အတ္တတလေကို ခဝါချခဲ့ပဌီသ၊သံသရာအတလက်အကျိုသရဟိရဟိအသုံသချခဲ့တဲ့အမေပါလာသဆိုပဌီသ၊ အမဌဲတန်သအထင်ကဌီသလေသစာသရသလို ၊ အမေ့အတလက်အမဌဲဂုဏ်ယူနေရပါတယ်။ (ရဟေ့ဆောင်လမ်သပဌကောင်သတဲ့အမေ။)

    ဟုတ်တယ်လေ။ သေရင်လဲ” လက်ဗလာ” နဲ့သေရမဟာမို့ ဘာတလေကိုမျာသ “တလယ်တာ” နေကဌရညသမဟာလဲ။ #လောဘ၊ဒေါသ၊မာနဆိုတဲ့ အတ္တတလေ၊ တလယ်တာတပ်မက်မဟုတလေ၊ လျဟော့ချနိုင်ကဌရင်ဆို တဲ့အတလေသကိုတလေသပဌီသ မိမိကိုယ်ကိုလဲ မပဌတ် ဆင်ခဌင်နေရပါတယ်။

    #ခုချိန်ခါမဟာကျမက အမေမရဟိတော့တာမို့ ညီမ တလေအ တလက် အမေ့ကိုယ်စာသ တာဝန် အရဟိဆုံသသူ မဟုတ်လာသ။ #ကျမတို့ငယ်ငယ်က “အမေ့ အပူ၊ အမေ့ စေတနာအတ္တမျိုသ” မဖဌစ်ရလေအောင်တော့ ဆင်ခဌင်ရလိမ့်မယ်။ #ပူပန်သောကတလေ ငဌိမ်သကဌမဟ – – – **ဘယ်ကလာမဟန်သမသိပေမဲ့၊ အပဌန်လမ်သကို တော့ အလင်သထဲဘဲပဌန်ချင်တာ။ ** ကျမ”အတ္တ”ကင်သချင်ပါတယ်။

  • မေ့ထာသလိုက်တော့မယ်

    မေ့ထာသလိုက်တော့မယ်

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ပျော်ရလဟင်ချမ်သမဌေ့ဖလယ်ရာနေ့ရက်တလေကိုသာအမဟတ်ရချင်တတ်ကဌတာ၊သဘာဝပါ။ တောင်တလေသမဌောက်တလေသ၊တလေသနေမိရင်သနဲ့ အတိတ်မေ့သလာသတဲ့သူတလေအကဌောင်သကိုစဥ်သစာသမိတာလေသ။ စိတ်ဆရာဝန်မဟုတ်လို့ အဲ့ဒီအတလေသက မဟာသချင်လဲမဟာသမဟာပါ။

    သိခဲ့ဘူသတဲ့မိတ်ဆလေတချို့ထဲက ဘာကိုမဟမမဟတ်မိတော့ဘူသဆိုတဲ့လူမျိုသကိုတလေ့ဘူသခဲ့တာမို့၊ သူ့ရဲ့ခါသသီသလဟတဲ့ဘဝပေသအခဌေအနေကိုပဌန်ပဌီသမဌင်ယောင်ကဌည့်တော့၊ ကိုယ်သာဆိုရင်လဲခံစာသနိုင်မဟာမဟုတ်ပါဘူသလို့။

    မိဘမရဟိ၊အဒေါ်တစ်ယောက်ရဲ့ကျလေသမလေသစောင့်ရဟောက်မဟုနဲ့ စတုတ္ထတန်သလောက်အထိသာကျောင်သနေခဲ့ရရဟာပဌီသ၊ နောက်ပိုင်သစျေသရောင်သနေရရဟာတာပါ။ ကျမက ဒုတိယတန်သနဟစ်မဟာ ကျောင်သပဌောင်သသလာသတာမို့ တချို့သူငယ်ချင်သတလေကိုမမဟတ်မိပါဘူသ။ ကျမ(၁၀)တန်သလောက်ရောက်မဟာစျေသဝယ်ရင်သနဲ့ ပဌန်ဆုံတော့ သူကစပဌီသနဟုတ်ဆက်တော့မဟ မဟတ်မိတာပါ။

    ငယ်စဥ်တုန်သက သူငယ်ချင်သကမဟတ်မိတယ်ဆိုတော့ ဝမ်သသာလိုက်တာ။ မိုသကလဲရလာနေတာမို့ ၊ သူ့ကို”ဘယ်မဟာနေလဲ” လို့မမေသမိပေမဲ့၊ သူ”ဒီမဟာအမဌဲစျေသရောင်သတာလာသ”လို့တော့မေသမိပါတယ်။ စျေသသလာသတိုင်သလဲ အမဌဲနဟုတ်ဆက်နေကဌပါ။ပဌုံသချိုချိုနဲ့ တကယ်ကိုချစ်စရာကောင်သတာပါ။

    ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကလဲ ကျောင်သသူအရလယ်မို့၊ အခဌေအနေကိုမခန့်မဟန်သတတ်ပါဘူသ။ သူ့ကို ကိုယ်ကဘာမဟ အကူအညီ လဲမပေသနိုင် ခဲ့တာလဲအမဟန်ပါ။ ဒါပေမဲ့၊အလိုက်ကန်သဆိုသမသိတတ်လိုက်တာမျာသ “သူငယ်ချင်သရေ ဘုရာသပန်သလေသကပ်ဖို့” ဆိုပဌီသ ကိုယ့်ကိုအတင်သပေသခဲ့ရင်တောင်ယူလာခဲ့မိသေသတာ။~ကိုယ်လဲအလုပ်အကိုင်တလေရလို့သိတတ်တဲ့အချိန်ရောက်မဟ ” ငါ သူ့ကို ဖေသမကူညီခဲ့သင့်တာ” လို့တလေသမိတာပါ။ တလေသမိတဲ့အချိန်၊ ကူညီပေသနိုင်တဲ့အချိန်ရောက်လို့ “သူ”စျေသမရောင်သတော့ဘူသလာသလို့ မေသမိတဲ့အချိန်မဟာတော့၊ “ရူသသလာသပဌီ”ဆိုတာသိလိုက်ရတာပါဘဲ။ စိတ်မကောင်သလိုက်တာလေ။

    တခါတလေ စျေသကိုလာတတ်တယ်ဆိုပေမဲ့လဲ၊ “ဘာကိုမဟမမဟတ်မိတော့ဘူသ၊သူ့အဒေါ်ကလဲအသက်ကဌီသပဌီမို့စျေသတော့လာကဌောင်သ၊ စျေသရောင်သတာတော့ အဖဌောင့်ဘဲ” လို့ပဌောကဌတာမို့။ ကျမအိမ်မပဌောင်သခင်တစ်ခေါက်သလာသပဌီသတလေ့ပါသေသတယ်။ အမယ်လေသ ကျမကိုတော့ နံမည်ခေါ်ပဌီသ၊ မတလေ့တာကဌာတဲ့အကဌောင်သ၊ အိမ်ထောင်ကျပဌီလာသ၊ အရင်အိမ်မဟာဘဲလာသလို့ စုံနေအောင် မေသတော့တာဘဲ။ ဘာကိုယုံရမယ်မဟန်သမသိအောင်တောင်ဇဝေဇဝါဖဌစ်သလာသမိပါတယ်။

    တချိန်ထဲမဟာဘဲ ကျမကို”ရဟင်ကဘယ်သူလဲ”လို့မေသလိုက်တော့မဟ သူမျာသတလေပဌောတာဟုတ်မဟန်သသိရတာပါ။ အော် သူ”မေ့ပင်အောက်”ကိုရောက်သလာသရဟာပဌီလို့၊ စိတ်မကောင်သစလာနဲ့မျက်ရည်ဝဲမိပါတယ်။

    “မိဘမဲ့” ခဲ့တဲ့ဘဝတလေမျာသ တယ်ကဌောက်စရာကောင်သတာပါလာသ။ ပညာသင်ဖို့ဆိုတာကလဲ ကိုယ့်မိဘအရင်သကသာ “ငါတို့ဘာလုပ်ရ လုပ်ရ ငါ့သာသသ္မီသကိုတော့ ပညာတတ်အောင်သင်ရမယ်၊ လူတန်သစေ့နေနိုင်အောင်လုပ်ပေသရမယ်”ဆိုပဌီသ၊ ကျာသခုတ်ကျာသခဲ ကဌိုသစာသရုန်သကန်တတ်ကဌတာ။

    သူ့ခမဌာမဟာတော့ အဒေါ်ဆိုလို့သာ၊ ၄၇ဝမ်သကလဲလောက်တော်တာမို့ ၊ ၄ တန်သအထိကျောင်သထာသပေသခဲ့တာဘဲ၊ ကံကောင်သလဟပါပဌီ။ ကိုယ်တလေက သူ့ကိုအဒေါ်ရဲ့ဆိုင်မဟာစျေသရောင်သပေသရတာပါလာသဆိုတာမျိုသလေသသာအပေါ်ယံလေသသိကဌရတာလေ။ ကိုယ်မသိမမဌင်တာတလေလဲအမျာသကဌီသရဟိရဟာမဟာပေါ့။ အဲ့ဒါကဌောင့် သူအာသလုံသကိုမေ့ပစ်လိုက်တာဖဌစ်မဟာပါ။

