Handwritten copy of Maung Swan Yi’s Poem
Maung Swan Yi
Category: Publication
-
Maung Swan Yi
U Win Pe
- Graduated from Mandalay University.
- Friends : Ba Gyan (Tin Moe), Director Win Pe
- Pen name : Maung Swan Yi
- Composed poems
- Wrote critiques
- Member of the Curriculum Committee
- Studied Library Science
- Gave me “Bar Lei He” during a visit to the San Francisco Bay Area for a Literary Talk.
Maung Swan Yi 
Bah Le He -
Khit San Sar Pay
U Thein Han (Zaw Gyi)
Zaw Gyi 1 - Laureate Poet
- “Bedar Lann” Kabyars
- Succeeded BBS U Khin Zaw (K) as Chief Librarian
Rangoon University Central Library
Zaw Gyi 2 U Wun (Minthuwun)
Minthuwun 1 
Minthuwun 2 
Minthuwun 3 - Laureate Poet
- Maung Khway Bo Kabyar
- Head, Translation Department
Rangoon University - Professor, Burmese Department
Rangoon University - Visiting Professor, Burmese Department
Osaka University - Compiler, Burmese Dictionary
- Co-compiler, Japanese-Burmese Dictionary
ICS U Sein Tin (Theikpan Maung Wa)
- Semi-autobiographical Essays
- Victim of a botched robbery
-
Lwan Pyay Aung
Poem
- Poem by Saya U Nyunt Htay (Met73)
- Composed for SPZP-2012
- Published as back cover of a souvenir
Translation
by Hla Min- One cannot forget the history and sweet memories of one’s alma mater, and one feels that most alumni — near and far — still yearn for the good old days.
- In front of A Hall, B Hall [C, D, E, F, Halls] friends would tease and prank, yet do no harm. They do not care to find weaknesses in others, and will remain loyal friends. In front of Uttra (North or G) Hall — usually in the evenings — aspiring Ah Nu Pyinnya Shins serenade with love songs aided by guitars, harmonicas and violins.
- Hear the bells in Building One, Two [Three] ringing once more. Many rush to the classrooms [some spend time on the corridors to enjoy the belles go by]. At night, some “count the numbers” (perhaps playing cards, or actually studying and doing home work).
- RIT students do not feel outnumbered by RASU [with Burma selected] or Eco at any kind of sports [soccer, volleyball, basketball, swimming, water polo …]. RIT has staunch loud-voiced fans [like “Ajala” Moe Hein].
- Assembly Hall hosted not just presentations and debates. It also is the home of Geeta See Sar [Musical Evening Extravaganza] with outstanding musicians, composers, vocalists and dancers. Swel Daw Yeik Troupe and Ah Nyeint, Pyazat, … melt our hearts.
- Cartoon Box [former telephone kiosk] nurtured many cartoonists to share their humor, satire and ideas with the readers searching for Sacca (Truth).
- Aw Bar Lann (precious memories to the graduates attending the graduation ceremony) is known not also for applause but also for the tongue-in-cheek comments and unruly claps and shouts to the unwary treading the Lann.
- “Nwe Aye”, “Aung Theik Pan”, “Kan Thar Ya”, “U Chit” …
Memories from those who spend six years or more. - As the examinations near, most try their best [by borrowing books and notes from their friends, by attending crash sessions] to pass the hurdle. On the desks are notes [not neat and tidy] scattered all over. Times and systems change, but most RITians are able to decide the essentials (“Ah Hnit”) from the inessentials (“Ah Kar”).
- Swel Daw Yeik
One can never forget the history and [priceless] memories.
-
” 71 …”
Saya U Moe Aung (Tekkatho Moe War) wrote a poem for U Wynn Htain Oo’s 71st birthday.
Mg Mar Ga ” ၇၁…”
ခုနစ်ဆယ့်တစ်…တဲ့..
