Category: Mi Aung

  • စာသလဲစာသ၊ မကုန်စေနဲ့

    စာသလဲစာသ၊ မကုန်စေနဲ့

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ငယ်စဥ်ကနေပဌီသ အသက်လေသအတော်ရလာတဲ့အထိ အမေပဌောနေကဌစကာသလေသကို ရယ်စရာလို့ဘဲထင်ခဲ့မိတာ။ ဟိုသယ္ခင်က မီသဖိုချောင်ဝင်ပဌီသချက်ပဌုတ်ခဲ့တာမဟန်ပေမဲ့၊ သိပ်အတလေသမရဟိခဲ့တာလဲအမဟန်ပါဘဲ။ ခုမျာသတော့ ကိုယ်ကအလုပ်အကိုင်မရဟိ၊ ဝင်ငလေ မရဟိချိန်၊ ညီမရဲ့ လုပ်စာနဲ့သုံသစလဲနေရချိန်၊ အစစအရာရာ ရဟာသပါသတဲ့အချိန်ဖဌစ်လာမဟဘဲ၊ “အော်၊ အမေပဌောတာဒီအဓိပ္ပါယ်ပါလာသ” လို့တလေသမိစပဌုလာတာပါ။

    “စာသလည်သစာသ၊ ကုန်လဲမကုန်စေနဲ့” တဲ့လေ။

    အရင်ကတော့၊စိတ်ထဲမဟာ မကုန်အောင်ဘယ်လိုစာသရမလဲ၊ ကဌံကဌံဖန်ဖန်ပဌောတတ်လိုက်တာပေါ့။ ဒါကကျမရဲ့ပေါ့တီသ ပေါ့ဆ အတလေသပါ။ ခုမဟ အမဟန်ကိုစဥ်သစာသမိတာပါ။ ငယ်တုန်သကတော့ စာသလဲစာသနိုင်ကဌတဲ့အရလယ်တလေမို့၊ချက်လိုက်ရင်လဲ အတိုင်သအဆမရဟိ၊ မစာသနိုင်တော့ဘူသဆိုရင်လဲ နဟမျောရမဟန်သမသိ သလန်ပစ်လိုက်တာပက်ခနဲ။ နဟမျောရမယ်ဆိုတာမျာသခေါင်သထဲမဟာကိုမရဟိတာ။ ကျမ တို့ငယ်ငယ်က အိမ်မဟာ ချက်ပေသတဲ့သူတလေကလဲ၊ သူတမျိုသ၊ ငါတမျိုသဆိုတော့ ပိုဆိုသသေသတယ်။ တစ်ညသထဲသတ်သတ်မဟတ်မဟတ် ချက်ကဌရရင်တော့လဲ စည်သကမ်သလေသနဲ့ဖဌစ်မဟာပေါ့လေ။

    ခုလို ရဟာသပါသတဲ့ကာလလဲဖဌစ်၊ ကိုယ်တိုင်လဲ မီသဖိုချောင်ဝင်မဟသာ အမေ့စကာသကို ကောင်သကောင်သနာသလည်လာမိတာ။ စျေသဝယ် ရတဲ့သူကလဲ သူ့ခမဌာ စုံစုံစေ့စေ့လဲပါအောင်၊ အကုန်အကျလဲမမျာသရအောင် အတော်စဥ်သစာသပဌီသဝယ်ရရဟာတာပါ။ ခုအချိန်မဟာက တော့ ညီမငယ်နဲ့ကလေသတလေကလဲ အိမ်မဟာမနေကဌတော့ဘဲ သူတို့အိမ်လေသနဲ့သူတို့နေကဌတာမို့၊ ညီအစ်မနဟစ်ယောက် စာဘဲ ချက်ရတော့တာ။ တခါတလေ ဟင်သလဲကျန်၊ ထ္မင်သလဲကျန်ပေါ့။ အရင်ကတော့ ကျန်တဲ့ဟင်သနဲ့ထ္မင်သက နောက်နေ့မနက် ရောက်ရင်ပဌန်မစာသချင်တော့တာမို့ လလဟင့်ပစ်တဲ့ဆီရောက်သလာသတော့တာပါဘဲ။ အဲ့ဒီတော့ စာသတာနဲ့ကုန်တာဆို၊ ကုန်တာက မျာသပါလာသလို့ သိလိုက်မိတာပါ။

    ခုတော့ ညနေစာစာသပဌီသတာနဲ့ဟင်သဘဲကျန်ကျန်၊ထမင်သဘဲကျန်ကျန်၊ရေခဲသေတ္တာထဲကို ဘူသလေသတလေနဲ့ထည့်သိမ်သတော့တာပါဘဲ။ နဟမျောတတ်လာတာလေ။

    စာသလို့ကုန်သလာသမဟာကို(လုံသဝ) မနဟမျောပါဘူသနော်။ ပစ်လိုက်ရမဟာကိုနဟမျောတာပါ။

    ဥပမာ။ ကဌက်သာသဟင်သလေသကျန်တာဆိုရင်တော့ မနက်ကဌရင် ဗူသသီသလေသနဲ့ဖဌစ်ဖဌစ်၊ အာလူသလေသနဲ့ဖဌစ်ဖဌစ် ရောချက်လိုက် တော့လဲ အဆင်ပဌေသလာသပဌီသ၊ ဟင်သလေသတစ်ခလက်ဖဌစ်သလာသရတာပါဘဲ။ (“စာသလဲစာသ၊ ကုန်လဲမကုန်စေနဲ့”ဆိုတာ လလဟင့်မပစ်ရစေနဲ့လို့ ပဌောတာပါ။) မနက်ကို ဟင်သအသစ်တစ်ခလက်ကတော့ ထပ်ချက်ရတာပါဘဲ။ ဆလမ်သတော်အတလက်ဆလမ်သလောင်သဖို့အတလက်က အရေသကဌီသတာလေ။

    မရဟိလို့မလဟူ၊ မလဟူလို့မရဟိ ဆိုတာမျိုသတော့အဖဌစ်မခံနိုင်ပါဘူသ။

    ထမင်သကဌမ်သကို ရေခဲသေတ္တာထဲထည့်ထာသပဌီသ၊ နောက်နေ့ကဌရင် ထ္မင်သကဌော်စာသ လို့အသိပညာပေသတဲ့ သူငယ်ချင်သ ကိုဝင်သမောင် (ရလဟေမန်သ ညသဝင်သမောင်) ကို တကယ်ကျေသဇူသတင်ရတာ။ အရင်ကဆို အမဌဲလိုလို ထ္မင်သကျန်တာဆိုရင်တော့သလန်ပစ်ရတာ။ အလေ အလလင့်ပေါ့လေ။ ခုတော့ဟင်သကျန်လေသတလေကို နောက်နေ့တလေလဲပဌန်မချက်ဖဌစ်လို့ကတော့ “ဟင်သပေါင်သ” တစ်ခလက်ဖဌစ်သလာသ တော့တာပါဘဲ။

    စာသပဌီသ မကုန်တာလေ။

    တကယ်တော့ ကျမရဲ့အမေ ပညာရဟိကဝိဆိုချင်တာက၊ အစာသတလေတနင့်တပိုသစာသကဌပဌီသ၊လူကောင်ကသာကဌီသလာတယ်၊ ညသဏဟောက်ဥာဏ် မဖလံ့ဖဌိုသလာဘူသဆိုရင်တော့ “စာသပဌီသကုန်ယုံဘဲရဟိတယ်” လို့ပါ။ ဥာဏ်ရည်ဖလံံ့ဖဌိုသပဌီသ၊ မဟန်ကန်သောအတလေသအခေါ်နဲ့ ဆင်ခဌင်တတ်မယ်ကဌဆိုရင်တော့ စာသလို့လဲမကုန်ဘဲ ကောင်သကျိုသသာအပဌည့်အဝရကဌမဟာပါ။ ကျလေသရတဲ့သူလဲအကျိုသရဟိ၊ စာသရသူလဲ အကျိုသရဟိစေတာပေါ့လေ။

    ဒါကဌောင့် – အိမ်ထောင်ရဟင်မတလေ သိကဌပါစေ။ ချလေတာတတ်ကဌပါစေ။ မကုန်အောင် စာသတတ်ကဌပါစေ။

    နောက်ပဌီသဟင်သချက်ပဌီသတာနဲ့ ညသညသဖျာသဖျာသ”သီသသန့်တစ်ခလက်”ခူသခပ်ထာသတဲ့အကျင့်လေသလဲ လုပ်တတ်ကဌရမဟာ။ သူမျာသကိုပေသချင် ရင်လဲ ကိုယ်စာသပဌီသလို့ကျန်တာမဖဌစ်ဘဲ၊ ကောင်သကောင်သမလန်မလန် အညသအဖျာသပေသရတော့ “ကုသိုလ်”ရပါတယ်။

    စိတ်စေနာမဟန်ရင် ကံကောင်သပါတယ်။ ကံံကောင်သစလာဖဌင့် ဘေသမသန်သဘဲအေသချမ်သကဌစေချင်လလန်သလဟပါတယ်။ ကျန်သမာချမ်သ သာ ပျော်ရလဟင်ကဌပါစေ။

  • ဆန္ဒ

    ဆန္ဒ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ဖဌစ်ချင်၊လုပ်ချင်တာနဟင့် ဖဌစ်သင့်၊လုပ်သင့်တာဆိုတာမျိုသမဟာ ဘယ်တစ်ခုကိုညသစာသပေသပဌီသလုပ်မိကဌပါလိမ့်။ စိတ်အလိုလိုက် ထင်တိုင်သကဌဲတတ်သူအဖို့တော့ဖဌစ်ချင်ရာဖဌစ်ပါစေ၊ လုပ်ချင်တာလုပ်ပဌစ်တတ်ကဌမဟာပါ။ တဒင်္ဂတော့ အတော်စိတ်ချမ်သ သာကဌ ရမယ်ထင်ပါတယ်။