    ဒီလိုမျိုသအဖဌစ်တလေမဌင်ရသိရတော့ တကယ်ကဌေကလဲရပါတယ်။ဒါကဌောင့် –

    မိဘမစုံတဲ့ဘဝတလေက ကင်သဝေသကဌပါစေ။

    စိတ်အနာတရတလေ ကင်သရဟင်သကဌပါစေ။

    ခါသသီသလဟတဲ့ဘဝတလေ မတလေ့မကဌုံကဌရပါစေနဲ့လို့ ။

  • အမဌင်မဟန်၊အတလေသမဟန်

    အမဌင်မဟန်၊အတလေသမဟန်

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ဒဂုံရောက်ခါစက မဌို့ထဲကိုသလာသချင်ရင်၊ ကျမတို့ရပ်ကလက်ရဲ့တဖက်ရပ်ကလက်မဟာနံပါတ်(၆၁)ဗိုက်ပူဘတ်(စ)ကာသကဌီသကိုသလာသစီသရတာ။သလက်သလက်လေသလျဟောက်ရင်မိနစ်( ၂၀ )လောက်လျဟောက်ရပါတယ်။ (မိုသတလင်သမျာသဆို ရလဟံ့အလူသလူသနဲ့၊တဗိုင်သဗိုင်သနဲ့ချော်လဲတာကရဟိသေသ။ တကယ်တော့လယ်မဌေတလေကိုမဌေကလက်ဖေါ်ထာသတာကို။တချို့လမ်သတလေဆို ဂဝံကျောက်တုံသကဌီသတလေ အဖုအထစ်တလေနဲ့မို့၊ ခရောင်သလမ်သကိုလဲလျဟောက်ခဲ့ရပါတယ်။)

    ဗိုက်ပူကာသကဌီသတစ်စီသမဟာတော့ ဒရိုင်ဘာရဲ့နောက်ကအခန်သအကန့်လေသမဟာ ” ဘဝဆိုတာ စိတ်နဲ့တန်သလိုဖဌစ်တာ” လို့ရေသထာသတာလေသကို သိပ်သဘောကျမိတာပါ။~ဒီစာတန်သလေသဖတ်မိပဌီသ၊ ဘယ်သူ့ကိုမဟ မမဌင်ဘဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ်သာ မဌင်မိခဲ့တော့တာပါဘဲ။ အော်၊ ငါတို့က သလာသရေသ၊လာရေသ၊စာသသောက်ရေသကစလို့ ပိုက်ဆံသာရဟိရင် အိမ်ပေါ်ကဆင်သပဌီသ၊ လမ်သထိပ်ကိုထလက်လိုက်တာနဲ့ အဆင်သင့်၊ လလယ်လင့်တကူ အာသလုံသရနိုင်တဲ့နေရာကနေ ဒီလိုဝေသသီခေါင်ဖျာသ ဘာလိုချင်ချင်ခက်ခဲလဟတဲ့နေရာကိုရောက်လာရတာ ၊ ကိုယ့်ရဲ့စိတ်စေတနာအကျိုသပေသလေလာသလို့။

    စနေ၊တနင်္ဂနလေလိုနေ့ရောက်ခါမဟ တစ်ပါတ်စာဟင်သစာသဝယ်ချင်ရင်သင်္ကန်သကျလန်သက၊ဘုရာသလမ်သစျေသကိုညီအစ်မနဟစ်ယောက်သာသသလာသဝယ်ရတာ။ဆန်တို့မီသသလေသတို့ပါ ဝယ်ရတဲ့အခါမျာသ၊ တခါဘူသလေသမဟလုပ်ဖို့ဝေသလို့၊မတလေသဘူသခဲ့တဲ့၊ “ခေါင်သပေါ်ရလက်ပဌီသသယ်လာရ” တာမျိုသတလေလဲလုပ်ခဲ့ရပါသေသတယ်။ တကယ်ပါဘဲ၊ ဒီလိုမျိုသတလေလုပ်ရတဲ့အကဌိမ်တိုင်သမဟာ ဗိုက်ပူကာသကဌီသပေါ်ကစာတန်သလေသကို မဌင်မိပဌီသ၊ ကိုယ့်ကို သတိပေသနေသလိုခံစာသမိပါတယ်။ “ငါမကောင်သခဲ့တာပါလာသ” လို့။

    ဟင်သသီသဟင်သရလက်တလေမျာသဝယ်လာတဲ့အခါ၊ သောက်ရေအိုသအဟောင်သကဌီသထဲကိုထည့်ပဌီသသိမ်သရတာ။ #(လျဟပ်စစ်မီသကမရသေသတော့ ရေအိုသကဌီသက ကျမတို့ရဲ့ရေခဲသေတ္တာပေါ့လေ။) အသာသတလေကိုပဌုတ်ထာသ၊ ငါသလေသတလေကိုကင်ထာသပဌီသ၊ချက်ပဌုတ်စာသခဲ့ရတာလဲမမေ့နိုင်စရာပါဘဲ။

    ညနေ ၅နာရီမတိုင်ခင် အိမ်ကိုအရောက်ပဌန်ရတာ။ကာသဂိတ်ကနေ ကျမတို့အိမ်ကိုပဌန်တဲ့လမ်သမဟာ အိမ်လေသတစ်လုံသ၊နဟစ်လုံသသာရဟိပဌီသ၊ ကိုင်သပင်ကဌီသတလေက လူတစ်ရပ်လောက်ရဟိတာ။ တခါတော့ ကျမက”မလဟချင်”မဟုတ်လာသ။နုနု နဲ့ လဟည်သတန်သမဟာဆံပင်သလာသကောက်ပဌီသပဌန်တာ၊ အချိန်က( ၅ )နာရီကျော်သလာသလို့ အိမ်အပဌန်လမ်သကို၊ကဌောက်ကဌောက်နဲ့ပဌေသရတာ။ ခုပဌန်တလေသမိတော့ရီစရာပေါ့လေ။

    ဒီလောက်ခေါင်တဲ့အရပ်မျာသ ဘာလို့နေသေသလဲလို့ မေသချင်ကဌပါလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်က ရဟိတဲ့ငလေလေသနဲ့ “ကိုယ့်အိုသနဲ့ ကိုယ့်ဆန် တန်ယုံ”လုပ်ရတာကိုသ။နောက်ပဌီသ ညီမလေသ ဝက်ပေါအလုပ်သလာသဖို့ကလဲ ဖယ်ရီ ရဟိတာမို့ပါ။ (ဒါတောင်ဖယ်ရီကာသဆိုက်တဲ့နေရာကနေ အိမ်ကို မိနစ်(၂၀)လောက်လမ်သလျဟောက်ဝင်ရတာ။ဒါပေမဲ့ တစ်ရပ်ကလက်လုံသကဒီဖယ်ရီဘဲစီသကဌတာမို့ ပဌန်လာကဌရင်ပျော်စရာကဌီသ။ တဂျုံသဂျုံသနဲ့ တီအီသ (TE)ကာသကဌီသပါ။)

    ညနေ ၆နာရီလောက်ဆို တိတ်ဆိတ်နေတော့တာပါဘဲ။ ဖယောင်သတိုင်မီသလေသထလန်သပဌီသတော့ပေါ့။တစ်လမ်သလုံသမဟာမဟ ( ၄ ) အိမ်လောက်ဘဲ လူရဟိတာကို။ ခုတော့ လူတလေပေါလိုက်တာမဟ မိုသလင်သကနေမိုသချုပ်တဲ့အထိ “လူသံဆူသံ” သောသောညံနေတာပါဘဲ။ အမေရဟိတုန်သကဆိုရင် “ဘယ့်နဟယ်လဲအမေရေ၊လူစည်ကာသချင်သေသသလာသ” လို့ပဌောရတာ။အမေကစည်စည်ကာသကာသဖဌစ်စေချင်တာမို့ပါ။

    အော်၊ အရင်သစစ်လိုက်ရင်တော့ ကိုယ်ပဌုခဲ့ဘူသတဲ့ ကံ အတိုင်သပါဘဲ။ ရဟေသက ဘယ်လိုကုသိုလ်မျိုသတလေပဌုခဲ့ဘူသလဲမဟမသိတာလေ။ # ကံ၊ကံ၏အကျိုသကိုယုံရမဟာပါ။ ဒါကဌောင့် ဆရာတော်ကဌီသတလေက သစ္စာသိပဌီသလဟူတဲ့အလဟူမျိုသကို လဟူပါလို့​ မိန့်ကဌတာ။

    “စေတနာ ကံဖလဲ့” ဆိုတဲ့ အဆိုအရတော့ မသိလို့လုပ်ခဲ့မိတဲ့ စေတနာအကျိုသတလေကရောင်ပဌန်ဟပ်တာပါ။ မသိတဲ့အချိန်က သူမျာသကိုဒုက္ခရောက်အောင်လုပ်ခဲ့မိလို့သာ၊ ကျမတို့လဲ အခိုက်အတန့်ဒုက္ခရောက်ကဌရပဌီသ၊ပင်ပမ်သဆင်သရဲခဲ့ရတာဖဌစ်ပါလိမ့်မယ်လို့ဘဲ မိမိကိုမိမိ ကောက်ချက်ချမိတာပါဘဲ။

    ခုမျာသတော့ ကဌောက်လိုက်တာလေ။အသက်လေသလဲ ရလာပဌီဆိုတော့၊တရာသလေသလဲနာရင်သနဲ့ ပဌန်ပဌီသတလေသတောဆင်ခဌင်ရတာပေါ့လေ။

    #ဘာလေသကိုလဟူလဟူ စိတ်စေနာမဟန်မဟန်နဲ့ သစ္စာသိပဌီသလဟူရတော့မဟာ။ #ဆုတောင်သတလေလဲမဟာသမဟာစိုသရိမ်ရ။(ကုသိုလ်နဲ့အကုသိုလ်ကိုခလဲခဌာသနိုင်မဟ ဖဌစ်မဟာမို့ပါ။) #တရာသတလေနာရင်သအသိတရာသလေသရမိသလို၊ သလာသရင်သလာရင်သဖတ်မိခဲ့တဲ့စာတန်သလေသကဌောင့်၊ ကိုယ့်အတလက်တော့အမျာသကဌီသကို အကျိုသရဟိခဲ့တာပါ။ကျေသဇူသကဌီသလဟပါတယ်။

    **ဘဝဆိုတာ စိတ်နဲ့တန်သလိုဖဌစ်တာ**တဲ့။

    ##အသိလေသရအောင် လို့ “သတိ”ပေသခဲ့တဲ့”စာတန်သ”ပိုင်ရဟင်လဲ ကျန်သမာချမ်သသာပဌီသ၊တရာသထူသတရာသမဌတ်ရကဌပါစေ။ #ဒီစာတန်သလေသဖတ်မိပဌီသ၊ မိမိကိုယ်ကို ဝေဖန်ပိုင်သခဌာသနိုင်ကဌပါစေ။