ညစ်သလား ပျော်သလား၊ ခွဲခြားခက်ခက်
ရည်ရွယ်ချက်တွေ ပြည့်ဝစေ…
နွေနွေမိုးမိုး၊ ဆောင်းခိုး မြူထ
ဘဝခရီးတစ်ထောက်၊ လျှောက်လေရာရာ ခိုင်မာတိပြတ်၊ မူဘောင်ခတ်ဆဲ..
နွမ်းဖပ် ယိမ်းထိုး၊ အရှုံးပေးရိုးထုံးစံ မရှိပြန်တဲ့
မာန်တင်း ဟန်ကင်း၊ ဘဝင်ရှင်း…
‘ဝင်းထိန်ဦး’ ဆိုသောလူတစ်ယောက်။ ။
(ကိုဝင်းထိန်ဦးအတွက် ၇၁ နှစ်မြောက်မွေးနေ့လက်ဆောင်ကဗျာနုပ်တစ်ပုဒ် ပါ)
တက္ကသိုလ် မိုးဝါ
၂၇. ၉. ၂၀၂၁
(နံနက် ၆ နာရီ)
-
Bird and Branch
Bird and Branch 
Tekkatho Moe War by Tekkatho Moe War ( U Moe Aung)
ငှက်ဟာ သူ့ရဲ့”ယုံကြည်ချက်တောင်ပံ” သည်သာ
အားထားရာလို့ သိသလို..ပြည်သူဟာ ငှက်
ငှက်ဟာပြည်သူ….ပါပဲ….။” ငှက်နဲ့ သစ်ကိုင်း “
ပြည်သူဟာ ငှက်
ငှက်ဟာ ပြည်သူ…။ပျံလေတဲ့ဝေးဝေး
အသွေးအသား၊ ဆူပွက်သွားပစေ..
ရေ မြေလွှာချုံ့၊ တုံ့ဆိုင်းသွားပစေ….
တွေဝေ မရှိ၊ တိခနဲ ပိုင်းဖြတ်
လှုပ်ခတ် နရီမှန်၊ ရင်ခုန်သံလို
တောင်ပံအစုံ ရှိနေသရွေ့။နွေအပူရှိန်တက်…
အရွက်မဲ့ အမြင်ရိုင်း၊ သစ်ကိုင်းကျိုးမတတ်
ကြွပ်ဆတ်ဆတ်ပေါ်၊ ခိုရပ် အနားယူ
သောက ပူပင်၊ နာကျင်မရှိ
ငှက်တို့၏ဟန်၊ အားထားရန်…
တောင်ပံအစုံ ရှိနေသရွေ့။သစ်ကိုင်း ကျိုးကျေ
အောက်မြေသို့ကျ၊ စိုးစဥ်းမျှ အစဥ်
မပူပင်လေသလား
ဖြန့်ကား တဖျပ်ဖျပ်၊ တောင်ပံခတ်၍..။ဪ… ပြည်သူဟာ ငှက်
ငှက်ဟာပြည်သူ….။ ။တက္က သို လ် မိုး ဝါ
၈ – ၃ -၂၀၂၀
(ညနေ ၆ နာရီ) -
Beauty
Beauty 1 Poem by
U Aung Myaing
U Aung Myaing “အလှ”
မပြီးသေးတဲ့ ပန်းချီ
ဆက်မသိသေးတဲ့ သီချင်း
ရင်တွင်းပျောက်နေဆဲကဗျာနာကျင်နေဆဲ
ဝေဝါးဆဲမှာ
“ငယ်ရွာ” ကိုပြန်ပြေး
“ငယ်သွေး” ကိုပြန်တွေ့
“ငယ်ငွေ့” ကို ရှိုက်ရှူ
“ငယ်မူ” ပြန်တခဏ
ခေတ္တ အလှ မိန်းမောမိ။
ထာဝရ အလှ ဘယ်မှာရှိ။
Translation
by Hla Min“BEAUTY “
Unfinished painting
Suspended song writing
Poem, briefly disappeared from my heart
Still anguished
Still fuzzy
(Mind) wanders back to “childhood home”