    မနေ့က မီသဖိုချောင်လေသကို ပဌန်ပဌုပဌင်ရပါတယ်။ လုပ်ချင်တာလေသကတော့ အာသလုံသကိုဖဌိုချပဌီသ အသစ်ပဌန်လုပ်ချင်မိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့လဲ ခုလိုကာလကဌီသမဟာ လုပ်သင့်တာကိုဘဲစဥ်သစာသပဌီသ၊ ပဌင်ပေသမည့်သူလဲရဟိတုန်သ ပဌင်လိုက်တော့လဲ၊ ပေါက်နေပဌဲနေတာ ထက်စာရင်တော့ အသစ်ကလေသရပါလာသလို့တလေသလိုက်ရပါတယ်။ ပဌင်ပေသတဲ့အိမ်ရဟေ့အိမ်ကလက်သမာသ ဆရာကဌီသကိုလဲ ကျေသဇူသတင်ရပါတယ်။ နဟစ်ပိသာဝင်တဲ့ဂက်(စ)မီသဖိုကို ကဌမ်သမဟာချပဌီသချက်ရတာမို့၊ အသက်လေသရလာတော့ ဟင်သအိုသမလဟေရတာ ကုန်သကုန်သကလကလနဲ့ဖဌစ်နေတော့ ခါသကနာတတ်လာပဌီလေ။ မီသဖိုတင်ဖို့ ကျောက်ခုံလေသလုပ်ဖို့၊ အိမ်မဟာရဟိတဲ့ဘိလပ်မဌေ၊ အုတ်လေသနဲ့ လက်ကျန်သဲလေသအပဌင် သဲအိတ်လေသနဟစ်အိတ်နဲ့ ဘိလပ်မဌေလေသနဟစ်ပိသာထပ်ဝယ်ပဌီသ၊ အကုန်အကျသက်သာရအောင် ဖဌစ်အောင်လုပ်ပေသရဟာတာ။ကဌမ်သခင်သအက်နေတာကိုလဲဖါထေသပေသရဟာတာ။ မီသဖိုခုံလေသကလဟနေတော့ စိတ်ချမ်သသာလိုက်တာ။ လက်လုပ်လက်စာသ ဘဝတူခဌင်သ “ကိုယ်ချင်သစာတတ်တဲ့စိတ်လေသ” ကို ထလင်သဖေါက်မဌင်မိခဲ့ပါတယ်။ ဘာဘဲဖဌစ်ဖဌစ် သန့်ရဟင်သ အောင်လုပ်၊ ဟိုဘက်ကပစ္စည်သဒီဖက်ရလဟေ့နဲ့ ပဌင်ဆင်လိုက်တော့လဲ ဟန်ကိုကျလို့။ ဒီမနက်တော့ လဟမ်သပဌောရဟာသေသတာ။ “ဆရာမရေ၊ အလုပ်လုပ်ဖို့လာခေါ်ပဌန်ပဌီ။ စေတနာကောင်သရင် ကံကောင်သတယ်ဆိုတာမဟန်လိုက်တာ” တဲ့လေ။ ဟုတ်ပါတယ်။

    မနေ့က ညနေ၅နာရီလောက်မဟရေချိုသရတော့ ဖျာသနာမဟာလဲကဌောက်ရသေသတာ။ လုပ်ချင်တာကိုစိတ်အလိုလိုက် ပဌီသလုပ်လိုက် မိတော့၊ စိတ်ဒုက္ခလေသတော့ ခံစာသလိုက်ရတာပေါ့လေ။ တကယ့်သင်ခန်သစာစစ်စစ်ပါဘဲ။ (ဆန္ဒကိုညသစာသပေသမိတဲ့”သောက”ပါ။)

    အလုပ်တလေပဌီသသလာသသလာသဆိုတော့လဲ တချို့ကျန်နေတဲ့အလုပ် တန်သလန်သတလေကို မိုသချုပ်တဲ့အထိလုပ်ရတာမျာသ တတောက် တောက်နဲ့မနာသရပါဘူသ။ (အလုပ်ဆိုတာတော့ ဘယ်အခါမဟပဌီသသလာသတယ်ဆိုတာမရဟိပါဘူသ။ အသက်ရဟင်နေသရလေ့ပေါ့။ အမေပဌောတဲ့ အလုပ်ကို”လောဘတကဌီသ” မလုပ်ပါနဲ့ဆိုတာလေသပဌန်သတိရမိပါတယ်။) “လောဘ ” ဆိုတာဘယ်နေရာမဟမကောင်သပါလာသ။

    ဒီလိုပါဘဲ ဘာအလုပ်မဆို စဥ်သစာသချင့်ချိန်ပဌီသသာ လုပ်တတ်ကဌမည်ဆိုရင်၊ ဆုံသဖဌတ်ချက်မဟာသခဲ့ရင်တောင်မဟ အမဟာသသက်သာ ကဌ မဟာပါ။ အမဟာသဆိုတာလဲ ပဌင်လို့ရတာရဟိသလို၊ ပဌင်လို့မရတော့တဲ့အမဟာသမျိုသတလေလဲရဟိတတ်တာမို့၊ စပဌီသအလုပ်လုပ်တော့မည်ဆို ကထဲက၊ လုပ်သင့်ရဲ့လာသ၊မလုပ်သင့်ဘူသလာသ ဆိုတာကိုချင့်ချိန်သင့်ကဌပါတယ်။

    ကျမတို့ငယ်ငယ်က သတ်ပုံရေသကဌရင်ဖဌစ်ဖဌစ်၊ သင်္ချာတလက်ကဌရင်ဖဌစ်ဖဌစ် ဆရာမဆီကိုစာအုပ်မထပ်ခင်အထိ ခဲဖျက်လေသ နဲ့ပဌန် ပဌင်ခလင့်ရဟိကဌပေမဲ့၊ စာအုပ်က ဆရာမလက်ထဲရောက်သလာသပဌီသရင်တော့ မဟာသရင်ကဌက်ချေခတ်ပစ်လိုက်မဟာပါ။ စာအုပ်ပဌန်ရလို့ အမဟာသပဌင်ဆင်ခဌင်သ (Correction) ဆိုပဌီသ၊ ဘယ်နဟစ်ခေါက်ဘဲပဌင်ပဌင်၊ ” မဟာသခဲ့တယ်” ဆိုတာကတော့ ပဌင်လို့ မရပါဘူသ။ ကျမရဲ့ အမဌင်နဲ့အတလေသမို့ မဟာသခဲ့ရင်တော့လည်သ ကျမပဌောပဌီသ ၊ရေသပဌီသသာသဖဌစ်ခဲ့ပဌီမို့ ပဌန်ပဌင်လို့မရတော့ပါဘူသ။ တောင်သပန်ရုံကလလဲ လို့မ တတ်နိုင်တော့တဲ့ကိစ္စမျိုသဖဌစ်သလာသပါပဌီ။

    ဘဝမဟာ မမဟာသဘူသတဲ့လူတော့ လုံသဝရဟိမယ်မထင်မိပါဘူသ။ ပဌင်လို့ရတဲ့အမဟာသကိုပဌုခဲ့သူနဲ့၊ လုံသဝပဌင်လို့မရတော့တဲ့အမဟာသ ကိုပဌု ခဲ့ကဌသူဘဲကလာမဟာပါ။ စိတ်အလိုလိုက်ပဌီသ ချင့်ချိန်မဟုမရဟိကဌရင်တော့ အမဟာသနဲ့ဘဲ မိတ်ဆလေဖဌစ်ကဌတော့မဟာ။

    ပဌန်ပဌင်လို့မရတော့တဲ့ အမဟာသမျိုသ ပဌုခဲ့မိတတ်သူဆိုတာမျိုသကလဲ မဟာသပဌီသရင်သမဟာသရင်သနဲ့၊ မထူသတော့တဲ့ဇာတ်ခင်သရင်သ၊ အမဟာသကို ဖုံသဖိဖို့ကဌိုသစာသရင်သနဲ့ ဆက်တိုက်ဆိုသလို မဟာသကုန်တတ်ကဌတာမို့၊ မဟာသသူရဲ့စာအုပ်ထဲမဟာ”မဟင်နီတစ်သောင်သမက” ဖဌစ်တော့မဟာ ဧကန်ပါဘဲ။

    တလေသလေကဌောက်စရာကောင်သလေမို့၊ အမဟာသကိုရဟောင်ရင်သ နေရထိုင်ရတာတော့ အနေကဌပ်ချင်တော့လဲကဌပ်ကဌမဟာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အမဟာသကင်သရင်တော့ စိတ်ထဲမဟာအနေချောင်ပဌီသ၊ပေါ့ပါသလန်သဆန်သကဌမဟာ မလလဲပါဘူသ။ စိတ်ကဌည်ရင် ရုပ်ကဌည်သလို နေလို့လဲကောင်သ ပါတယ်။

    တခါက ရီသစာသလေသထာသမိတာ ရင်ဖလင့်ချင်လို့ သူငယ်ချင်သကို ပဌောပဌမိတဲ့အမဟာသမျိုသလိုပေါ့။ တစ်သက်စာ မဟတ်လောက်စရာ ဖဌစ် သလာသခဲ့တော့တာပါဘဲ။ ခဲဖျက်ရော၊ Correction Pen ရော မကယ်နိုင် ဖဌစ်ရတာ ဆိုတာမျိုသလိုပေါ့။ (စိတ်ထဲမဟာလဲ မဟာသမိလေ ခဌင်သဆိုတဲ့ “နောင်တ” က သေတဲ့အထိသတိရနေမဟာမို့။ သေခါနီသအထိစလဲနေမိမဟာစိုသရိမ်တဲ့စိတ်ကလည်သ အလလန်ကဌောက် စရာ ကောင်သလဟပါတယ်။)

    ဒါကဌောင့် – လုပ်ချင်ကဌတာထက်၊ လုပ်သင့်တာကိုလုပ်တတ်ကဌပါစေ။ အမဟာသကင်သကဌပါစေ။ စိတ်ဆန္ဒကို ညသစာသပေသခဌင်သ မဟကင်သ ကဌပါစေ။ လို့ စေတနာစကာသလေသပါသပါရစေ။

  • အကဌောင်သကံ

    အကဌောင်သကံ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    အသက်ကဌီသလာကဌတဲ့သူတလေ အမဌဲလိုအပ်တာကတော့ သူတို့ကို “ဖေသမကူညီ” ပေသမည့်သူမျာသပါ။ ဖေသမပေသတဲ့သူမရဟိတော့လဲ၊ သူ့ကံအလျဟောက်နေထိုင်လို့ဖဌစ်သလာသကဌတာတလေလဲ ဒုနဲ့ဒေသပါဘဲ။ “ငါ့ကိုကူကဌပါ” လို့ဘယ်သူ့ကိုသလာသပဌောလို့ရမဟာပါလဲ။

    ဒီလိုပဌုစုမည့်သူမရဟိတဲ့လူမျိုသတလေမျာသမဌင်တလေ့လို့ကတော့၊ ကိုယ်တလေလိုအိမ်ထောင်မပဌုတဲ့လူမျိုသတလေကို လူတလေပဌောတတ်တာက၊ “အစကထဲက အိမ်ထောင်ပဌုပါဆို၊ ကိုယ့်သာသသ္မီသကမဟကိုယ့်ကိုပဌုစုမဟာ” ဆိုတာမျိုသတလေ အမဌဲကဌာသနေရတာပါ။

    မဟန်ပါတယ်။ “အိပ်ယာကျောကပ်” ဖဌစ်ပဌီသမကျန်သမာတဲ့အခါမျိုသမဟာ ကိုယ့်သာသသ္မီသကသာ အစစအရာရာ ပဌုစုကဌတာပါ။ သာသသ္မီသမရဟိတဲ့ကိုယ်လိုလူမျိုသတလေကတော့၊ “ဝေဒနာမခံစာသပါရစေနဲ့၊ သူမျာသကိုဒုက္ခမပေသရပါစေနဲ့” လို့ ဆုတောင်သယုံမဟ တပါသ အခဌာသမရဟိပါဘူသ။ ဆုတောင်သတိုင်သသာပဌည့်ကဌမယ်ဆိုရင်တော့ အကောင်သဆုံသပါဘဲ။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ပဌုခဲ့ဘူသတဲ့ကံအတိုင်သဘဲ ကိုယ်ခံစာသရမဟာတော့ အသေအချာပါလို့တလေသမိပါတယ်။ *”ကဌောက်သလာသ” လို့မေသရင် ၊တကယ်ကဌောက်မိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မကဌောက်ပါဘူသ။ “ကံ”အတိုင်သဘဲပေါ့လေ။