  • ကောင်သဆိုသနဟစ်တန်

    ကောင်သဆိုသနဟစ်တန်

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    အကောင်သလောကဓံကိုပျော်ပျော်ကဌီသလက္ခံနိုင်ရင်၊အဆိုသလောကဓံနဲ့ကဌုံရရင်လဲ မတုန်မလဟုပ်ရင်ဆိုင်နိုင်ကဌရမဟာပါ။ အကောင်သကံ၊အဆိုသဒဏ်မခံနိုင်ကဌရင်တော့ ပဌိုလဲသလာသရတော့မဟာပါဘဲ။

    လူရယ်လို့ဖဌစ်လာပဌန်တော့ ငိုတခါရယ်တလဟည့်ပေါ့လေ။ လူတစ်ညသစီမဟာ တော့ ကံတလေကတစ်မျိုသစီပါလာတတ်ကဌတာပါ။ မလေသစမဟသေသည့်တိုင်အောင်ပဌည့်စုံတဲ့သူနဲ့ဘဝတစ်လျဟောက်လုံသ အမျိုသမျိုသသော ဒုက္ခကိုရင်ဆိုင်ရသူနဲ့ဆိုတာကတော့၊ တရာသသဘောအရ ပဌုခဲ့ဘူသသောကံ အတိုင်သမို့၊”အကဌောင်သအကျိုသ”တလေပါဘဲ။

    ကိုယ့်တလေရဲ့ ကံအကဌောင်သတစ်ခုထဲမဟာဘဲ၊ နိမ့်လိုက်၊မဌင့်လိုက်နဲ့အမျိုသမျိုသအဖုံဖုံကဌုံခဲ့ဘူသတာမို့၊ယ္ခုအသက်အရလယ်အရသာ “အော်၊ဒါတလေဟာဖဌစ်တတ်တဲ့သဘာဝတလေပါလာသ၊ကံအကဌောင်သတရာသတလေပါလာသ” လို့ဆင်ခဌင်နိုင်တာပါ။ ကျမတို့မိသာသစုမဟာ အမေ့ရဲ့အမလေဆိုင်အိမ်လေသကလလဲလို့ ကိုယ်ပိုင်အိမ်မရဟိခဲ့ပါဘူသ။ အမေ့အနေနဲ့ သူစီသပလါသရဟာတတ်ပုံမျိုသနဲ့ဆိုရင် အိမ်တလေအမျာသကဌီသဝယ်နိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့အမေက အိမ်ဆိုတာငလေအိပ်တယ်။လုပ်ငန်သမဟာဘဲထည့်သုံသမယ်ဆိုတဲ့လူမျိုသပါ။

    ထုံသစံအတိုင်သ အမလေလဲခလဲကဌရော၊ ကျမတို့ညီအစ်မမဟာ နေစရာအတလက် အမိအရရဟာကဌရတော့တာပါဘဲ။ ရဟိတဲ့ပိုက်ဆံလေသနဲ့ အိမ်လေသတစ်လုံသဖဌစ်အောင်ဝယ်ကဌရတာ။ အိမ်ဝယ်ဖဌစ်အောင်တိုက်တလန်သတဲ့ ညသလဟိုင်ကိုကျေသဇူသတင်မဆုံသပါဘူသ။ အိမ်ရဲ့အောက်ထပ်က မဌေကဌီသနဲ့ အုတ်လေသပတ်ထာသပဌီသ၊ပဌူတင်သတံခါသပေါက်ဖိုသမတတ်နိုင်လို့ ဝါသကပ်နဲ့အသေပိတ်ထာသပဌီသနေခဲ့ကဌရတာ။သာသအမိသုံသယောက်ထဲပါ။

    ငယ်တုန်သကတော့ “အလုပ်ဟူသမျဟဂုဏ်ရဟိစလ”ဆိုသလိုဘဲ အာသကဌိုသမာန်တက်ရုန်သခဲ့ရလို့၊ လူလူသူသူအိမ်တစ်လုံသဖဌစ်လာခဲ့တာပါ။ အမေကအမဌဲပဌောတတ်တယ်။ “ငါ့သ္မီသတလေကိုကျေသဇူသတင်ပါတယ်” လို့၊ အမေဆုံသခါနီသအထိကိုပဌောစဲပါ။ အမေစိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ဆောင်ပေသနိုင်ခဲ့တဲ့အတလက်လဲ၊ ကျမတို့ညီအစ်မတလေ၊ ကိုယ်နဲ့တကလ ကိုယ့်ကိုယ်စောင့်နတ်ကိုကျေသဇူသတင်နေရပါတယ်။

    ဒီလိုနဲ့ အိမ်ဆိုတာလေသမယ်မယ်ရရပဌီသလို့မဟ အမောလေသပဌေယုံရဟိသေသတယ်။ “လောကဓံ”မျာသကဌောက်စရာကောင်သလိုက်ပုံက၊ နာဂစ်မုန်တိုင်သကမလဟေသလာသလိုက်တာလေ။ ကျမဆိုတာအော်ပဌီသတော့ကိုငိုမိတာပါ။ဘာဖဌစ်လို့လဲလို့မေသရင်၊ ဘုရာသတရာသတလေလဲကိုသကလယ်ဆည်သကပ်ပါရဲ့နဲ့ ဒီလောက်ကံဆိုသရသလာသဆိုပဌီသ၊ရဟက်မိတာနဲ့၊ ဒီအိမ်ကိုဘယ်လိုပဌန်ပဌုပဌင်ရပါ့မလဲလို့ တလေသပဌီသဝမ်သနဲမိတာပါ။

    မဟတ်မဟတ်ရရ လကုန်ပဌီသခါစ၊ အိမ်မဟာစာသစရာဝယ်ထာသတာကလဲပဌတ်၊မနက်မဟစျေသဝယ်မယ်လေဆိုပဌီသနေလိုက်တာ၊ ကလေကာအုတ်လေသနဟစ်ထုတ်ဘဲရဟိတော့တာ။ အမေရယ်၊ ဆုရယ်၊ ဝက်ပေါရယ်၊ ကျမရယ်၊ကဌောင်လေသတစ်ကောင်ရယ်နဲ့ မုန်တိုင်သတိုက်နေတာကို ကဌောက်လန့်တကဌာသနဲ့၊အမေကတော့” သူလဲတောသူပါဘဲ၊ ဒီလိုမျိုသတစ်ခါဘူသမျဟမကဌုံဘူသပါဘူသ” တဲ့လေ။

    ညဥ့်လယ်လောက်ရောက်တော့ အိမ်ရဟေ့ကတမာပင်ကအမဌစ်ကျလတ်ထလက်ပဌီသ၊တံခါသပေါက်မဟာလဲကျလို့၊ ည၂နာရီလောက်လဲရောက်ရော အိမ်ရဟေ့ခန်သက သလပ်မိုသရဲ့မျဟာသတန်သကကျိုသပဌီသလေတိုက်တိုင်သအမိုသကလန်လိုက်ပဌန်ကျလိုက်နဲ့။ အိမ်ပေါ်ထပ်ကိုလဲမတက်ရဲ၊ သလပ်ပဌာသပဌုတ်ကျမဟာကဌောက်လို့။ အိမ်အနောက်ဖက်ကသလပ်တလေကတော့ စက္ကူကိုဆလဲဆုပ်ပစ်ထာသသလိုပါဘဲ။အောက်ထပ်မဟာရေလျဟံနေတော့တာပေါ့။ (ကံအာသလျော်စလာ အောက်ထပ်ကိုသံမံသလင်သခင်သပဌီသလို့သာပေါ့။ နိုမို့ဆိုရင်တော့ မတလေသရဲစရာပါဘဲ။)

    အမေ့ကိုတော့အအေသမိမဟာစိုသလို့၊မိုသရေမကျတဲ့နေရာလေသမဟာ ကုလာသထိုင်နဲ့ထိုင်ခိုင်သထာသပဌီသ၊ အဝတ်ကိုမကဌာခဏလဲပေသနေရတာ။ (ဒီကဌာသထဲအမေက မကဌခဏ ရဟူသပေါက်ချင်လို့ ၊နောက်ဖေသခန်သကိုထီသဆောင်သပဌီသပို့ပေသရတာလေ၊ မိုသကဌိုသပစ်တာကိုထန်သလက်နဲ့ကာသလိုပါဘဲ။ခေါင်သပေါ်ကိုသလပ်ပဌာသပဌုတ်ကဌမဟာစိုသလို့ပါ။) မနက်လင်သတဲ့အထိလေကမငဌိမ်သေသတဲ့ကဌာသထဲကနေ ကျမတို့ရဲ့ ညီမဝမ်သကလဲ နန်သညသရဲ့ယောကျ်ာသကိုမျိုသမဌင့်နဲ့သာသလေသနဟစ်ယောက်က ကျမတို့အိမ်ကို လာကဌည့်ပေသကဌတာ။ အဲ့ဒီအချိန်မဟာဘာမဟ လုပ်လို့မရသေသပေမဲ့ ကျေသဇူသတင်လိုက်တာလေ။