Rediscover “old flame”
Breathe again “Childhood feeling”
“Act like young self” for a while
Immersed in transient beauty
Where does permanent beauty exist? -
ဝိုင်းကြီးပတ်…
တက္ကသိုလ် မိုးဝါ Tekkatho Moe War
အောင်ပြည့်….. Aung Pyie
စာရေးဆရာ၊ ချယ်ရီမဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာ၊ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင် အောင်ပြည့် နှင့် အစောပိုင်း ရင်းနှီးသမှုသိပ်မရှိခဲ့၊ နောက်ပိုင်း တော့အတော် ခင်မင်ရင်းနှီးပြီး တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦးလေးစားစွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ ခု ရက်ပိုင်းတွင်သူ့ကိုမကြာခဏ သတိတရ ဖြစ်နေရာက သူ (အောင်ပြည့်) တာဝန်ခံအယ်ဒီတာလုပ်သည့်ကာလ၊ ၁၉၈၆ တစ်ဝိုက်ထုတ်သည့် ချယ်ရီမဂ္ဂဇင်းများ ပြန်ကြည့် မိတော့ မိမိကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့သော ကိုယ်တိုင်ရေး ကဗျာတစ်ပုဒ် ပုံနှင့် တကွ စာမျက်နှာအပြည့် ။ အင်း…..။ သတိရစရာ မမေ့နိုင်စရာ မှတ်တိုင်တွေကိုး….။ အောင်ပြည့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်မှာ နှစ်? ?? မမှတ်မိတော့… ”
ဝိုင်းကြီးပတ်…
” အဝတ်ဟောင်းနွမ်း ပုံပန်းမပေါ်၊
ကြေး အညှော်နဲ့ ထော်လော် ကန့်လန့်၊
ခြေဆန့် လက်ပစ် လှေကားထစ်အဆင်း၊ စင်္ကြံပေါ်မှာ…။ဘုရားလမ်းဘူတာ၊ လူစည်ပါပေ့
တစ်ရွေ့ရွေ့လှုပ်ရှား၊ ဘယ်ကိုသွားမလဲ
သွားတော့သွား၏
မျက်စိမျက်နှာ၊ လူးလာ ဆန်ခတ်
ခါးပတ်မှာ တွယ်၊ နွယ်လိမ် သီတုပ်
ခွက်စုတ် ပလုံးစုတ်၊ ချိုးရုပ် မြင်းရုပ်
ဖိုးတုတ် အိုးပုတ်၊ ‘ရတနာ’ ထုပ်ကို
ဥစ္စာသူရူး၊ ဝမ်းတွင်း မြူးဖောက်
ပျောက်မှာစိုးသလေ့၊ ကျစ်ကျစ်ပွေ့လို့
တစ်ရွေ့ရွေ့လှုပ်ရှား၊ ဘယ်ကိုသွားမလဲ
သွားတော့သွား၏….။အရူးမှာက…
အထမြောက်မြောက်၊ ခရီးပေါက်လျက်
ရည်ရွယ်ချက်ရှိသလား။အရူးမှာက…
ဒိဋ္ဌ မကွာ၊ ရင်မှာ တွယ်ဖက်
ခံယူချက်ရှိသလား…။ရှိ၏ မရှိ၏၊ ငါ မသိ….