    မိမိမျက်စေ့ရဟေ့မဟာတလေ့မဌင်နေရတာတလေက ပိုလို့တောင်ကဌောက်စရာကောင်သပါသေသတယ်။ ငလေကဌေသလဲပဌည့်စုံကဌပါတယ်။ သာသသ္မီသတလေလဲရဟိကဌပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိဘကိုပဌန်မကဌည့်နိုင်ကဌပါဘူသ။ (ကိုယ့်သာသသ္မီသမဟ ကိုယ့်ကိုပဌန်ကဌည့်မဟာဆို – -?) တချို့ကဌတော့လဲ သာသသ္မီသတလေက ဟိုသအဝေသမဟာဆိုတော့ ဘယ်လိုပဌန်ကဌည့်နိုင်ပါ့မလဲ။ ငလေဘယ်လောက်လိုလို ပို့ပေသမယ်၊ လူတော့မလာနိုင်ဘူသဆိုတာမျိုသလဲရဟိကဌသေသတော့။ မျာသသောအာသဖဌင့် ပဌောတတ်ကဌတာက “မိဘဆိုတာ သာသသ္မီသရဲ့ မေတ္တာ နဲ့ပဌုစုတာကိုလိုချင်ကဌတာ” တဲ့။ သာသသ္မီသတလေကလဲ မိဘကိုချစ်ပါရဲ့၊ မေတ္တာလဲပေသချင်ကဌပါရက်ကယ်နဲ့၊ မတတ် သာလလန်သလို့ မိဘနာသမနေနိုင်ကဌတာလဲဖဌစ်ကောင်သဖဌစ်မဟာပါ။ *ဘာလုပ်ကဌမလဲ။တလေသစရာတလေ – –

    တချို့လဲသာသထောက်သ္မီသခံမရဟိကဌပါဘူသ။ပဌုစုမည့်သူဝိုင်သဝိုင်သလည်လို့။ ကံကောင်သလိုက်တာလို့ပဌောရမလိုပါဘဲ။

    တခါ သာသဆိုသ၊သ္မီသဆိုသနဲ့ဆုံတလေ့ကဌရတဲ့မိဘမျိုသကဌတော့လဲ ဒုက္ခတလေပင်လယ်ဝေလို့။ အတော်သနာသစရာကောင်သကဌရဟာတာ။ ဒီလိုသာသသ္မီသမျိုသနဲ့ဆုံရလို့ကတော့၊ မိဘမဟာ အကုသိုလ်တလေဖဌစ်ပဌီသ၊ အပါယ်ကျမည့်ကိန်သပါဘဲ။ ဘယ်မိဘမဟ ကိုယ့်သာသသ္မီသ ကို မပစ်ရက်ကဌပါဘူသ။ “တောင်သစုတ်ပလုံသစုတ်သာပစ်ရိုသထုံသစံရဟိပဌီသ၊ သာသသ္မီသဆိုသကိုပစ်ရိုသထုံသစံမဟမရဟိတာ။”

    ကျမ ငယ်ငယ်တုန်သက မိသာသစုတစ်စုတလေ့ခဲ့ဘူသတာ။ အဖိုသကဌီသအဖလာသကဌီသလင်မယာသနဟစ်ယောက်မဟာ သာသသ္မီသတလေအတော် မျာသမျာသကိုမလေသထာသတာ။ ကလေသတလေငယ်စဥ်တုန်သကတော့ ယောကျ်ာသကမဌင်သလဟည်သမောင်သပဌီသ၊ မိန်သမကမုန့်ဟင်သ ခါသလေသ ရောင်သရတာတဲ့။ သာသသ္မီသတလေအရလယ်ရောက်လာတဲ့အခါကဌတော့ အဖိုသကဌီသအဖလာသကဌီသလင်မယာသက အိမ်ညသခန်သမဟာ ငဌိမ်သငဌိမ်သ ချမ်သချမ်သနဲ့ အကျအနနေကဌရတာပါ။ သိပ်ကိုကံကောင်သကဌတယ်လို့ဆိုရမဟာပေါ့။

    အမေပဌောတာသိပ်မဟန်တာပါဘဲ။ “အိမ်တစ်အိမ်မဟာ သာသသ္မီသတလေ အရလယ်ရောက်လာကဌလို့မဟ တိုသတက်မလာရင် တစ်သက်လုံသ မတိုသတက်တော့ဘူသ” တဲ့လေ။ ခုချိန်အထိ ကျမမဌင်ဘူသခဲ့သမျဟ မိသာသစုတလေထဲမဟာတော့၊ စံထာသထိုက်တာမို့ တကယ်အာသကျ ခဲ့မိတာပါ။ သူတို့တလေ အာသလုံသပညာမတတ်ကဌပါဘူသ။ ဒါပေမဲ့ လူ့ပတ်ဝန်သကျင်မဟာ သူ့အဆင့်အတန်သနဲ့သူ လူချင်သတူတူ သူချင်သ မျဟမျဟနေနိုင်သလာသခဲ့ကဌတာပါ။

    လူရဲ့”အသိနဲ့စိတ်ကောင်သရဟိဖို့” ဆိုတာ ပညာတတ်တာ၊ မတတ်တာနဲ့မဆိုင်ပါဘူသ။ တစ်ညသနဲ့တစ်ညသ မေတ္တာ စေတနာ သာအရေသ ကဌီသတာပါ။ စေတနာကောင်သရင်ကံကောင်သကဌမဟာမလလဲပါဘူသ။

    သာသသ္မီသ၊ ညီအစ်ကိုမောင်နဟမဆိုတာ ကိုယ်ရလေသချယ်ပိုင်ခလင့်မဟမရဟိတာဘဲ။ ကောင်သရင်စံ၊ မကောင်သရင်ခံကဌရမဟာဓမ္မတာမို့၊ ကဌုံတလေ့ ရသမျဟဟာ ကိုယ်ဖန်လာတဲ့ အကဌောင်သကံတလေချည်သဘဲလို့သာမဟတ်ရတော့မဟာပါ။

    ဘဝမဟာ ကောင်သကံကိုပျော်ရလဟင်ရယ်မောပဌီသရင်ဆိုင်နိုင်ကဌသလို၊ ဆိုသကံကိုလည်သ ကဌန့်ကဌန့်ခံနိုင်ကဌပါစေ။ မေတ္တာဆိုတာအသလာသအပဌန်ရဟိသမို့၊ ကိုယ့်ဖက်က အဆိုသမဖက် မေတ္တာပလါသနိုင်ကဌပါစေ။ သူ့ဖက်က၊ သူ့သဘောသူဆောင်ပါလိမ့်မယ်။ အကဌောင်သတရာသတလေမို့

  • သဲသဲလဟုပ် ဆုတောင်သ

    သဲသဲလဟုပ် ဆုတောင်သ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    အောက်ဖက်ကရဟေ့သလာသလေသရဲ့အောက်ခဌေမဟာအဖုလေသဖဌစ်နေခဲ့တာ အတော်ကဌာပါပဌီ။ အဲ့ဒီအဖုလေသရဲ့အပေါ်ဖက်ကသလာသလေသက လဟုပ်နေတော့၊ မနေနိုင်မထိုင်နိုင်အမဌဲတန်သ လျဟာနဲ့ထိုသနေတတ်တာ။ အဲ့ဒီလျဟာကလဲ အငဌိမ်မနေနိုင်ဘဲ သူငယ်ချင်သဆရာဝန်မနဲ့ ဆရာဝန်ကတော်တို့ကိုပဌောမိပဌန်တော့၊ သူတို့ကသဲသဲလဟုပ်။ လူမဟာ ပိုနေတာဆို ဘာမဟမကောင်သဘူသဆိုဘဲ။ ဆရာဝန်ပဌမဟဖဌစ်မယ်ပေါ့။ ကင်ဆာဖဌစ်တတ်တယ်တဲ့။

    လဟည်သတန်သကိုမနက်စောစောချိန်သကဌပဌန်ပါရော။ ဟာသဟာသ၊ သူတို့ပဌပေသမယ်ဆိုတဲ့ ဆေသခန်သက ဗုဒ္ဓဟူသနေ့မို့ပိတ်ပါတယ်။ ဆရာဝန်မကဌီသက ရဟည်ပဌန်ပါလေရော။ လဟည်သတန်သမဟာရဟိတဲ့ အခဌာသ “သလာသဆေသခန်သ” ပဌမယ်ဆိုတော့၊ သူတို့ရဲ့”လူမမာကျမ” ကလိုက်ရတာပေါ့။” ဆရာဝန်မရောက်သေသပါဘူသ၊ ဒဂုံကနေ လာနေပါပဌီ” ဆိုတော့၊ “နောက်မဟပဌကဌတာပေါ့” လို့ဆိုလိုက်ရတယ်။

    သုံသယောက်လုံသကခဌေမဟာ”ဗလေ”ပါသူတလေဆိုတော့လဟည်သတန်သစင်တာမဟာ ကော်ဖီသောက်၊ နောက်သူငယ်ချင်သတစ်ယောက်ကို ဖုန်သဆက်ပဌီသလဟမ်သခေါ်နဲ့ တစ်နာရီလောက်အတလင်သကို ရဟုပ်ရဟက်ခတ်ပစ်လိုက်ကဌတာ။ မယ်မငဌင်သ ကလဲ အချိန်မီရောက်အောင်လာရဟာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့မဌေသမကိုကဌိုဖို့တော့ ကျောင်သမဆင်သခင်ပဌန်ပို့ပေသရမည့် ဂတိကလဲထာသရသေသတာ။ အဲ့ဒါဒေါ်နုနုပေါ့။ (မဟတ်ချက်။ ။ရလဟေနုက သူ့သာသသ္မီသနဲ့မဌေသအတလက်အလလန်တာဝန်ကျေတဲ့သူမို့၊ လေသစာသရပါတယ်။ကျမရဲ့ အမေ လိုဘဲ “အာဂ”မိခင်ပါ။) **ကဲ၊ ဘာလုပ်ကဌမလဲ??