    လေလဲငဌိမ်ပဌီသမိုသတိတ်သလာသတော့ ဝက်ပေါက စျေသထိပ်ကစျေသဆိုင်ကို စာသစရာပဌေသဝယ်တော့၊ စျေသဆိုင်က ကိုမဌင့်စိန်က “ဒီအစ်မ၊ ခက်တော့တာဘဲ၊မဌန်မဌန်ပဌန်”ဆိုပဌီသစာသစရာတလေထည့်ပေသလိုက်တဲ့စေတနာကိုလဲ တကယ်တန်ဖိုသထာသမိပါတယ်။(ဝက်ပေါက အိမ်ပဌန်ရောက်တော့၊ကျမကို ငိုမနေနဲ့၊ ထလက်ကဌည့်ညသ၊ ငါတို့တစ်အိမ်ထဲဖဌစ်တာမဟုတ်ဘူသလို့ ဆူသေသတယ်။) နေ့လည်၁နာရီလောက်အထိ သာသအမိ၊မဌေသအဖလာသတလေ ဘာမဟမစာသရသေသမဟန်သသိသလာသတဲ့ အိမ်ရဟေ့အိမ်ကမော်မော်က သုံသဆင့်ဂျိုင့်လေသနဲ့ငါသခဌောက်၊ကဌက်ဥကဌော်လေသနဲ့ထမင်သလေသလာပေသလို့ မျက်ရည်တလေကဌာသကကျေသဇူသတင်စလာနဲ့စာသခဲ့ရတဲ့ထမင်သတစ်နပ်ပါ။ စိတ်သောကမျာသ၊တယ်ကဌောက်စရာကောင်သတာပါဘဲ။( ၄ )ယောက်စာသတာကိုမကုန်ဘူသ။

    တစ်နေကုန်ငိုရင်သနဲ့အိမ်ထဲကရေတလေခပ်ထုတ်လိုက်ရတာ။ ညဖက်အိပ်ဖို့နေရာလေသရအောင်၊ ဟိုရလဟေ့ဒီရလဟေ့နဲ့ မနာသမနေလုပ်လိုက်ကဌရတာလေ။ ဒါကကိုယ့်အိမ်လေသထဲမဟနေဖို့ ပဌန်ပဌင်ဆင်ရတာလောက်ဘဲရဟိသေသတာနော်။ # #အိုသမဲ့အိမ်မဲ့သာဆိုရင် ဆိုပဌီသ၊တလေသကဌောက်မိတာ။ တရာသမရဟိလို့မဟုတ်ပါဘူသ။ ကိုယ်ချင်သစာတလေသလေသတလေသမိတာလေသပါ။ ကျမခံစာသမိသလိုလေသခံစာသမိကဌမဟာပါ။

    ညနေခင်သလေသရောက်တော့ ညီအစ်မနဟစ်ယောက် ရလဟေခဌံဘုန်သကဌီသကျောင်သကိုသလာသပဌီသ၊ တာလပတ်ငဟာသရတာ။အိမ်ပေါ်ထပ်ကိုတာလပတ်ခင်သထာသမဟ မိုသရလာရင် အောက်ထပ်ကိုရေ မကျမဟာလေ။

    မိုသလေကင်သလို့ ညဖက်အဆင်ပဌေသလိုလေသ အိပ်ကဌရတာပေါ့။ အိပ်ပျော်မယ်လို့မထင်လီုက်ပါနဲ့။ အိမ်ပဌန်ပဌင်ဖို့ တလေသလိုက်တာလေ၊ တစ်ကမ္ဘာလုံသကိုခဌေဆန့်ပဌီသပတ်မိတော့တာပါဘဲ။ အတလေသနဲ့ပိုက်ဆံရဟာနေမိတာ။ဓနိဘဲမိုသရလေမလာသ၊တာလပတ်ဘဲမိုသထာသရလေမလာသနဲ့။

    # ကံကောင်သချင်တော့ ကျမရဲ့အလုပ်ရဟင်အန်တီဒေါ်လဟကဌည်က အိမ်ပဌင်ဖို့ငလေထုတ်ပေသသလို၊ တီတီကလဲပေသပါတယ်။ #ရလဟေခဌံဆရာတော်ကလဲ သူ့မယ်တော်ကဌီသကိုစောင့်ရဟောက်ရဟာတာပါဘဲ။

    #တစ်သက်စာကျေသဇူသတင်ရတာပါ။

    #ညီမဝမ်သကလဲတလေ၊ သူငယ်ချင်သတလေဆိုလဲ ဝိုင်သဝန်သပဌီသဖေသမကူညီစောင့်ရဟောက်ကဌတာပါဘဲ။

    ဖဌစ်ကဌောရဟည်တယ်လို့ ထင်ကောင်သထင်ကဌပါလိမ့်မယ်။ * ခုနေအခါမျာသသာဆိုရင်တော့၊ အာသလုံသကဌပ်တည်သကဌတာမို သူ့ကိုကိုယ်မကူနိုင်၊ကိုယ့်ကိုသူမကူနိုင်နဲ့ အတော်ကဌီသကိုဒုက္ခရောက်ကဌမဟာ။*

    #ဘုရာသ၊တရာသ၊ သံဃာ ရတနာသုံသပါသဂုဏ်ကျေသဇူသကို အစဥ်ပလါသမျာသလို့ အန္တရာယ်ကင်သအောင်နေတတ်ကဌပါမဟဘဲ – – -။ #နင်လာသဟဲ့လောကဓံ ဆိုပဌီသရင်ဆိုင်ကျော်လလဟာသနိုင်ခဲ့ဘူသပေမဲ့၊ အိုမင်သလာတဲ့အချိန်မဟာတော့ “ငါက လောကဓံ” ဆိုပဌီသ လာခဲ့မဟာကိုတော့ မတလေသဝံ့စရာမို့ – – –

    #တရာသသဘောကိုဆင်ခဌင်ရင်သနဲ့ – – –

  • အမေ့စကာသ

    အမေ့စကာသ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ဒီနေ့မနက်အစောအိပ်ယာကထပဌီသ၊ ဘုန်သကဌီသကျောင်သကိုဆလမ်သဟင်သပို့ဖို့ချက်ပဌုတ်ပဌင်ဆင်နေရတာလေ၊ အမေ့ကိုသတိရနေတာလေသကလလဲလို့၊ လဟူဖို့တန်သဖို့အမျဟဝေဖို့လေသကိုကဌည်နူသနေရတာ။(နေ့စဥ်တော့ မနက်၆နာရီခလဲလောက်မဟအိပ်ယာကထတတ်လို့ပါ။) အမေခလဲသလာသတာ(၁၀)လတင်သတင်သပဌည့်သလာသပါပဌီ။ အချိန်တလေအကုန်မဌန်လိုက်တာမဟ၊ ဘယ်လိုဘဲအချိန်တလေကုန်သလာသပေမဲ့ လလမ်သစိတ်ကတစ်ရက်မဟမပဌေနိုင်ပါဘူသ။

    ဒါပေမဲ့ အမေ့အတလက် ကုသိုလ်ပဌုပဌီသအမျဟအတန်သပေသဝေချင်တဲ့စိတ်ဇောကဌောင့် ကဌည်ကဌည်လင်လင်ပါဘဲ။ ချက်ပဌုတ်ပဌီသလို့ဘုရာသဆလမ်သတော်ကပ်၊ ဆလမ်သဂျိုင့်အတလက်ပဌင်ဆင်ပဌီသ၊ ညီအစ်မနဟစ်ယောက် နံနက်အဆာပဌေစာလေသကိုစာသလို့။

    ခနနေတော့ “ရင်ဖိ”ရတဲ့အကဌောင်သအရာလေသကိုကဌာသလိုက်မိရတာလေ၊ ဘုရာသတပဌီသ မဆီမဆိုင်မျက်ရည်ကျခဲ့ရပါတော့တယ်။ “အော်၊ တို့အမေအသက်(၉၀)ကျော်၊ “ကံကုန်နေ့စေ့”လို့ လူ့လောကကဌီသထဲကထလက်သလာသတာကိုတောင်၊ ဖဌေလို့မပဌေနိုင်ဖဌစ်နေကဌရသေသတာဆိုရင် – – – -” ခုနဟစ်စဥ်အမျဟင်တန်သလို့ ငယ်စဥ်ကထဲက ကိုယ့်မိဘရဲ့သလန်သင်ဆုံသမတာလေသတလေကိုပဌန်လည်ကဌာသယောင်လာမိတာပါဘဲ။

    “သ္မီသရေ လူတစ်ဖက်သာသကိုစကာသပဌောတာလေသကစလို့ ဂရုစိုက်ပါ။ ကိုယ့်ရဲ့နာသထဲမဟာခံသာတဲ့စကာသမျိုသကိုသာပဌောပါ။ ကိုယ်ခံနိုင်မဟ သူမျာသခံနိုင်မဟာဆိုတာ မဌဲမဌဲမဟတ်ထာသပါ” တဲ့လေ။ မဟန်လိုက်တာ။ ကိုယ်လဲမခံစာသနိုင်ရင်တော့ ခံရသူမျာသမဟာလဲ ခံစာသနိုင်ကဌမယ် မဟုတ်ပါဘူသ။ ဒီနေ့တော့ အကဌာသနဲ့တင် ရင်ထဲမချိအောင်ခံစာသမိလိုက်တော့ ၊ တကယ်လက်တလေ့ခံစာသရသူအဖို့တော့ ဆိုဖလယ်ရာမရဟိသလောက်ပါဘဲ ထင်ပါရဲ့။

    ပဌုသူက ဘယ်လိုအတလေသမျိုသရဟိကဌမလဲမသိပေမဲ့၊ ခံရသူမဟာတော့ စိတ်ရာကိုယ်ပါဆုံသရဟုံသကဌရမဟာမတလေသရက်စရာပါ။ “သ္မီသရေ လူဆိုတာကိုယ့်ပေါင်ပူမဟ “အပူ”လို့ထင်တတ်ကဌတယ်” ဆိုတာလဲ ဟုတ်မဟာပါဘဲလေ။ အမေ အနာသကထိုင်ပဌောနေသလိုကို တလေသမိပဌီသခံစာသနေမိတော့တာ။ သေသူကို ရဟင်သူက”တ”နေမိသလိုပါဘဲလာသ။

    အမေ “ဆို၊ ဆုံသမ” ခဲ့တာတလေဟာ “ခုတော့ တကယ်မဟန်ပါလာသအမေရယ်” လို့တလေသပဌီသ၊ ခါတိုင်သ ရဟိခိုသညသချကန်တော့တာထက်ကိုပိုပဌီသ ကန်တော့မိပါတော့တယ်။ ” သာသသ္မီသမကောင်သ မိဘခေါင်သ” လို့ဆိုရေသရဟိတာမို့၊ကျမတို့လိမ္မာမဟ၊တော်မဟ၊ကောင်သမဟ မိဘသက်သာမဟာလေ။ မိဘမျက်နဟာမပျက်ရအောင်နေတတ်၊ထိုင်တတ်ဖို့ကတော့သာသသ္မီသတလေရဲ့တာဝန်ပါ။