ကြည့်လိုက်ပြန်တော့၊ တစ်ကျော့ ညနစ်
နေ့ အသစ်မှာ၊ ခြေပစ် လက်ပစ်
လှေကားထစ်အဆင်း၊ စင်္ကြံ ပေါ်မှာ
သူ ရောက်လာပြန်
ဗလာဆိုင်းတီး၊ လှိုင်းမစီးနဲ့
ဝိုင်းကြီးပတ်ပတ် ဒူဝေဝေ…။ ။တက္က သို လ် မိုး ဝါ
၃၀ – ၁၁ – ၁၉၈၅
ချယ်ရီမဂ္ဂဇင်း ၁၉၈၆ ဇူလိုင်လ။ -
လောကခုံရုံးမှာ
” လောကခုံရုံးမှာ ”
တက္ကသိုလ် မိုးဝါ Tekkatho Moe War
ဘယ်လောက်ပဲ အရေခွံလဲလဲ
ညှို့ဆွဲ ထောင်ချောက် မြွေဟောက်ဟာ
မြွေဟောက် အသေပေါက်မှာပဲ…။ဘယ်လောက်ပဲ အရောင်ပြောင်းပြောင်း
ချောင်းမြောင်း အဟုတ်ထင်
ပုတ်သင်ဟာ ပုတ်သင်ပါပဲ…။အသားမျိုဆို့ နွားနို့သောက်စား၊
ဆိုဖာကျားပေါ် ဖားလျား ဘယ်လောက်ပဲအိပ်အိပ်
တိတ်တိတ် အမြီးခါ…
ခွေးဟာခွေးပါပဲ။ပခုံးနှစ်ဖက်ကြား ခေါင်းကား တစ်လုံး၊
ဆံခြည်ဖုံးလွှမ်း မတ်တတ်လမ်းသွား၊
သွေးသားနဲ့သူ
လူဟာ လူပါပဲလို့ ပြောဖို့ ခက်ခဲ….။မြွေဟောက်ဟာ မြွေဟောက်
ပုတ်သင်ဟာ ပုတ်သင်
ခွေးဟာခွေးပေမဲ့….။လူဟာလူဟုတ်မဟုတ်
သူ့ရဲ့လုပ်ရပ်
ဆုံးဖြတ်ကြိုးကိုင်သွားလိမ့်မယ်။ ။တက္က သို လ် မိုး ဝါ
၁၅ – ၉ – ၁၉၈၇ -
တစ်ခါတလေ
“ တစ်ခါတလေ ”
တက္ကသိုလ် မိုးဝါ Tekkatho Moe War
လူဆိုတာလေ…..
မျှဝေတတ်တဲ့ သတ္တဝါ။
ရင်ထဲသိုထား၊ ခံစားရချက်
ထွက်သက် ဝင်သက်၊ ဒက်ခနဲဖမ်း
ဝမ်းသာဝမ်းနည်း၊ ဆီးပြီး ဖွင့်ဟ
ဝေမျှပေးတတ်တယ်…။
တစ်ခါတလေ….
နွေလို ပူပြင်း၊ ပြင်တလင်းမှာ
ခြေနင်းမပါ၊ ဝေပြာမျက်စိ
နုံးခွေချည့်လို့၊ နတ္ထိ ဗလာ
ခြေရာ ဦးပဲ့၊ ပန်းတိုင်မဲ့တဲ့
ယဲ့ယဲ့ သနစ်၊ သည်အဖြစ်ကို
လှစ်ဆို လွှင့်ကြဲ၊ မျှဝေခွဲရင်
ရင်ထဲပေါ့သွား သလိုလို။
တစ်ခါတလေ….
သစ်ရွက်ခြွေလောင်း၊ ချမ်းခိုက်ဆောင်းမှာ
အောင်းကွေး စောင်ခြုံ၊ ခိုလှုံပျော်ရ
ဘဝ မွေ့ရာ၊ ဆူးမပါတဲ့
ရွှေကြာပင် တင့်၊ ငွါးစွင့်အခြေ
ခွင့်လမ်းတွေနဲ့
စံနေ မြက်မြက်၊ ခံစားချက်ကို
မျှလျက် ကြည်နူးတတ်ပြန်တယ်။
သြော်…..
လူမှန်ရင်လေ…..
မျှဝေတတ်တဲ့ သတ္တဝါ….။ ။
တက္ကသိုလ် မိုးဝါ
၂၁-၁၁-၁၉၈၃
HlaMin 