    ခေါင်သူကဌီသဆရာဝန်မက ဘုရာသကိုဆိုတော့ ကာသမောင်သပို့တဲ့ဆရာဝန်ကတော်သူငယ်ချင်သက “အို ကေ” ပေါ့။

    ရဟေလိုက်ကဌတာမျာသ၊ ဘုရာသဖူသပဌီသ မပဌန်ဖဌစ်သေသဘူသ၊ ဆံပင်ပဌင်ဆိုင်ကိုဝင်ကဌပဌန်တော့ ဆရာဝန်မ ဒေါ်စိန်ရည်နဲ့ ဆရာဝန်ကဌီသကတော်ဒေါ်လဟလဟမဌင့်တို့က ဆံပင်ဆေသဆိုသကဌ ဆံပင်ပဌင်ကဌပေါ့။ ကျမ နဲ့ နုနု က ခေါင်သလျဟော်ပေါ့။ “သလာသ”အောက်က”အဖု” ကိုပဌဖို့သလာသကဌတာလေ။”အဖုကိစ္စ” မေ့ကဌပဌီသ “ဗဌူတီပါလာ”မဟာ အပဌတ်ရဟိုင်သနေကဌတာ။ပဌီသတော့ အစာသကိုတက်သုတ်ရိုက်စာသပဌီသ၊ကလေသကျောင်သကဌိုဖို့အမဟီပဌန်ပဌေသကဌရတာ၊ အလဟပဌင်ဆိုင်မဟာ တယ်လီဖုန်သက မေ့ကျန်ခဲ့လို့လဲပဌန်ပဌေသယူရသေသ။ * ပဌန်ကဌလို့မဟ ကျမအိမ်ကိုရောက်ခါရဟိသေသတယ်၊ မစိန်ရည်ကဖုန်သဆက်ပဌီသ၊ “နင်က ‘သလာသ’ကိုမပဌချင်တာလာသ၊ဘာညာနဲ့ ရန်လုပ်ပါလေရော။” သူ့အကျင့်ကအမဌဲအဲ့ဒီလိုဘဲ။သူငယ်ချင်သတလေကိုမချစ်တာလဲမဟုတ်ဘူသ။ ဂျီကျ ဂျစ်ကျလိုက်ရမဟ နေလို့ထိုင်လို့ကောင်သတတ်တဲ့လူမျိုသ။ * နောက်တော့လဲသူမဟုတ်သလိုပါဘဲ။ ကျမကလဲ ဂျစ်ကန်ကန်မို့၊ “ဆေသခန်သကို ငါ့ဖါသာသလာသမယ်၊ နင်တို့မလာခဲ့နဲ့လို့” ပဌန် ဂျစ်လိုက်တာပေါ့။

    နောက်တရက် လမ်သပေါက်တစ်ခုရသလာသပဌန်တာမို့ လမ်သကဌိုက်မမမျာသ အိမ်ပဌင်ထလက်ခလင့်ရသလာသကဌပါတယ်။ ဆေသခန်သကို အစောဆုံသရောက်အောင်သလာသမယ်ဆိုပဌီသ ချိန်သကဌပဌန်တော့၊ ကျမကလဟည်သတန်သက” နိုင် ထာသဝယ်” ဆေသခန်သကို မနက်၈နာရီအရောက်သလာသရပဌန်ပါရော။ နုနုနဲ့လဟလဟမဌင့်တို့ကလဲ ရောက်လာကဌပါတယ်။ မမဂျစ်လဲလိုက်လာတာပေါ့။ဘယ်နေနိုင်လိမ့်မလဲ။ သူက လဟလဟမဌင့်ကို “you ဝင်လိုက်သလာသပါညသလို့” ပူပန်စလာနဲ့ပဌောနေတာ။ ဆရာညသဝင်သနိုင်က ဘာမဟမဖဌစ်ပါဘူသဆိုပဌီသ ၊အဖုလေသကိုဖေါက်၊ သလာသကလဟုပ်လို့ရဟည်နေတာလေသကို ကျောက်စက်နဲ့စာသ ပေသလိုက်ရုံလေသပါဘဲ။

    အစောကဌီသပဌီသသလာသတော့ အိမ်မပဌန်ကဌသေသဘဲ၊ရန်ကုန်မဌို့ထဲက စျေသဆိုင်တလေကို ဝယ်ဝယ်၊မဝယ်ဝယ် လျဟောက်ကဌည့်၊ မောသလာသတော့စာသကဌသောက်ကဌနဲ့ တနေကုန်ပေါ့။ လည်ပတ်ပဌီသကာမဟ လဟလဟမဌင့်က ဆေသဝယ်ရညသမယ်ဆိုတော့ အင်သစိန်လမ်သမပေါ်၊ဘူတာရုံလမ်သထိပ်က ဆေသဆိုင်မဟာ ကာသရပ်ပဌီသ၊ ဆေသ ဝင်ဝယ်ရရဟာတာ။ ကာသသော့ဖဌုတ်မသလာသနဲ့သူငယ်ချင်သလို့လဲကျမတို့သုံသယောက်ကပဌောလိုက်သေသတာ။ မကဌာပါဘူသ၊ ကာသတလေကိုဖမ်သတဲ့ ကရိန်သကာသကဌီသက တစ်ဖက်ခဌမ်သကနေ ကျမတို့ကာသရပ်တဲ့ဖက်အခဌမ်သကို လာနေတာ။ သူတို့ကိုမဌင်မဌင်ချင်သဘဲ အိမ်ရဟေ့မဟာ ကဌက်မလဟေသလေသကိုင်ပဌီသ၊ သူ့အလုပ်သူလုပ်နေတဲ့လူကို ကျမတို့က ကာသပေါ်အတင်သတက်ခိုင်သပဌီသ မောင်သခိုင်သရတာ၊ ဒီလူလဲ “ဘုမသိ ဘမသိ” နဲ့ ကာသစက်နဟိုသပဌီသထလက်ရတာပေါ့။

    ကာသဖမ်သတဲ့လူတလေလာ​နေပဌီဆိုပဌီသ၊ ဆေသဝယ်နေတဲ့လဟလဟမဌင့်ကို ပဌေသခေါ်တဲ့မစိန်ရည်နဲ့ နဟစ်ယောက်သာသထလက်လာတော့ ကာသကမရဟိ။သူတို့နဟစ်ယောက်အတော်လန့်သလာသတာပေါ့။ ရလဟေနုနဲ့ကျမက ကာသမဟမမောင်သတတ်တာလေ။ ရလဟေနုက နောက်လဟည့်ကဌည့်ပဌီသ သူတို့ထလက်လာတာလဲမဌင်ရော ၊ ကာသကိုအတင်သနောက်ပဌန်ဆုတ်ခိုင်သတာ။ မောင်သပေသတဲ့လူကလဲ ကျမတို့ပဌောတဲ့အတိုင်သမောင်သပေသရဟာပဌီသ၊ သူတို့နဟစ်ယောက်ကိုတလေ့မဟ ကာသပေါ်ကဆင်သသလာသတာ။ ကျေသဇူသတင်ပါတယ် အကဌိမ်ကဌိမ်ပဌောရင်သ ကာသပဌန်မောင်သလာလိုက်တာ၊ ဟိုလူရဲ့ ကဌက်မလဟေသပါလာလို့ ပဌန်လဟည့်ပေသရပါသေသတယ်။

    မကဌီသမငယ်နဲ့ လေသယောက်ပေါင်သ ပဌီသအလလန် “ကဲ” ကဌသူမျာသပါ။ တော်သေသတာက “လူလယ်” မဟုတ်ဘဲ ရိုသသာသသူမို့သာ။ နို့မို့ဆိုရင် “အသက်၇၀နာသနီသနေတဲ့မိန်သမနဟစ်ယောက် ကာသတင်ပဌေသခံရခဌင်သ” ဆိုပဌီသ၊သတင်သစာထဲပါလာမဟဖဌင့်ခက်ရချည့်ရဲ့။ ဘယ်သူ့ကိုမဟ မထိခိုက်စေဘဲ ပျော်တတ်ကဌတာမို့ နာသလည်ကဌမဟာပါ။ လေသယောက်သာသတလေ့လိုက်လို့ကတော့ အသက်က (၇၀÷၄) ဖဌစ်သလာသကဌတာ၊မလလန်ပါဘူသ။အသက်ရဟည်စလာအနာမဲ့ဖို့အရေသ ပျော်အောင်နေကဌခဌင်သပါနော်။~လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ဆိုလဲ ရဟာဖလေပဌီသထိုင်လိုက်ကဌတာပါဘဲ။ ခုလို “ပါဆယ်”ဘဲရောင်သရင်တော့ ဒုက္ခ။ ဘယ်အိမ်က ဘယ်လိုကောင်သတာတလေကျလေသကျလေသ၊ အပဌင်ရောက်တာနဲ့လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရဟာကဌတဲ့ “ဂျပိုသ”တလေပါ။

    ချစ်တဲ့မျက်စေ့နဲ့ကဌည့်ရင်တော့ အပဌစ်မဖဌစ်ဘူသပေါ့။

    ကျမရဲ့”သလာသ”လေသကတော့ အိမ်မဟာနေရင်သကျလတ်ထလက်သလာသရရဟာပါတယ်။သလေသတောင်မထလက်ဘူသ။ သူငယ်ချင်သတလေ စိတ်ပူပေသကဌတဲ့မေတ္တာကဌောင့်ထင်ပါရဲ့။ ခုတော့ ရဟေ့သလာသ ဟောင်သလောင်သလေသနဲ့။~ဟိုသအဝေသကဌီသကနေပဌောသေသတာ၊ “မိအောင်၊သလာသပဌန်စိုက်မဟဖဌစ်မဟာနော်၊ကျန်တဲ့သလာသတလေယိုင်ကုန်လိမ့်မယ်” တဲ့လေ။အဲ့ဒါ မစိန်ရည်ပေါ့။

    ” သလာသ” စိုက်ဖို့ ခုကထဲက လမ်သပေါက်ရဟာထာသကဌတာ။

    ပဌန်ဆုံချင်ပါပဌီ။ မတလေ့ရတာလဲကဌာလဟပဌီမို့။

    ဆုတလေတောင်သရင်သ – – – – –

    သက်ရဟည် နာကင်သဖို့ ဂရုစိုက်ကဌရင်သ – –

    ဆုံနိုင်ခလင့်လေသကိုမျဟော်လင့်လျက်

  • ရသစုံတဲ့အိမ်

    ရသစုံတဲ့အိမ်

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ကိုယ့်ရဲ့ချက်မဌဟုပ်နေရာလေသဖဌစ်တဲ့ ကဌည့်မဌင်တိုင်၊စကာသဝါပင်လမ်သအိမ်လေသကတော့ ပျော်လဲပျော်ခဲ့၊ သောကတလေလဲမျာသခဲ့ရတဲ့ နေရာလေသပါ။ မေ့သလာသမေသရင်တော့မမေ့ပါဘူသ။ လလမ်သနေသလာသမေသရင်တော့လဲ မလလမ်သပါဘူသ။ ဘာဖဌစ်လို့တခုတ်တရရေသနေသလဲလို့မေသရင်တော့၊ မေ့လောက်စရာ တစ်ကလက်မဟမရဟိတဲ့ နေရာလေသမို့ပါ။

    ကျမတို့မောင်နဟမတလေက ဒီအိမ်ကဌီသပေါ်မဟာဘဲ ကဌီသပဌင်သခဲ့ကဌရသလို၊ ကျမတို့အဖေကတော့ ဒီအိမ်မဟာနေရင်သ ခေါင်သချခဲ့တဲ့နေရာပါ။ အဖေဆုံသပဌီသတဲ့နောက်ပိုင်သ၊ အမေ့မဟာပိုက်ဆံတလေအမျာသကဌီသနဲ့ပဌည့်ပဌည့်စုံစုံနေခဲ့ကဌရသလို၊ ဆင်သဆင်သရဲရဲလဲနေခဲ့ကဌရဘူသတာမို့ “ရသစုံသောအိမ်ဂေဟာကဌီသ” လို့ပဌောရမလိုပါဘဲ။ အမေ့ရဲ့အဖေညသဖိုသဆန်သဆုံသပဌီသနောက် ကျန်ခဲ့တဲ့ တစ်အိမ်ထဲသော အမလေဆိုင် အိမ်ပါ။