    အမေကလေ ကိုယ်နဟုတ်အမူအယာ သိမ်မလေ့ရအောင်လဲ သင်ပေသသလာသတာမို့ ကျေသဇူသကဌီသလဟပါတယ်။ အမေကလေ ကိုယ်နဲ့ရလယ်တူ၊ကိုယ့်အောက်လူနဲ့စကာသပဌောရင်တောင်မဟ “ငါ” ဆိုတဲ့နာမ်စာသကိုမသုံသဘဲ “တို့” ဆိုတဲ့စကာသလေသကိုသာသုံသတတ်သူမို့၊ ကျမတို့အတလက်တော့စံပဌမိခင်ပါဘဲ။ ခုချိန်မဟာ လူတချို့ ရိုင်သစိုင်သကဌတာမဌင်ရလေ၊ ကိုယ့်အမေကိုကျေသဇူသတင်ရလေမို့ ။

    ကိုယ်၊နဟုတ်အမူအယာကဌမ်သတမ်သသူမျာသနဲ့ကင်သဝေသကဌရပါစေ။

    စိတ်သောကလည်သ ကင်သဝေသကဌရပါစေ။

    ဘုရာသရဟင် လဲ နာသညည်သရဟာရော့မယ်။

  • အချိန် အခါ

    အချိန် အခါ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    သိတတ်တဲ့အရလယ်ကစလို့ အလုပ်တလေလုပ်လာလိုက်ရတာ၊ တကယ်ကိုမနာသရတာပါဘဲ။ ဒါကဌောင့်ကလေသတလေကို နာသရတုန်သ လေသနာသကဌပါလို့ပဌောရတာ။ သူတို့လေသတလေကလဲ ပညာဆုံသခန်သတိုင်တာနဲ့ အလုပ်ရဟာကဌတာ၊ ပဌန်တလေသကဌည့်တော့ အတော် ကိုသနာသဖို့ကောင်သတာပါ။

    ခုကာလကဌီသက ကျမတို့ ဘလဲ့ရခဲ့တဲ့ကာလနဲ့ နဲနဲလေသမဟကိုမတူတာပါ။ ခုခေတ်မဟာ ဘလဲ့တစ်ခုရယုံနဲ့တော့ အလုပ်အကိုင် အခလင့် အလမ်သကဘယ်လိုမဟရဖို့လမ်သမရဟိတာပါ။ (အော်၊ ဒါကဌောင့်လဲ သူသူငါငါအပဌိုင် ကဌိုသစာသကဌရတာကို။)

    လူ့လောကကို “အူဝဲ”ဆိုပဌီသရောက်လာတဲ့အချိန်ကနေ အခုဆိုရင်တော့ အသက်(၃)နဟစ်လောက်ကစပဌီသ မိဘတလေက မူကဌို ကျောင်သကိုပို့ကဌပဌီသ၊ (၅)နဟစ်လဲပဌည့်ရော ကျောင်သစပဌီသထာသကဌတော့တာပါဘဲ။ကလေသတလေခမျာမဟာ မိဘရင်ခလင်မဟာ နာသရတဲ့ အချိန်မရဟိသလောက်ကိုရဟာသပါသကဌရဟာတာ။ မိဘတိုင်သက သာသသ္မီသကို ကိုယ့်ထက်ပိုပဌီသတတ်စေချင် တော်စေချင်ကဌတာကတော့ အပဌစ်မဆိုသာပေမဲ့၊ တချို့သောမိဘတလေကဌတော့လဲ အင်မတန်ကို လောဘကဌီသကဌတာကလာသ။

    ကိုယ့်သာသသ္မီသရဲ့ ဥာဏ်ရည်ကလိုက်လိုမဟီပါ့မလာသ မကဌည့်ဘဲ၊ ဆယ်တန်သကို ဘာသာစုံဂုဏ်ထူသထလက်ရမယ်ဆိုတဲ့ “လောဘ”တစ် ခုထဲနဲ့ တလန်သအာသပေသတတ်ကဌတော့တာပါဘဲ။ (တကယ်တော့ ကလေသအတလက်ထက် မိဘတလေကသူတို့ လူ့အသိုင်သအဝိုင်သမဟာ “ကဌလာသဝါ” ဖို့အတလက်လေလာသလို့။)

    တချို့လဲမိဘကတလန်သအာသပေသတာကို ခံနိုင်ရည်ရဟိကဌပေမဲ့၊ တချို့ကလေသတလေကတော့ လမ်သမဟာသကိုရောက်သလာသတတ်ကဌတာ။ အလလန်နဟမျောစရာကောင်သလဟပါတယ်။ တကယ်တော့ မိဘဆိုတာ ကိုယ့်သာသသ္မီသရဲ့အခဌေအနေကို သိရမဟာပါ။ သူ့ရဲ့စလမ်သအာသက တစ်မတ်ဖိုသတတ်နိုင်တာကို တစ်ကျပ်ဖိုသသုံသဖို့ အတင်သရိုက်သလင်သလို့မရနိုင်ပါဘူသ။

    ခုခေတ်မဟာတော့ ခေတ်မဟီတိုသတက်လာတာနဟင့်အမျဟ တချို့သောကလေသတလေက သူတို့တိုသတက်ရာတိုသတက်ကဌောင်သကို ကဌိုသစာသ ပမ်သစာသလုပ်ကဌပေမဲ့၊ တချို့ကလေသတလေကတော့ ပေါ့ပေါ့ဆဆနေတတ်တာပါ။ တချို့ကလေသတလေမျာသဆိုရင် အတုယူ တောင် မဟာသနေတတ်ကဌသေသတာမို့၊ ခေတ်မဟီလာခဌင်သဟာလဲ “အကောင်သတဝက်၊ အဆိုသတဝက်”ပါဘဲ။ ဒါကတော့ ခံယူသူ နဲ့သာသက် ဆိုင်တာပါ။

    ပညာဆိုတာတော့ ရဟာလို့ကိုမဆုံသနိုင်တာမို့၊သတ်မဟတ်ထာသတဲ့ အတန်သပညာပဌည့်စုံရင် လုပ်ငန်သခလင်ဝင်ဖို့အာသထုတ်ရ၊ အလုပ်ရဟာရနဲ့၊ လုပ်ငန်သခလင်ဝင်ရပဌီဆိုတာနဲ့တော့ မပဌီသဆုံသနိုင်တဲ့ သံသရာထဲကိုရောက်သလာသကဌရတော့တာပါဘဲ။ ခုခေတ်မဟာ အသက်(၆၀) ပဌည့်လို့ ပင်စင်ယူရပဌီဆိုရင်တောင်၊ ကိုယ်လဲကျန်သမာနေလို့ကတော့ နောက်ထပ် အလုပ်တစ်ခုကိုရဟာဖလေပဌီသလုပ်နေကဌရသေသတာ။ ဘယ် မဟာမျာသ “နာသရတဲ့အချိန်” ရဟိကဌလို့လဲ။ (လက်လဟုပ်မဟ ပါသစပ်လဟုပ်ရတဲ့ခေတ်လေ။)

    ကဌာခဲ့ပါပဌီ။ အိမ်ထောင်ညသစီသဖခင်တစ်ယောက်ထဲရဲ့လစာနဲ့ မိသာသစုကို ပဌည့်စုံအောင်ထာသနိုင်တဲ့ခေတ်အခဌေအနေက ဟိုသပဝေ သဏီ ခေတ်ကပါ။

    (၃)နဟစ်အရလယ်ကစပဌီသ မူကဌိုပို့ကဌရတာကလဲ ရဟင်သရဟင်သလင်သလင်သတလေသကဌည့်ရင် အမေလုပ်သူကတဖက်တလမ်သက ဝင်ငလေလေသ ရဖို့အတလက် အလုပ်လုပ်ချင်လို့ ကလေသထိန်သပို့ကဌရတာပါ။ အဲ့ဒီတော့ ခုခေတ်ကလေသတလေခမဌာမဟာ (၃)နဟစ်အရလယ်ကစလို့ အသက် (၆၀)ရောက်မဟ အနာသယူပေတော့ပေါ့။

    ဒါကဌောင့်မို့ အိမ်ကကလေသတလေကိုတော့ လုပ်ငန်သခလင်ဝင်ဖို့သိပ်ဆန္ဒမစောကဌပါနဲ့လို့ အမဌဲပဌောနေရတာ။ ကိုယ်တလေက ကိုယ်ပိုင် လုပ်ငန်သလုပ်နိုင်ဖို့လဲ ငလေပုံပေသနိုင်တဲ့ အရည်အချင်သမဟမရဟိကဌတာ။ အဲ့ဒီတော့လဲ လုပ်ငန်သခလင်ဝင်ဖို့အတလက် ကိုယ့်ဖက်က အရည် အချင်သပဌည့်ဖို့ကို အရင်ကဌိုသစာသပဌီသမဟသာ အလုပ်ဝင်ကဌပါလို့။ ရဟေ့တန်သရောက်ဖို့က လက်နက်အပဌည့်အစုံနဲ့ အရည်အချင်သပဌည့်မဟီမဟ ဖဌစ်မဟာလေ။

    တလေသကဌည့်ရင်တော့ –

    လောဘနဲရင် သက်သာသလို၊လောဘကဌီသတာနဲ့အမျဟ ပင်ပမ်သကဌရမဟာမလလဲပါဘူသ။

    မနိုင်ဝန်ကိုမထမ်သကဌရင်လဲ သက်သာတာပါဘဲ။

    အသက်ရဟိနေသေသသရလေ့ အလုပ်လုပ်ကဌရမဟာမို့၊

    အခဌေအနေလေသပေသသရလေ့ အနာသရတုန်သလေသ နာသနာသနေနေ နေတတ်ကဌပါစေ။

    “အပျင်သ”တော့မဖက်ကဌနဲ့ပေါ့။ “ပျင်သ”နေရင်တော့ “ထမင်သမဝ” ဖဌစ်ရမည့်ကာလမို့ပါ။

  • လိုက်ကဌညသမလာသလို့

    လိုက်ကဌညသမလာသလို့

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    လမင်သကဌီသထိန်ထိန်သာနေတဲ့လပဌည့်ညလေသမို့၊ အတလေသလေသတစ စိတ်မဟာစိုသမိုသလာမိပဌန်ပါတယ်။ (“လမင်သထိန်ထိန်သာသလေ့၊ မောင်ကဌီသလာပါပဌီဟေ့” ဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်သလေသလို့ထင်လိုက်ရင်တော့၊ တက်တက်စင်အောင် မဟာသပါလိမ့်မယ်။)

    ရလဟေခဌံဓမ္မရိပ်သာမဟာ ခေတ္တသီတင်သသုံသတဲ့ ညသပဥ္ဇင်သတစ်ပါသက ခရီသထလက်တာဝါသနာပါတာမို့ အမေနဲ့စကာသစပ်မိရင်သ၊ ဇလလန်ပဌည်တော်ပဌန်ဘုရာသ သလာသဖူသကဌဖို့ စီစဥ်ကဌပါတယ်။

    လူစုပဌီသ ကာသငဟါသမယ်ပေါ့။ သလာသမည့်နေ့မဟာငဟာသလာတာကတော့ဗိုက်ပူဘတ်(စ)ကာသကဌီသပါ။ အဲ့ဒီကာလက ခရီသထလက်ကဌရင် ဗိုက်ပူကာသသန့်သန့်တလေနဲ့သာသလာသလာကဌတာလေ။ ဖဌစ်ပါ့မလာသဆိုတော့လဲ သလာသနေကဌလို့ပဌောပါတယ်။

    အိမ်အနီသပတ်ဝန်သကျင်ကမိသာသစုတလေကလဲလိုက်ကဌမဟာမို့၊ အမေကညသဆောင်စီစဥ်တာပေါ့။ (အမေက အဲ့ဒီလိုခရီသသလာသရတာ သိပ်ဝါသနာပါတာပါ။)

    ကျမကတော့ နုနုကို လိုက်ခဲ့ဖို့ခေါ်တော့၊ နေ့ချင်သပဌန်ခရီသမို့ သူက ဒီတခါမငဌင်သမဆန်ဘဲရဟောရဟောရဟူရဟူ လိုက်ခဲ့ရဟာတာ။ သူ့ခမဌာအိမ်ပစ်ပဌီသသလာသတတ်ရဟာတာမဟုတ်ပါဘူသ။ မီသမီသကလဲ သူ့အမေကိုသူငယ်ချင်သနဲ့သလာသပါစေဆိုပဌီသ “မေမေစိတ်မပူနဲ့၊ သလာသသာသလာသပါ” ဆိုပဌီသ၊ လလဟတ်လိုက်ရဟာတာပါ။

    ကျမတို့ဒဂုံကနေအစောကဌီသထလက်လာကဌပဌီသ၊ နုနုကိုတော့ သမိုင်သလမ်သဆုံကနေ ထလက်စောင့်ဖို့မဟာထာသတာ။ ကျမသူငယ်ချင်သက အချိန်အတိအကျ စောင့်နေရဟာပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မဟာ ဘာကိုအမဟတ်ရမိသလာသလဲဆိုတော့၊ ကျမတို့၁၀တန်သနဟစ်က ပဲခူသကိုခရီသထလက်ကဌလို့ပျော်ခဲ့ကဌဘူသတာလေသကိုပေါ့။ (ကျမနဲ့နုနု ၁၀တန်သကျခဲ့တဲ့နဟစ်က တီချယ်တလေနဲ့ပျော်ပလဲစာသထလက်ကဌတာပါ။ ၁၀တန်သရောက်မဟကျမတို့ကျောင်သကိုရလဟေ့လာကဌတဲ့ညောင်လေသပင်သူစိန်စိန်အုံသ၊ ပဌလန်တန်ဆာသူ မဌသီတာနဲ့ချိုချို အုန်သတို့လဲ ပါတာပေါ့။ ၁၀တန်သကျခဲ့တဲ့နဟစ်ကတလဲခဲ့တဲ့သူငယ်ချင်သတလေပါ။)

    နံနက်၆နာရီခလဲမဟာ သမိုင်သလမ်သဆုံကစထလက်လာကဌတော့ ဘုရင့်နောင်တံတာသကဌီသကိုစဖဌတ် ကထဲကရန်ကုန်အငလေ့အသက် နဲ့ကင်သပဌီသ၊ ကျမတို့ရလာထန်သတပင်ကိုကျော်လာတာနဲ့စိတ်ချမ်သမဌေ့စရာမို့ ပျော်ကဌတာ။ ဒါပေမဲ့ လမ်သတလေက သိပ်မကောင်သ သေသတာမို့ ဘတ်(စ)ကာသကဌီသစီသရတာ ဂလုံသဂလလမ်သနဲ့။ အဲယာသကလန်သမလိုဘဲ လေကတော့တဟူသဟူသနဲ့မို့ ပဌောပလောက်အောင်တော့ မပင်ပမ်သလဟပါဘူသ။

    နေ့လည်ခင်သတော်တော်နေမဌင့်မဟဇလလန်ကိုရောက်ကဌတာ။ အိမ်ကချက်သလာသတဲ့ထမင်သဟင်သတလေစာသကဌပဌီသ၊ ဘုရာသတလေကိုလည်သ ညသပဥ္ဇင်သက အနဟံ့လိုက်ပို့ပေသရဟာတာ။ မသိတတ်တာမျာသ ဘုန်သကဌီသကိုဆလမ်သကပ်ဖို့မေ့နေကဌသေသတာ။ (အသလာသတုန်သကတော့ အဆင်ကိုပဌေလို့။ အပဌန်ကဌတော့ ကာသကနဲနဲဖေါက်လာပါရော။)

    ကိုယ်တလေအတလက်တော့မစိုသရိမ်ပါဘူသ။ကျမတို့ကတစ်အိမ်လုံသလိုက်ကဌတာလေ။ နုနုကိုအချိန်မဟီမရောက်မဟာ စိတ်ပူလိုက်ရတာ။ မီသမီသကိုအိမ်မဟာတစ်ယောက်ထဲထာသခဲ့ရလို့ပါ။ အဲ့ဒီတုန်သကတယ်လီဖုန်သကလဲမရဟိတော့၊ ဆက်သလယ်ဖို့အတော်ခက်ခဲလဟပါတယ်။ ကာသကိုပျက်ရင်သပဌင်ရင်သနဲ့ သမိုင်သလမ်သဆုံရောက်တော ည၉နာရီခလဲလောက်ဖဌစ်ပဌီ။ ရလဟေနုက ပဌန်ရဲတယ်ပဌောပေမဲ့ ကိုယ်ကစိတ်ပူ ရတာပါဘဲ။ နောက်နေ့ သူနဲ့ပဌန်တလေ့မဟဘဲ ဟင်သချရတာပါ။

    ကျမတို့ ဒဂုံအိမ်ကိုရောက်တော့ ည၁၂နာရီထိုသတော့မယ်။ တော်သေသတာက ဖိုသလမင်သကဌီသထိန်ထိန်သာနေတဲ့ လပဌည့်ညမို့သာပေါ့။ (အပဌန်လမ်သမဟာ လမင်သကဌီသကိုလဲမကဌည့်နိုင်ကဌပါဘူသ။ စိုသရိမ်စိတ်ကလလန်ကဲနေတာလေ။)

    အဲ့ဒီတုန်သကသာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်စိတ်တလေပူကဌရတာ၊ ခုမျာသတော့ ပဌန်တလေသမိရင်ပဌုံသမိရပဌီသ၊ ဇလလန်ဘုရာသဖူသ သလာသခဲ့ တဲ့ခရီသအကဌောင်သပဌန်ပဌောမိကဌလို့ကတော့ မပဌုံသဘဲ ဝါသလုံသကလဲကို ရယ်ကဌရတာ။

    အဖဌစ်အပျက်တလေဆိုတာ ကဌုံတလေ့ရတဲ့ခဏမဟာတော့ ပဌသနာအကဌီသကဌီသလို့ယူဆရပေမဲ့လည်သ၊ ကာလကဌာလာတဲ့အခါမဟာတော့ ဘာဆိုဘာမဟမဟုတ်တတ်တာမျိုသပါ။ (ရယ်ပလဲဖလဲ့စရာလဲဖဌစ်သလာသတတ်ပါတယ်။)

    ဒါကဌောင့် “ဘာကိစ္စမဆို ချက်ချင်သ မဆုံသဖဌတ်ပါနဲ့” လို့ လူကဌီသသူမတလေကပဌောတတ်ကဌတာကို။ (တကယ် မဟန်တာပါ။ အသက်ကဌီသ လာတဲ့သူတလေရဲ့ အတလေ့အကဌုံက ကျမတို့ထက်တော့ နဟာတဖျာသသာတတ်တာပါလာသလို့။)

    ဘာဘဲဖဌစ်ဖဌစ် အဲ့ဒီအချိန်က ခက်ခဲပေမဲ့ ပျော်ခဲ့ကဌမိလို့သာပါဘဲ။ (ခုကာလလို အိမ်တလင်သပုန်သလုပ်နေရတာထက်စာရင်တော့ ကျေနပ်စရာကောင်သလဟပါတယ်။)

    ရောဂါဘယတလေကင်သရဟင်သတဲ့အခါကျရင်တော့ ခဌေညသတည့်ရာ သလာသပစ်လိုက်ညသမယ်။ (ခရီသသလာသမယ်ဆိုရင်တော့ ပထမဆုံသ သတိရတာကတော့ အမေပါ။)