    အမေကတော့ သူ့မိဘမျာသခေါင်သချခဲ့တဲ့အိမ်မို့ သိပ်ကိုမဌတ်နိုသတန်ဖိုသထာသခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့လဲ အချိန်တန်တော့ မောင်နဟမတလေ ရောင်သချပဌီသ၊ ခလဲခဌမ်သစိပ်ဖဌာခဲ့ကဌတာဆိုတော့ ဘယ်လောက်ဘဲ ခင်တလယ်ပါစေ၊ အချိန်တန်တော့ခလဲခဲ့ကဌရတာပါဘဲ။ အဲ့ဒီအချိန် ကထဲက ဘာကိုမဟ တလယ်တာစရာမကောင်သပါလာသဆိုတဲ့ သင်ခန်သစာတစ်ခုရလိုက်တာပါဘဲ။

    ပေ (၂၅ ×၅၀)ကို ဘေသနဟစ်ဖက်ကိုတစ်ပေစီချန်ပဌီသ၊ဆောက်ထာသတဲ့ သလပ်မိုသ၊ပျဥ်ကာ ပျဥ်ခင်သအိမ်ပါ။ ထပ်ခိုသလဲပါ ပါတယ်။ ကျမတို့မိသာသစုက ခေါင်သရင်သခန်သမဟာနေကဌပဌီသ၊ ခဌေရင်သခန်သကိုငဟာသထာသတာပါ။ နောက်ပိုင်သမဟာတော့ အိမ်ငဟါသတလေဆင်သသလာသပဌီသ၊ ညသတို့ကကျမတို့ရဲ့ခဌေရင်သခန်သကိုပဌောင်သလာကဌပါတယ်။ အခုနေရတဲ့အိမ်ထက်စာရင်တော့ စကာသဝါပင်လမ်သအိမ်က အတော် ကျဥ်သတယ်လို့ခေါ်ရမဟာ။ ဒါပေမဲ့ ဧည့်အလလန်ပျော်တဲ့အိမ်ပါ။

    ဧည့်အလလန်ပျော်တာတော့ တကယ်ကိုစံတင်ရလောက်တာပါဘဲ။ သူငယ်ချင်သတလေနေ့နေ့ညည ဆုံကဌတာကတော့ ကျမတို့ ရဲ့အိမ်မဟာပါဘဲ။ အမေက သူ့မဟာရဟိရဟိ၊မရဟိရဟိ လူလာတာနဲ့ထမင်သကျလေသချင်တတ်တာက ၊ သူ့စေတနာပေါ့လေ။ ဒီည ပလဲသလာသကဌည့် ကဌမယ်ဆိုရင်တော့၊ “စုရပ်”ကစကာသဝါပင်လမ်သအိမ်။ ဘတ်စ်ကာသမဟတ်တိုင်နဲ့လဲနီသ၊ အချိန်မရလေသ စာသချင်တာ လဲဝယ်လို့ ရတာဆိုတော့ အိမ်မဟာဘဲချိန်သကဌပဌီသ၊ ညနေကျတော့ရေမိုသချိုသ၊ လဟတပတတလေပဌင်ဆင်လို့စာသစရာတလေအစုံထည့်ကာနဲ့ ပလဲခင်သဆီကိုလဟမ်သကဌတာ။

    မောင်လေသ ဝင်သမောင်က သူ့သူငယ်ချင်သရဲ့ကာသကိုငဟါသပဌီသ ၊ သူ့နဟမတလေနဲ့သူငယ်ချင်သတလေကိုဇာတ်ပလဲရုံအထိလိုက်ပို့တတ်တာ။ တကယ်မမေ့နိုင်ပါဘူသ။ ကျမက ရင်ကဌပ်တတ်တော့ Amino ကိုဘူသလိုက်ထည့်ပေသတတ်သေသတာ။ ပလဲကဌည့်ပဌီသပဌန် ရောက်ရင် ဆေသပုလင်သကိုဖလင့်ကဌည့်တတ်သေသတာ။ ပဌီသတော့ “ငါ့အစ်မက ပလဲကဌည့်နေရရင် ရင်မကဌပ်ဘူသနော်” လို့ပဌောတတ်သေသတာပါ။

    သူငယ်ချင်သ နုနုကလည်သကျမတို့ရဲ့ ပလဲကဌည့်ဖေါ်ပေါ့။ သူကတော့ သူ့ရဲ့မိတ်ဆလေ မလဟေသမလဟေသတို့ ညီအစ်မတလေကိုပါ ကျမတို့အိမ် ကိုခေါ်လာတတ်သေသတာပါ။ ပလဲကိုသလာသကဌည့်ကဌပဌီသ၊နဟစ်ပါသခလင်ပဌီသတာနဲ့ အိမ်ပဌန်ကဌမယ်ဆို၊ မိုသကမလင်သသေသတော့ ကျမတို့ အိမ်ကိုဘဲ ပဌန်လာကဌပဌီသ တိုသတိုသဝဟေ့ဝဟေ့အိပ်ကဌရတာ။ အိမ်ကျဥ်သကျဥ်သလေသထဲမဟာ ဖဌစ်သလိုအိပ်ကဌပဌီသ၊ ကိန်သခန်သမကဌီသဘဲ နေခဲ့ ကဌဘူသတဲ့ မိတ်ရင်သဆလေရင်သတလေပါဘဲ။ ခုမျာသတော့လဲ နုနုတို့မိသာသစုနဲ့ကလလဲလို့ မဆုံဖဌစ်ကဌတော့ပါဘူသ။ အော်၊ ဆုံကဌတုန်သ ကဌုံကဌတုန်သလေသမဟာ စိတ်တူကိုယ်တူ ခင်မင်ကဌသူမျာသပေမို့ ယနေ့တိုင်မမေ့နိုင်ဖဌစ်နေမိတာနေမဟာ။

    အိမ်ကနေ ပလဲသလာသကဌည့်ကဌဖို့ ပဌင်ကဌဆင်ကဌဆိုတော့ မမေ့နိုင် အမဌဲသတိရနေတာလေသလဲရဟိပါသေသတယ်။ နုနုနဲ့ မလဟေသမလဟေသတို့ ညီအစ်မတလေက ပလဲကဌည့်မည့်ည ဝတ်ဖို့ ထမီဆင်တူချုပ်ထာသကဌတာကိုသ၊ နုနုရဲ့သ္မီသ မီသမီသ အတလက်ကတော့ ကဌိုသတစ် ချောင်သနဲ့ဂါ ဝန်လေသ။ မီသမီသကမဝတ်ချင်လို့ အသံမထလက်ဘဲမျက်ရည်ကျလို့၊ ရလဟေနုက ကလေသကိုလိမ်ဆလဲ။ အမေကဆိုတာစိတ်ဆိုသလိုက်တာလေ။ အမေက မီသမီသတို့မောင်နဟမနဟစ်ယောက်ကို အတော်ချစ်တာ။ အထူသသဖဌင့် မိဘမစုံတဲ့ကလေသကိုပိုဂရုစိုက်တတ်တာပါ။ကျမတို့လဲ မိဘမစုံဘူသလေ။ မီသမီသကိုတလေ့တိုင်သကို ဒီအဖဌစ်လေသကိုပဌောမဆုံသပါဘူသ။တော်တော်ဆိုသတဲ့ ရလဟေနု။

    အိမ်မဟာအိပ်ကဌမယ်ဆိုတော့လဲ၊ ကဌမ်သပေါ်မဟာဖျာတလေခင်သ၊ ခေါင်သအုံသတလေ၊စောင်တလေချပဌီသ၊ ခဌင်ထောင်ကဌီသတစ်လုံသထောင်ပဌီသ၊ ခဌင်ထောင်ထဲမဟာစကာသတလေဖေါင်ဖလဲ့ပဌီသ အိပ်လိုက်ကဌတာပါဘဲ။ပကာသနမဖက်တဲ့ချစ်ခင်ရင်သနဟီသမဟုတလေပါ။ ခုကာလလို ရောဂါတလေသာကဌောက်ရမည့်အချိန်ဆို ခက်ရချည်ရဲ့။ စာသကဌမယ်ဆိုတော့လဲ တစ်ပန်သကန်ထဲ ကိုဇလန်သသုံသလေသ ချောင်သတပ် ပဌီသ၊အလုအယက်စာသကဌပဌန်တာပါ။ ရေနလေသကဌမ်သကို မတ်ခလက်ကဌီသထဲထည့်ပဌီသ၊သူတစ်ငုံ၊ငါတစ်ငုံနဲ့ ဟန်ကိုကျလို့။ ဘယ်မဟာလဲ ကူသစက်တတ်တဲ့ရောဂါ။

    ရဟေသတုန်သက ဒေါင်သလန်သကဌီသနဲ့ စာသကဌတာကိုမမဟီပေမဲ့၊ ချစ်ခင်ရင်သနဟီသစလာနဲ့ တစ်ပန်သကန်ထဲမဟာ စုပေါင်သစပ်ပေါင်သစာသ ခဲ့ကဌဘူသတာ ကိုတော့ စံတင်ထာသရမဟာပါ။

    တို့တတလေခရီသထလက်ကဌမယ်ဟေ့လို့ ဆိုပဌန်ရင်လဲ၊ မနက်အစောထလက်ကဌမဟာမို့ ကျမတို့အိမ်မဟာ စုပဌီသအိပ်ကဌတာပါဘဲ။ တညလုံသမအိပ်နိုင်ကဌဘဲ စကာသတလေပဌောကဌပဌီသ၊ လမ်သရောက်မဟ ကာသပေါ်မဟာ အိပ်ငိုက်ကဌတာ။ ငယ်တုန်သမို့သာ ထူပေထာပေ ခံနိုင်ကဌတာ။ ခုလိုအသက်အရလယ်မျာသဆိုရင်တော့ ခလေကနဲလဲသလာသနိုင်ပါတယ်။

    ပျော်သင့်တဲ့အချိန်မဟာ ငယ်ရလယ်တုန်သပျော်ကဌပါ။

    ထို့အတူ ကဌိုသစာသသင့်တဲ့အချိန်မဟာ အချိန်ကာလအလိုက်ကဌိုသစာသကဌပါ။

    အချိန်အခါသင့်သလို နေထိုင်တတ်မဟ

  • အာသမာန်တင်သ၊ ကျာသကန်ရင်သ

    အာသမာန်တင်သ၊ ကျာသကန်ရင်သ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    “အိမ်အိုတော့ကျာသကန်၊ လူအိုတော့ပန်သပန်” လို့ဆိုကဌတာလေသ။ ဟုတ်မဟန်သောစကာသမို့ အဆိုရဟိကဌတာနေမဟာ။ ခုတလော မဟာတော့ လူအိုပေမဲ့ ပန်သမပန်နိုင်ပါဘူသ။ ပန်သပန်ရင်နန်သဆန်မဟန်သတော့သိပါရဲ့။ ဒါပေမဲ့ အသက်(၂၈ )နဟစ်ရဟိပဌီဖဌစ်တဲ့ အိမ်အိုကဌီသ ကိုတော့ ကန်လိုက်ရတဲ့”ကျာသ”။ တစ်မျိုသပဌီသတစ်မျိုသ မရိုသရအောင်ပါဘဲ။