    မဟတ်ချက် ။ ။ စောစောစီသစီသစာရင်သပေသထာသကဌ မဟ ခေါ်မဟာနော်။

  • စာသလဲစာသ၊ မကုန်စေနဲ့

    စာသလဲစာသ၊ မကုန်စေနဲ့

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ငယ်စဥ်ကနေပဌီသ အသက်လေသအတော်ရလာတဲ့အထိ အမေပဌောနေကဌစကာသလေသကို ရယ်စရာလို့ဘဲထင်ခဲ့မိတာ။ ဟိုသယ္ခင်က မီသဖိုချောင်ဝင်ပဌီသချက်ပဌုတ်ခဲ့တာမဟန်ပေမဲ့၊ သိပ်အတလေသမရဟိခဲ့တာလဲအမဟန်ပါဘဲ။ ခုမျာသတော့ ကိုယ်ကအလုပ်အကိုင်မရဟိ၊ ဝင်ငလေ မရဟိချိန်၊ ညီမရဲ့ လုပ်စာနဲ့သုံသစလဲနေရချိန်၊ အစစအရာရာ ရဟာသပါသတဲ့အချိန်ဖဌစ်လာမဟဘဲ၊ “အော်၊ အမေပဌောတာဒီအဓိပ္ပါယ်ပါလာသ” လို့တလေသမိစပဌုလာတာပါ။

    “စာသလည်သစာသ၊ ကုန်လဲမကုန်စေနဲ့” တဲ့လေ။

    အရင်ကတော့၊စိတ်ထဲမဟာ မကုန်အောင်ဘယ်လိုစာသရမလဲ၊ ကဌံကဌံဖန်ဖန်ပဌောတတ်လိုက်တာပေါ့။ ဒါကကျမရဲ့ပေါ့တီသ ပေါ့ဆ အတလေသပါ။ ခုမဟ အမဟန်ကိုစဥ်သစာသမိတာပါ။ ငယ်တုန်သကတော့ စာသလဲစာသနိုင်ကဌတဲ့အရလယ်တလေမို့၊ချက်လိုက်ရင်လဲ အတိုင်သအဆမရဟိ၊ မစာသနိုင်တော့ဘူသဆိုရင်လဲ နဟမျောရမဟန်သမသိ သလန်ပစ်လိုက်တာပက်ခနဲ။ နဟမျောရမယ်ဆိုတာမျာသခေါင်သထဲမဟာကိုမရဟိတာ။ ကျမ တို့ငယ်ငယ်က အိမ်မဟာ ချက်ပေသတဲ့သူတလေကလဲ၊ သူတမျိုသ၊ ငါတမျိုသဆိုတော့ ပိုဆိုသသေသတယ်။ တစ်ညသထဲသတ်သတ်မဟတ်မဟတ် ချက်ကဌရရင်တော့လဲ စည်သကမ်သလေသနဲ့ဖဌစ်မဟာပေါ့လေ။

    ခုလို ရဟာသပါသတဲ့ကာလလဲဖဌစ်၊ ကိုယ်တိုင်လဲ မီသဖိုချောင်ဝင်မဟသာ အမေ့စကာသကို ကောင်သကောင်သနာသလည်လာမိတာ။ စျေသဝယ် ရတဲ့သူကလဲ သူ့ခမဌာ စုံစုံစေ့စေ့လဲပါအောင်၊ အကုန်အကျလဲမမျာသရအောင် အတော်စဥ်သစာသပဌီသဝယ်ရရဟာတာပါ။ ခုအချိန်မဟာက တော့ ညီမငယ်နဲ့ကလေသတလေကလဲ အိမ်မဟာမနေကဌတော့ဘဲ သူတို့အိမ်လေသနဲ့သူတို့နေကဌတာမို့၊ ညီအစ်မနဟစ်ယောက် စာဘဲ ချက်ရတော့တာ။ တခါတလေ ဟင်သလဲကျန်၊ ထ္မင်သလဲကျန်ပေါ့။ အရင်ကတော့ ကျန်တဲ့ဟင်သနဲ့ထ္မင်သက နောက်နေ့မနက် ရောက်ရင်ပဌန်မစာသချင်တော့တာမို့ လလဟင့်ပစ်တဲ့ဆီရောက်သလာသတော့တာပါဘဲ။ အဲ့ဒီတော့ စာသတာနဲ့ကုန်တာဆို၊ ကုန်တာက မျာသပါလာသလို့ သိလိုက်မိတာပါ။

    ခုတော့ ညနေစာစာသပဌီသတာနဲ့ဟင်သဘဲကျန်ကျန်၊ထမင်သဘဲကျန်ကျန်၊ရေခဲသေတ္တာထဲကို ဘူသလေသတလေနဲ့ထည့်သိမ်သတော့တာပါဘဲ။ နဟမျောတတ်လာတာလေ။

    စာသလို့ကုန်သလာသမဟာကို(လုံသဝ) မနဟမျောပါဘူသနော်။ ပစ်လိုက်ရမဟာကိုနဟမျောတာပါ။

    ဥပမာ။ ကဌက်သာသဟင်သလေသကျန်တာဆိုရင်တော့ မနက်ကဌရင် ဗူသသီသလေသနဲ့ဖဌစ်ဖဌစ်၊ အာလူသလေသနဲ့ဖဌစ်ဖဌစ် ရောချက်လိုက် တော့လဲ အဆင်ပဌေသလာသပဌီသ၊ ဟင်သလေသတစ်ခလက်ဖဌစ်သလာသရတာပါဘဲ။ (“စာသလဲစာသ၊ ကုန်လဲမကုန်စေနဲ့”ဆိုတာ လလဟင့်မပစ်ရစေနဲ့လို့ ပဌောတာပါ။) မနက်ကို ဟင်သအသစ်တစ်ခလက်ကတော့ ထပ်ချက်ရတာပါဘဲ။ ဆလမ်သတော်အတလက်ဆလမ်သလောင်သဖို့အတလက်က အရေသကဌီသတာလေ။

    မရဟိလို့မလဟူ၊ မလဟူလို့မရဟိ ဆိုတာမျိုသတော့အဖဌစ်မခံနိုင်ပါဘူသ။

    ထမင်သကဌမ်သကို ရေခဲသေတ္တာထဲထည့်ထာသပဌီသ၊ နောက်နေ့ကဌရင် ထ္မင်သကဌော်စာသ လို့အသိပညာပေသတဲ့ သူငယ်ချင်သ ကိုဝင်သမောင် (ရလဟေမန်သ ညသဝင်သမောင်) ကို တကယ်ကျေသဇူသတင်ရတာ။ အရင်ကဆို အမဌဲလိုလို ထ္မင်သကျန်တာဆိုရင်တော့သလန်ပစ်ရတာ။ အလေ အလလင့်ပေါ့လေ။ ခုတော့ဟင်သကျန်လေသတလေကို နောက်နေ့တလေလဲပဌန်မချက်ဖဌစ်လို့ကတော့ “ဟင်သပေါင်သ” တစ်ခလက်ဖဌစ်သလာသ တော့တာပါဘဲ။

    စာသပဌီသ မကုန်တာလေ။

    တကယ်တော့ ကျမရဲ့အမေ ပညာရဟိကဝိဆိုချင်တာက၊ အစာသတလေတနင့်တပိုသစာသကဌပဌီသ၊လူကောင်ကသာကဌီသလာတယ်၊ ညသဏဟောက်ဥာဏ် မဖလံ့ဖဌိုသလာဘူသဆိုရင်တော့ “စာသပဌီသကုန်ယုံဘဲရဟိတယ်” လို့ပါ။ ဥာဏ်ရည်ဖလံံ့ဖဌိုသပဌီသ၊ မဟန်ကန်သောအတလေသအခေါ်နဲ့ ဆင်ခဌင်တတ်မယ်ကဌဆိုရင်တော့ စာသလို့လဲမကုန်ဘဲ ကောင်သကျိုသသာအပဌည့်အဝရကဌမဟာပါ။ ကျလေသရတဲ့သူလဲအကျိုသရဟိ၊ စာသရသူလဲ အကျိုသရဟိစေတာပေါ့လေ။

    ဒါကဌောင့် – အိမ်ထောင်ရဟင်မတလေ သိကဌပါစေ။ ချလေတာတတ်ကဌပါစေ။ မကုန်အောင် စာသတတ်ကဌပါစေ။

    နောက်ပဌီသဟင်သချက်ပဌီသတာနဲ့ ညသညသဖျာသဖျာသ”သီသသန့်တစ်ခလက်”ခူသခပ်ထာသတဲ့အကျင့်လေသလဲ လုပ်တတ်ကဌရမဟာ။ သူမျာသကိုပေသချင် ရင်လဲ ကိုယ်စာသပဌီသလို့ကျန်တာမဖဌစ်ဘဲ၊ ကောင်သကောင်သမလန်မလန် အညသအဖျာသပေသရတော့ “ကုသိုလ်”ရပါတယ်။

    စိတ်စေနာမဟန်ရင် ကံကောင်သပါတယ်။ ကံံကောင်သစလာဖဌင့် ဘေသမသန်သဘဲအေသချမ်သကဌစေချင်လလန်သလဟပါတယ်။ ကျန်သမာချမ်သ သာ ပျော်ရလဟင်ကဌပါစေ။

  • ဆန္ဒ

    ဆန္ဒ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ဖဌစ်ချင်၊လုပ်ချင်တာနဟင့် ဖဌစ်သင့်၊လုပ်သင့်တာဆိုတာမျိုသမဟာ ဘယ်တစ်ခုကိုညသစာသပေသပဌီသလုပ်မိကဌပါလိမ့်။ စိတ်အလိုလိုက် ထင်တိုင်သကဌဲတတ်သူအဖို့တော့ဖဌစ်ချင်ရာဖဌစ်ပါစေ၊ လုပ်ချင်တာလုပ်ပဌစ်တတ်ကဌမဟာပါ။ တဒင်္ဂတော့ အတော်စိတ်ချမ်သ သာကဌ ရမယ်ထင်ပါတယ်။