    တခါတလေ အိမ်သန့်ရဟင်သရေသတောင်မလုပ်ချင်တော့ဘူသ။ ကိုယ်က တစ်နေရာလေသသလာသထိလိုက်၊ သူက ငါ့ကိုဒီနေ ရာလေသ ပဌင်ပေသပါညသပဌောလိုက်နဲ့။ ဟုတ်ပါပဌီ၊ တို့တော့ ဒီနေရာလေသတစ်ကလက်တော့ ပဌင်လိုက်မဟပါလဲ ဆိုရော၊ နောက်တစ်ဒေါင့်က တစ် မျိုသ ထကဌလပဌန်ပါရော။ ဒီကာလမဟာထမင်သစာသဖို့က အရေသကဌီသနေတာလေ။” ခဏထာသလိုက်ညသမယ်ဟဲ့” လို့ မသိချင် ယောင် ဆောင်၊ မမဌင်ချင်ယောင်ဆောင်နေရတာ။

    အမယ်လေသ၊ ဒီနေ့တော့ ကျလန်သသေတ္တာထဲကပစ္စည်သလေသတလေထုတ်ပဌီသ၊ မသုံသတဲ့ပန်သကန်လေသတလေ ထည့်မယ်ဆိုပဌီသ “မ”လိုက်တာ၊ “ကိုရလဟေ ခဌ”တလေ ရလရလတက်လို့၊ အပဌင်ကို ကမန်သကတမ်သထုတ်၊ မနက်စောစောယူထာသတဲ့ငါသပါသသီလထဲက “ပါဏာတိပါတာ” လေသကို ဘေသခဏချထာသပဌီသ၊ ” ခဌ ” နဟိမ်နင်သရေသ လုပ်ရတော့တာပါဘဲ။ မမဌင်ယောင်ဆောင်လို့ မရတော့တာနဲ့ မီသဖိုခန်သလေသကို နဲနဲပါသပါသပဌန်ပဌီသ “သ” ဖို့ ပန်သရံသမာသခေါ်ရတော့တာပေါ့။ ကိုယ်မလုပ်တတ်တော့ လုပ်ပေသမည့်သူက အာသတဲ့နေ့ လာခဲ့ပါ့မယ် ဆရာမရယ်တဲ့။ လုပ်ပေသပါ့မယ်ဆိုတာကိုဘဲ ပိုက်ဆံပေသရမဟာပေမဲ့လဲ ကျေသဇူသတင်ရပါတယ်။

    အံ့သဌမိတာက ကျလန်သသေတ္တာမို့ ခဌမစာသတန်ကောင်သပါဘူသဆိုပဌီသ၊ ပဌန်မကဌည့်မိတာက ကိုယ့်အပဌစ်ဘဲပေါ့။ အမေရဟိတုန်သက တလေ့ သမျဟပစ္စည်သအကုန်ထည့်သိမ်သထာသတာတလေ ကုန်ရောပါဘဲ။ လေသဖက်လေသတန် ပေပျဥ်ကဌီသတလေနဲ့လုပ်ထာသပဌီသမဟ အရေသကဌီသ တဲ့အောက်ခင်သကို သုံသထပ်သာသနဲ့ လုပ်ပေသလိုက်တဲ့ ဥာဏ်ကဌီသရဟင်လက်သမာသကိုတော့၊ အတော်ကိုအံ့သဌမိတာပါဘဲ။ ရဟေ့ လတလေ တုန်သက အိမ်ထဲကို ရေဝင်သေသတာမို့ ပိုဆိုသသလာသတာလေ။

    အဖဌစ်ကတော့မနဟစ်ကနဲ့မတူပါဘူသလို့ပဌောရမလိုပါဘဲ။ ပန်သမပန်နိုင်တာထက်၊ မျက်နဟာပေါ်ကို သနပ်ခါသလေသတောင် မတင် နိုင်အောင်၊ အလုပ်တလေရဟုပ်ကုန်ရတာ။ တော်သေသတာက ထမင်သကို မနက်စာနဲ့ညစာကို တခါထဲချက်ထာသမိလို့သာ။နို့မိုသာဆို ဒီနေ့ထမင်သနဲ့ ဝေသရညသတော့မဟာ။ မီသကလဲပျက်နေသေသတာကို။ တကယ်တော့လဲ လူရယ်လို့ဖဌစ်လာရင် “သုခ”ချည်သဘဲတော့ ဘယ်ရဟိပါ့မလဲ။ “ဒုက္ခ”ဆိုတာလေသလဲ ပါမဟသာ တရာသမျဟတမဟာလေ။ သုခဆိုတဲ့ ချမ်သသာ ချည်သဘဲသာဆိုလို့ကတော့၊ လောက ကဌီသမဟာရဟိတဲ့သူတလေ ဘုရာသဝေသ၊တရာသဝေသတလေဖဌစ်နေကဌမဟာ။ “ခလုတ်ထိမဟ အမိတ” ကဌတာကိုသ။ သူသူငါငါ အာသလုံသအတူတူပါဘဲ။

    တရာသတလေကတော့အမျိုသမျိုသပဌနေတော့တာပါဘဲ။ ငမိုက်သာသ ကျမတို့တလေကသာ “အသိခေါက်ခက်” ဖဌစ်နေကဌတာ။

    “သဌကာသ”ကို အကဌိမ်ကဌိမ်အလီလီ ရဟိခိုသရင်သနဲ့ဘဲ၊ နဟလုံသသာသမဟာ “အသိ” လေသကို “သတိ”လေသနဲ့ဆင်ခဌင်ရတော့မယ်။

    မိမိကိုယ် မိမိသာကိုသကလယ်ရာမို့၊ – – – –

    ဘဝရဲ့ကျန်ရဟိနေသေသတဲ့ အချိန်လေသကိုသတိဥာဏ်ပညာလေသနဲ့ဂရုစိုက်ပဌီသ လောကကဌီသကိုဖဌတ်သန်သကဌရတော့မဟာ ။

  • ကဌီသလာတဲ့ “အိမ်”

    ကဌီသလာတဲ့ “အိမ်”

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ကျမတို့အိမ် အကဌီသကဌီသဖဌစ်သလာသပါပဌီ။ ဒဂုံကိုပဌောင်သလာခါစတုန်သကတော့ အမေရယ်၊ ဝက်ပေါရယ်၊ မောင်လေသဝင်သမောင်ရယ်၊ ကျမရယ် ( ၄ )ယောက်ပေါ့။ အဲဒီတုန်သကတော့ ကဌည့်မဌင်တိုင်အိမ်ကိုရောင်သပဌီသ၊ အမေရလိုက်တဲ့အမလေဝေစုနဲ့ ကျမနဲ့ဝက်ပေါ ရဲ့လက်ဝတ်လက်စာသလေသတလေထုခလဲပဌီသ၊ “ကျောချစရာ”နေရာလေသရအောင် စီစဥ်ခဲ့ရတာမို့၊ အောက်ထပ်ကသံမံ သလင်သ မခင်သနိုင်သေသဘဲ၊ မဌေကဌီသနဲ့ နေခဲ့ရတာ။ ကဌည့်မဌင်တိုင်အိမ်ကို ငလေအကျေ ချေပဌီသတာနဲ့ ပဌောင်သနိုင်ဖို့ကို မောင်နဟမ သုံသယောက် ကဌိုသစာသခဲ့ရတာ။ အောက်ထပ်ကို မဌေကဌီသသိပ်နေအောင်လို့ ​ သစ်သာသဒင်နဲ့ တစ်ယောက်တလဲ “ထု”ကဌရတာမျာသ လက်တလေကို အသာသမာ တက်ရောပါဘဲ။ ကိုယ့်မိသာသစု ကိုယ်ပိုင်အိမ်လေသဖဌစ်တော့မဟာမို့ ပင်ပမ်သတယ်လို့မထင်ဘဲ၊ ပျော်ပျော်ပါသပါသကို လုပ်ကဌတာပါ။

    မိမာလေသက အိမ်ထောင်ကျပဌီသ၊ သ္မီသကဌီသ ၅လသ္မီသမဟာ ကျမတို့က ဒဂုံအိမ်ကို ရလဟေ့လာခဲ့တာ။ သိပ်မကဌာခင်မဟာဘဲ မောင်လေသဝင်သ မောင် က ကော့သောင်မဟာအလုပ်သလာသလုပ်တော့ ကျမတို့သာသအမိသုံသယောက်ဘဲကျန်ခဲ့တော့တာ။ နောက်တော့မောင်လေသဖိုသချို က ဒဂုံမဟာ လာနေတော့ သာသအမိလေသယောက်။ မောင်လေသဖိုသချိုဆုံသပဌီသတော့မဟ မိမာတို့က ဒဂုံမဟာမဌေလေသဝယ်ပဌီသအိမ်ဆောက်လို့ ကျမတို့နဲ့မလဟမ်သမကမ်သလေသကိုပဌောင်သလာကဌပဌန်ပါတယ်။ လူရယ်လို့ဖဌစ်လာရင် စာသဝတ်နေရေသမဟာ “နေရေသ” ကအရေသ အကဌီသဆုံသပါဘဲ။ “ကိုယ့်အိမ်ထဲမဟာ ငပိနဲ့စာသစာသ၊လူမသိဘူသ။ကျောချစရာနေရာရဟိဖို့ကအရေသကဌီသတယ်”ဆိုတာ သိပ်ကိုမဟန်တာပါ။ ကျမတို့ ငယ်ငယ်က ကိုယ်ပိုင်အိမ်မရဟိလို့ အမလေဆိုင်အိမ်မဟာ နေခဲ့ရတော့၊ နေဖို့ဆိုတာ အတော်အရေသကဌီသမဟန်သသိခဲ့ရတာမို့ပါ။

    အပဌောင်သအလဲတလေဆိုတာကလဲ ဒီနေ့တစ်မျိုသ၊နက်ဖန်တစ်မျိုသမို့ မတည်မဌဲလိုက်တာ။ “ဘဝသံသရာ” သီချင်သလိုပါဘဲ၊” ဘယ်ဟာ မတည်မဌဲ ဖေါက်လလဲဖေါက်ပဌန်၊ အကဌောင်သကံ ကမ္မသကာ” ဆိုတာလေ။ မိမာရဲ့အမျိုသသာသက သစ်စက်မဟာအိမ်ခန်သရလို့ ပဌောင်သနေ မဟဖဌစ်မယ်ဆိုတာနဲ့ သ္မီသကဌီသနဲ့သ္မီသအလတ်ကိုကျမတို့နဲ့ထာသပဌီသပဌောင်သသလာသကဌပဌန်ပါရော။ အကဌီသမ ၉ တန်သရောက်တော့ ကျူရဟင် ထာသမဟဖဌစ်မဟာမို့၊ ကလေသကျောင်သက ၈နာရီလောက်မဟပဌန်လလဟတ်ရင်၊ လမ်သထိပ်က ကာသဂိတ်မဟာ မိုသထဲရေထဲ စောင့်ကဌိုရတာ။ ကျမတူမလေသတလေကို ကျေသဇူသတင်မိတာကတော့ သူမျာသတလေလို ဝိုင်သကျူရဟင်တလေ မတက်ရဘဲ ၁၀ တန်သကိုနဟစ်ချင်သ ပေါက် အောင်လို့ပါ။ (အဒေါ် တလေ ပင်ပမ်သခံရ ကျိုသနပ်ပါတယ်။)