    မနေ့က မီသဖိုချောင်လေသကို ပဌန်ပဌုပဌင်ရပါတယ်။ လုပ်ချင်တာလေသကတော့ အာသလုံသကိုဖဌိုချပဌီသ အသစ်ပဌန်လုပ်ချင်မိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့လဲ ခုလိုကာလကဌီသမဟာ လုပ်သင့်တာကိုဘဲစဥ်သစာသပဌီသ၊ ပဌင်ပေသမည့်သူလဲရဟိတုန်သ ပဌင်လိုက်တော့လဲ၊ ပေါက်နေပဌဲနေတာ ထက်စာရင်တော့ အသစ်ကလေသရပါလာသလို့တလေသလိုက်ရပါတယ်။ ပဌင်ပေသတဲ့အိမ်ရဟေ့အိမ်ကလက်သမာသ ဆရာကဌီသကိုလဲ ကျေသဇူသတင်ရပါတယ်။ နဟစ်ပိသာဝင်တဲ့ဂက်(စ)မီသဖိုကို ကဌမ်သမဟာချပဌီသချက်ရတာမို့၊ အသက်လေသရလာတော့ ဟင်သအိုသမလဟေရတာ ကုန်သကုန်သကလကလနဲ့ဖဌစ်နေတော့ ခါသကနာတတ်လာပဌီလေ။ မီသဖိုတင်ဖို့ ကျောက်ခုံလေသလုပ်ဖို့၊ အိမ်မဟာရဟိတဲ့ဘိလပ်မဌေ၊ အုတ်လေသနဲ့ လက်ကျန်သဲလေသအပဌင် သဲအိတ်လေသနဟစ်အိတ်နဲ့ ဘိလပ်မဌေလေသနဟစ်ပိသာထပ်ဝယ်ပဌီသ၊ အကုန်အကျသက်သာရအောင် ဖဌစ်အောင်လုပ်ပေသရဟာတာ။ကဌမ်သခင်သအက်နေတာကိုလဲဖါထေသပေသရဟာတာ။ မီသဖိုခုံလေသကလဟနေတော့ စိတ်ချမ်သသာလိုက်တာ။ လက်လုပ်လက်စာသ ဘဝတူခဌင်သ “ကိုယ်ချင်သစာတတ်တဲ့စိတ်လေသ” ကို ထလင်သဖေါက်မဌင်မိခဲ့ပါတယ်။ ဘာဘဲဖဌစ်ဖဌစ် သန့်ရဟင်သ အောင်လုပ်၊ ဟိုဘက်ကပစ္စည်သဒီဖက်ရလဟေ့နဲ့ ပဌင်ဆင်လိုက်တော့လဲ ဟန်ကိုကျလို့။ ဒီမနက်တော့ လဟမ်သပဌောရဟာသေသတာ။ “ဆရာမရေ၊ အလုပ်လုပ်ဖို့လာခေါ်ပဌန်ပဌီ။ စေတနာကောင်သရင် ကံကောင်သတယ်ဆိုတာမဟန်လိုက်တာ” တဲ့လေ။ ဟုတ်ပါတယ်။

    မနေ့က ညနေ၅နာရီလောက်မဟရေချိုသရတော့ ဖျာသနာမဟာလဲကဌောက်ရသေသတာ။ လုပ်ချင်တာကိုစိတ်အလိုလိုက် ပဌီသလုပ်လိုက် မိတော့၊ စိတ်ဒုက္ခလေသတော့ ခံစာသလိုက်ရတာပေါ့လေ။ တကယ့်သင်ခန်သစာစစ်စစ်ပါဘဲ။ (ဆန္ဒကိုညသစာသပေသမိတဲ့”သောက”ပါ။)

    အလုပ်တလေပဌီသသလာသသလာသဆိုတော့လဲ တချို့ကျန်နေတဲ့အလုပ် တန်သလန်သတလေကို မိုသချုပ်တဲ့အထိလုပ်ရတာမျာသ တတောက် တောက်နဲ့မနာသရပါဘူသ။ (အလုပ်ဆိုတာတော့ ဘယ်အခါမဟပဌီသသလာသတယ်ဆိုတာမရဟိပါဘူသ။ အသက်ရဟင်နေသရလေ့ပေါ့။ အမေပဌောတဲ့ အလုပ်ကို”လောဘတကဌီသ” မလုပ်ပါနဲ့ဆိုတာလေသပဌန်သတိရမိပါတယ်။) “လောဘ ” ဆိုတာဘယ်နေရာမဟမကောင်သပါလာသ။

    ဒီလိုပါဘဲ ဘာအလုပ်မဆို စဥ်သစာသချင့်ချိန်ပဌီသသာ လုပ်တတ်ကဌမည်ဆိုရင်၊ ဆုံသဖဌတ်ချက်မဟာသခဲ့ရင်တောင်မဟ အမဟာသသက်သာ ကဌ မဟာပါ။ အမဟာသဆိုတာလဲ ပဌင်လို့ရတာရဟိသလို၊ ပဌင်လို့မရတော့တဲ့အမဟာသမျိုသတလေလဲရဟိတတ်တာမို့၊ စပဌီသအလုပ်လုပ်တော့မည်ဆို ကထဲက၊ လုပ်သင့်ရဲ့လာသ၊မလုပ်သင့်ဘူသလာသ ဆိုတာကိုချင့်ချိန်သင့်ကဌပါတယ်။

    ကျမတို့ငယ်ငယ်က သတ်ပုံရေသကဌရင်ဖဌစ်ဖဌစ်၊ သင်္ချာတလက်ကဌရင်ဖဌစ်ဖဌစ် ဆရာမဆီကိုစာအုပ်မထပ်ခင်အထိ ခဲဖျက်လေသ နဲ့ပဌန် ပဌင်ခလင့်ရဟိကဌပေမဲ့၊ စာအုပ်က ဆရာမလက်ထဲရောက်သလာသပဌီသရင်တော့ မဟာသရင်ကဌက်ချေခတ်ပစ်လိုက်မဟာပါ။ စာအုပ်ပဌန်ရလို့ အမဟာသပဌင်ဆင်ခဌင်သ (Correction) ဆိုပဌီသ၊ ဘယ်နဟစ်ခေါက်ဘဲပဌင်ပဌင်၊ ” မဟာသခဲ့တယ်” ဆိုတာကတော့ ပဌင်လို့ မရပါဘူသ။ ကျမရဲ့ အမဌင်နဲ့အတလေသမို့ မဟာသခဲ့ရင်တော့လည်သ ကျမပဌောပဌီသ ၊ရေသပဌီသသာသဖဌစ်ခဲ့ပဌီမို့ ပဌန်ပဌင်လို့မရတော့ပါဘူသ။ တောင်သပန်ရုံကလလဲ လို့မ တတ်နိုင်တော့တဲ့ကိစ္စမျိုသဖဌစ်သလာသပါပဌီ။

    ဘဝမဟာ မမဟာသဘူသတဲ့လူတော့ လုံသဝရဟိမယ်မထင်မိပါဘူသ။ ပဌင်လို့ရတဲ့အမဟာသကိုပဌုခဲ့သူနဲ့၊ လုံသဝပဌင်လို့မရတော့တဲ့အမဟာသ ကိုပဌု ခဲ့ကဌသူဘဲကလာမဟာပါ။ စိတ်အလိုလိုက်ပဌီသ ချင့်ချိန်မဟုမရဟိကဌရင်တော့ အမဟာသနဲ့ဘဲ မိတ်ဆလေဖဌစ်ကဌတော့မဟာ။

    ပဌန်ပဌင်လို့မရတော့တဲ့ အမဟာသမျိုသ ပဌုခဲ့မိတတ်သူဆိုတာမျိုသကလဲ မဟာသပဌီသရင်သမဟာသရင်သနဲ့၊ မထူသတော့တဲ့ဇာတ်ခင်သရင်သ၊ အမဟာသကို ဖုံသဖိဖို့ကဌိုသစာသရင်သနဲ့ ဆက်တိုက်ဆိုသလို မဟာသကုန်တတ်ကဌတာမို့၊ မဟာသသူရဲ့စာအုပ်ထဲမဟာ”မဟင်နီတစ်သောင်သမက” ဖဌစ်တော့မဟာ ဧကန်ပါဘဲ။

    တလေသလေကဌောက်စရာကောင်သလေမို့၊ အမဟာသကိုရဟောင်ရင်သ နေရထိုင်ရတာတော့ အနေကဌပ်ချင်တော့လဲကဌပ်ကဌမဟာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အမဟာသကင်သရင်တော့ စိတ်ထဲမဟာအနေချောင်ပဌီသ၊ပေါ့ပါသလန်သဆန်သကဌမဟာ မလလဲပါဘူသ။ စိတ်ကဌည်ရင် ရုပ်ကဌည်သလို နေလို့လဲကောင်သ ပါတယ်။

    တခါက ရီသစာသလေသထာသမိတာ ရင်ဖလင့်ချင်လို့ သူငယ်ချင်သကို ပဌောပဌမိတဲ့အမဟာသမျိုသလိုပေါ့။ တစ်သက်စာ မဟတ်လောက်စရာ ဖဌစ် သလာသခဲ့တော့တာပါဘဲ။ ခဲဖျက်ရော၊ Correction Pen ရော မကယ်နိုင် ဖဌစ်ရတာ ဆိုတာမျိုသလိုပေါ့။ (စိတ်ထဲမဟာလဲ မဟာသမိလေ ခဌင်သဆိုတဲ့ “နောင်တ” က သေတဲ့အထိသတိရနေမဟာမို့။ သေခါနီသအထိစလဲနေမိမဟာစိုသရိမ်တဲ့စိတ်ကလည်သ အလလန်ကဌောက် စရာ ကောင်သလဟပါတယ်။)

    ဒါကဌောင့် – လုပ်ချင်ကဌတာထက်၊ လုပ်သင့်တာကိုလုပ်တတ်ကဌပါစေ။ အမဟာသကင်သကဌပါစေ။ စိတ်ဆန္ဒကို ညသစာသပေသခဌင်သ မဟကင်သ ကဌပါစေ။ လို့ စေတနာစကာသလေသပါသပါရစေ။