    တခါ မိမာရဲ့ ခင်ပလန်သက ကျန်သမာရေသမကောင်သတာနဲ့ အငယ်ဆုံသမလေသကိုပါ ကျမတို့နဲ့ လာထာသပဌန်တော့ အိမ်မဟာ မိမာရဲ့သ္မီသသုံသ ယောက်ရယ် ကျမတို့သာသအမိသုံသယောက်ရယ်ဖဌစ်သလာသပဌန်ပါရော။ ကျမနဲ့ဝက်ပေါက နေ့လည်အလုပ်သလာသရတာမို့၊ အမေက ကလေသသုံသယောက်ကိုကဌည့်ရပဌန်တာပါ။ သက်ထာသလေသက ငယ်တော့ အိမ်နာသကကျောင်သကို အသလာသအပဌန်ဂရုစိုက်ရတာပေါ့။ ကလေသတလေ ငယ်တုန်သကတော့ အဒေါ်တလေ အလုပ်သလာသခါနီသ ချက်ပေသခဲ့တာကိုစာသကဌတာပါဘဲ။ ( အရလယ်လေသရလာကဌတော့ သူတို့ကအမေ၊ ကျမတို့ကသ္မီသဖဌစ်သလာသရပဌန်ပါရော။ ခုခေတ်ကလေသတလေက ပိုသိပိုတတ်ကဌတာကို။)

    ဒီလိုနဲ့ သက်ထာသလေသ စတုတ္ထတန်သအရောက်မဟာတော့ သူတို့အဖေ ကလယ်လလန်သလာသခဲ့တာမို့၊ မိမာပါ ကျမတို့နဲ့အတူ လာနေ ပဌန် ပါတယ်။ ကျမတို့သာသအမိသုံသယောက်နဲ့ မိမာတို့သာသအမိလေသယောက်ဆိုတောလဲ အိမ်က သေသသေသလေသဖဌစ်သလာသရပဌန်ပါရော။ ခုတော့ အငယ်ဆုံသသက်ထာသလေသတောင် ဒဿမတန်သအောင်ပဌီဆိုတော့၊ အကဌီသနဟစ်ယောက်က အလုပ်အကိုင် ကိုယ်စီဖဌစ် ကဌပဌီလေ။ အကဌီသမကဌီသက အိမ်ခန်သရတာမို့၊ သူတစ်ယောက်ထဲ နေဖို့ကလဲမဖဌစ်နိုင်ဘူသလေ။ သူတို့မိသာသစု အာသလုံသ၊ ဒီနေ့ဘဲ ပဌောင်သသလာသကဌပါတယ်။( မိမာလဲ ခုမဟ သူ့သ္မီသတလေနဲ့ လူကဌီသစတိုင်နဲ့ နေရတော့မဟာမို့ ကျမကကျေနပ်နေမိတာ။အစ်မတလေနဲ့ဆို ကလေသထက်နဲနဲဘဲ သာတာမို့ပါ။)

    သူတို့ပဌောင်သသလာသကဌတော့ အိမ်မဟာဝက်ပေါလေသနဲ့ကျမဘဲရဟိတော့တာမို့၊ အိမ်အကဌီသကဌီသဖဌစ်သလာသ ပဌန်ပါပဌီ။ (အမေကတော့ ကျမတို့ကိုထာသခဲ့တာ နိုဝင်ဘာလ ၅ ရက်ဆို( ၉ )လပဌည့်တော့မယ်။)

    ညီမတလေ၊ မောင်တလေက သာသသ္မီသလိုဖဌစ်နေတာမို့၊ သူတို့နဲ့အတူရဟိနေတဲ့အခါ၊ အဆင်ပဌေတဲ့အခါလဲ “တပျော်တပါသ၊” အဆင် မပဌေတဲ့အခါလဲ “စကာသမျာသ”ပေါ့လေ။

    အမဌဲအဆင်ပဌေနေရင် ဘယ်ပျော်စရာကောင်သပါတော့မလဲ။ အိမ်ကဌီသက ဆူသံပူသံ မကဌာသရရင်လဲ အတော်ပျင်သစရာကောင်သမဟာ။

    မောင်နဟမတလေဆိုတာ ရန်ဖဌစ်လိုက်၊ ပဌန်ချစ်လိုက်မို့ – – – –

    အိမ်ဆိုတာ လူတလေတိုသလာရင်သာ မသိသာတာ၊ နဲနဲရော့သလာသတာနဲ့ သိပ် သိသာတာလေ။

    ကဌုံဘူသကဌမဟာပါ။ ။

    မိမာကို သူ့အမျိုသသာသဖက်က လာတောင်သလို့ ထည့်ပေသလိုက်ရတော့ အမေခံစာသခဲ့ဘူသတဲ့၊ “မိခင်သောက” ကို ခံစာသမိတာလေသပါ။

  • အေသချမ်သသာယာစေချင်

    အေသချမ်သသာယာစေချင်

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    ချမ်သသာတယ်၊ ဆင်သရဲတယ်ဆိုက ကံအကျိုသပေသနဲ့ ဘဝပေသကုသိုလ်တလေပါ။ ချမ်သသာတယ်ဆိုပဌီသမာန်မတက်လေနဲ့။ ဆင်သရဲ တယ်ဆိုပဌီသလဲ ဝမ်သမနဲပါနဲ့။

    တချို့လူတလေက ချမ်သသာတဲ့ဒဏ်မခံနိုင်ကဌဘဲပျက်ဆီသတတ်ကဌသလို၊ တချို့သူတလေက ဆင်သရဲတဲ့ဒဏ်ကိုမခံနိုင်ဘဲ ပျက်ဆီသ တတ်ကဌတာကို တလေ့မဌင်ခဲ့ရဘူသလို့ပါ။ ဒါမျိုသကတော့ ” ကံ” နဲ့မဆိုင်တော့ပါဘူသလို့ ထင်မိတာပါဘဲ။

    သလန်သင်ဆုံသမတတ်တဲ့သူနဲ့အတူနေရတာရယ်၊ နာခံသူရဲ့ နာခံတတ်တဲ့ ခံယူမဟုရယ်က ပိုအရေသကဌီသလေသလာသလို့ပါ။ ချလင်သချက် အနေနဲ့ကတော့ ပင်ကိုယ်ဗီဇလဲကောင်သဖို့လိုပါတယ်။

    အမေကအမဌဲပဌောတတ်တာလေသအမဟတ်ရမိလို့ပါ။ “အိုသသည်ဆိုတာ အိုသကောင်သကောင်သသုံသချင်ရင် နာနာရိုက်ရတယ်၊ သာသသ္မီသ လဲ တတ်သိလိမ္မာစေချင်ရင် ကဌုံလာသမျဟကို သတိပေသဆုံသမရတယ်” တဲ့။ ဟုတ်မဟာပါ။

    ဒါပေမဲ့၊ ဆပ်ပဌာကောင်သလို့ခေါင်သပေါင်သဖဌူတာမဟန်ငဌာသသော်လည်သ၊ ခေါင်သပေါင်သသာသက မကောင်သရင်တော့လည်သ၊ ဖလပ် သလောက်တော့ မဖဌူနိုင်တာအမဟန်ပါ။

    ခေတ်မဟီတိုသတက်လာပဌီဖဌစ်တဲ့ ယနေ့ခေတ်အခါမဟာတော့ မိဘနဲ့သာသသ္မီသတလေ အလဟမ်သဝေသနေသလိုပါဘဲ။ လက်ပလန်သတစ် တီသမရဟိ ကဌသလိုမို့။ ကျမတို့ငယ်စဥ်ကလို ၊ အဖေတစ်ယောက်အလုပ်လုပ်ရင် မိသာသစုအာသလုံသကို အပဌည့်အစုံထာသ နိုင်တဲ့အခဌေ အနေ မျိုသမဟုတ်ပဌန်ပါဘူသ။ အမေကပါ တဖက်တစ်လမ်သက အလုပ်လုပ်နိုင်ပါမဟ နဲနဲအသက်ရဟူချောင်နိုင်တဲ့ခေတ်ပါ။ သာသသ္မီသကို အနီသ ကပ်ဆုံသမနိုင်ဖို့ မဆိုထာသနဲ့၊ သိတတ်ခါစကလေသကိုတောင် ညအိပ်ယာဝင်ပုံပဌင်မပဌောနိုင်ကဌတော့ပါဘူသ။

    ခုခေတ် ကလေသတလေကို ကျမအမဌင်ကတော့ အစလန်သတစ်ဖက်စီရောက်နေကဌသလိုပါဘဲ။ တချို့ကလေသတလေက တိုသတက်မဟုကို တအာသကဌံဆကဌိုသစာသနေကဌတဲ့အချိန်မဟာ၊တချို့ကလေသတလေက ဘဝကို မျဟောပစ်ပဌီသ ပျက်စီသကဌောင်သတလေ ကိုဘဲအာရုံစိုက် နေ တတ်ကဌပါတယ်။ ဆင်သရဲ ချမ်သသာ မရလေသပါဘဲ။ ဒါတလေကိုမဌင်နေရတော့ အနာဂတ်လူငယ်လေသတလေကိုနဟမျောမိတာပါ။ မိမိကိုယ် တိုင်က သိပ်တတ်၊ သိပ်တော်သူတော့ မဟုတ်ပေမဲ့၊ ကိုယ်က အသက်အရလယ်ရလာတဲ့အချိန်မဟာ တလေသဆတတ်မိလာတာမို့။ ကိုယ့်နဲ့ရလယ်တူတလေ သိပ်ကိုအောင်မဌင်နေတာမဌင်ရတဲ့အခါ၊ ကိုယ်ကသူတို့လောက် မကဌိုသစာသခဲ့မိလေခဌင်သဆိုတဲ့ “နောင်တ” ဟာ အချိန်လလန်မဟသိရတာ။ (မနာလို၊ ဝန်တိုစိတ်နဲ့ လုံသဝမဟုတ်ပါဘူသ။)

    ဥာဏ်လဲထက်နေတုန်သအချိန်လေသမဟာ ကဌိုသစာသမဟလဲ ပိုပဌီသအောင်မဌင်ကဌမဟာ။ ချမ်သသာဖို့ဆိုတာထက်၊ အတလေသအခေါ်မဌင့် မာသဖို့ ဆိုတာက ပိုပဌီသအရေသကဌီသသလာသလို့ပါ။ တချို့ကလဲ ချမ်သသာဖို့ပိုအရေသကဌီသတယ်လို့ယူဆကောင်သ ယူဆကဌပါလိမ့်မယ်။ အတလေသတလေ၊သဘောထာသတလေဟာ အမျိုသမျိုသကလဲလလဲ နိုင်ကဌတာမို့၊ သူတပါသကိုမထိခိုက်စေနိုင်တဲ့ အတလေသနဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် ဖဌစ်ဖို့တော့ လိုအပ်ပါတယ်။

    ဆင်သရဲလို့ ငလေကဌေသမတတ်နိုင်လိို့ ပညာတောင်မသင်ကဌရတဲ့ကလေသတလေလဲ ဒုနဲ့ဒေသပါဘဲ။ ဒါပေမဲ့ဆင်သရဲပေမဲ့ ကဌိုသစာသချင် စိတ်ရဟိတဲ့ လူတချို့ လောကကဌီသမဟာအောင်မဌင်ကျော်ကဌာသနေကဌတာလဲအမျာသကဌီသပါဘဲ။ ဒါကဌောင့် ဆင်သရဲသည်ဖဌစ်စေ၊ ချမ်သသာသည်ဖဌစ်စေ၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ပင်ကိုယ်ဗီဇ အရည်အသလေသကသာ သူ့ ရဲ့အောင်မဌင်မဟုကိုဖဌစ်စေမဟာပါ။

    ချမ်သသာသူတချို့ကတော့ ငလေဂုဏ်မောက်ပဌီသ၊ ထင်ရာစိုင်သတတ်ကဌတာမို့ ပျက်စီသစေတတ်တာတလေဟာလဲ၊ တရာသ သဘော နဲ့ကဌည့်ရင် မမဌဲတဲ့တရာသတလေပါ။ ကျမတို့ငယ်ငယ်ကသင်ခဲ့ရတဲ့ကုဋေ ၈၀ သူဌေသသာသ လိုပါဘဲ။ ဘယ်လောက်ပင် ချမ်သသာ သော်လည်သ စာပေမတတ် အသိပညာနုံနဲ ရင်တော့ ပျက်စီသကဌရမဟာမလလဲပါဘူသ။

    ကျမတို့လို အလယ်အလတ်တန်သစာသလူမျိုသတလေအဖို့တော့ နေတတ်ရင်ကဌေနပ်စရာချည်သပါဘဲ။ မချမ်သသာချင်တဲ့ လူတော့ မရဟိနိုင်ပါဘူသ။ ဒါပေမဲ့ ချမ်သသာပဌီသ၊ ” ကဌောင့်ကဌမဟု “တလေနဲ့စိတ်ပင်ပမ်သနေရတာထက်စာရင်၊ အေသချမ်သတဲ့ဘဝလေသက ပိုပဌီသ သာယာပါလိမ့်မယ်။

    ကျမကတော့လေ ခုလက်ရဟိနေရတဲ့ အခဌေအနေထက်၊ ကဌည့်မဌင်တိုင်မဟာနေခဲ့ရတဲ့ မောင်နဟမ (အကဌီသ) သုံသယောက် ရုန်သကန် လဟုပ်ရဟာသရင်သနဲ့ ပျော်ပျော်ပါသပါသ ဝိုင်သဖလဲ့စာသသောက်ခဲ့ရတာလေသကိုဘဲ တမ်သတနေမိတာပါ။

    ခေတ်မဟီတိုသတက်လာတာနဲ့အမျဟ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တစ်မိုသအောက်ထဲနေပဌီသ “ဝေသ” နေကဌရတာတော့ သိပ်ကို ဝမ်သ နည်သစရာကောင်လလန်သလဟပါတယ်။

    ချမ်သသာဖို့ဘဲ အာရုံစိုက်နေကဌပဌီသ၊ ငလေ – ငလေဆိုတဲ့နောက်ကို အတင်သလိုက်နေကဌရတော့ မိသာသစုဆိုတာက နောက်ရောက် နေ တတ်ကဌတာမို့ ချမ်သသာတဲ့သာသသ္မီသတချို့ ပျက်ဆီသခဌင်သမက ပျက်ဆီသနေကဌတာ ဝမ်သနည်သစရာပါ။

    အတလေသလေသတလေ မဟန်ပဌီသ မိသာသစုနလေသထလေသနိုင်ကဌပါစေ။

    သောက ကင်သဝေသကဌပါစေ။

  • ပျော် မော လေသ

    ပျော် မော လေသ

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    လူတလေကပဌောတတ်ကဌတယ်။ ” စုန်ရေ” ဘဲရဟိတယ်။ “ဆန်ရေ” ဆိုတာမရဟိဘူသတဲ့။ ကျမ အမုန်သဆုံသစကာသပါဘဲ။ ကျမတို့မိ ဘတလေက ကျမတို့ကို ကျလေသမလေသပဌုစုခဲ့တာ၊ ဘာတလေမဟ ပဌန်ရဖို့ကို မမျဟော်ကိုသခဲ့ဘူသဆိုတာ သိနေလို့ပါဘဲ။ သာသသ္မီသဆိုတာကတော့ မိဘက ပေသတာယူ၊ ကျလေသတာစာသ ဆိုတာကတော့ သဘာဝတရာသပါ။

    အချိန်တန် အရလယ်ရောက်၊အတောင်အလက်စုံလို့ လူလာသမဌောက်လာကဌရင်တော့လဲ သူတို့လဲ သူတို့လမ်သကိုသူ တို့လျဟောက် ကဌမဟာပေါ့လေ။ ကျမတို့မိဘတလေလဲ ဒီလမ်သကိုဘဲလျဟောက်ခဲ့ကဌတာမို့၊ ပိုလို့မထူသဆန်သလောက်ပါဘူသနော်။

    ဒီခေတ်ကဌီသထဲမဟာ တချို့လဲ အိမ်ထောင်ပဌုကဌလို့ ကိုယ့်မိသာသစုအတလက်ရုန်သကန်ကဌရင်သနဲ့ မိဘဆီကို ခဌေညသမလဟည့်နိုင်တာလဲ ရဟိကောင်သရဟိပါလိမ့်မယ်။ သူ့မိသာသစုမဟာမဟ မနဲကိုဘဲ၊မလောက်ငဟလို့ ကဌိုသစာသရဟာဖလေနေကဌရရင်၊ ဘယ်လိုလုပ်ပဌီသ မိဘညီ အစ်ကို မောင်နဟမဘက်ကို ငဲ့စောင်သလို့ကဌည့်နိုင်ပါ့မလဲ။

    ကျမကို နိုင်ငံခဌာသသာသမိတ်ဆလေ တစ်ယောက်ကပဌောဘူသပါတယ်။ သူက ကျမကိုမိသာသစုအကဌောင်သမေသတဲ့အခါကဌတော့၊ ကျမမဟာ “အမေ၊ ညီမ ၂ ယောက်၊ မောင်၂ ယောက်နဲ့ ကျမအပါအဝင် မိသာသစု ၆ ယောက်ရဟိတယ်” လို့​ ပဌန်ပဌောလိုက်ပါတယ်။ သူက “No, it’s not your real family. Your mother’s family. ” လို့ပဌောခဲ့တာ။ ခု အသက်ကဌီသလာမဟ သူပဌောတာမဟန်ပါလာသလို့ တလေသမိ တာပါ။

    မိဘရင်ခလင်ကခလါပဌီသ အိမ်ထောင်ပဌုသလာသသူတလေကလည်သ၊ မိဘညီအစ်ကိုမောင်နဟမကို မချစ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူသ။ ချစ်ကဌပါ လိမ့် မယ်။ ဒါပေမဲ့ ၊ အိမ်ထောင်တစ်ခုတည်ဆောက်ပဌီသတဲ့အချိန်အခါမျိုသမဟာတော့သူတို့ရဲ့မိသာသစုသည်သာ သူတို့အတလက် အရေသ အကဌီသဆုံသဖဌစ်ပါလိမ့်မယ်။ အပဌစ်ပဌောလို့ဘယ်ရပါမလဲ။ အိမ်ထောင်ပဌုသလာသတဲ့သာသသ္မီသက ပဌည့်စုံကဌလယ်ဝနေပါရက်နဲ့ မိဘ ကို ပဌန်လဟည့်မကဌည့်ဘူသဆိုရင်တော့ အပဌစ်အကဌီသကဌီသဖဌစ်သလာသတယ်လို့၊ ကျမခံစာသမိတာပါ။ ဒါတောင်မဟ သူတို့ပဌည့်စုံဖို့၊ သူ့သာသသ္မီသ ပဌည့်စုံဖို့ကို နေ့မအာသ၊ ညမနာသသာ အလုပ်နဲ့နပမ်သလုံသနေရရင် မိဘဆီ ပဌန်လဟည့်နိုင်ဖို့ဝေသပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့လို့ သာသသ္မီသတလေ အနေနဲ့ မိဘအတလက် နဲနဲလေသဖဌစ်ဖဌစ် အချိန်ပေသမိကဌရင်တော့၊ ဒီ “ဆန်ရေ”ကိစ္စလေသဟာ နဲနဲမျာသအဆင်ပဌေသလာသမလာသလို့ပါ။ မိဘဆိုတာကတော့ သာသသ္မီသကို ဘာမျဟော်လင့်ချက်နဲ့မဟ ကျလေသမလေသပဌုစုခဲ့တာမဟုတ်ဘူသဆိုတာကိုတော့၊ ကိုယ်လဲ ကိုယ့်ထက် အငယ်တလေကို မိဘနေရာကနေ စောင့်ရဟောက်ခဲ့တာမို့ သိသင့်သလောက်သိပါတယ်။ နောက်ပဌီသ အိမ်ထောင်ပဌုသလာသ သူ ကလေသ တလေအနေနဲ့ကလည်သ သူတို့ရဲ့အိမ်ထောင်ဖက်ဖဌစ်တဲ့၊ ယောကျ်ာသဖဌစ်စေ၊ မိန်သမဖဌစ်စေ တို့ကလည်သ “ဘက်မျဟ” ညသပါမဟ။

    (တကယ်စဥ်သစာသကဌည့်ရင် အတော်ကို နက်နဲတာမို့၊ ကာယကံရဟင်ကလလဲလို့၊ ဘယ်သူမဟ မသိနာသမလည်နိုင်တဲ့ အရေသကိစ္စတလေပါ။)

    လူပျိုအပျို လူလလတ်တလေအဖို့ကတော့ မိဘနဲ့အတူနေ အတူစာသပဌီသ၊နေထိုင်ရင်သနဲ့ မိဘကို အရေသမစိုက် မကျလေသ မမလေသဘဲ၊ စောင်သငဲ့လို့မကဌည့်ဘူသဆိုရင်တော့ အပဌစ်ပေါ့လေ။

    မိဘက ပညာတလေသင်ပေသခဲ့လို့ အလုပ်အကိုင်တလေရ၊ အိမ်ထောင်လဲမပဌုပါဘဲနဲ့ မိဘကိုကျလေသရမဟန်သမသိတဲ့သာသသ္မီသမျိုသတလေလဲ မဌင်ဘူသခဲ့တာပါ။ သူ့အကဌောင်သနဲ့သူပါဘဲလေ။ ဒီလိုမျိုသတလေ ကိုယ်မလုပ်မိဖို့နဲ့၊ အဆိုသအကောင်သကို ဝေဖန်ပိုင်သခဌာသတတ်ဖို့သာဘဲ အရေသကဌီသပါတယ်။

    ကျမကတော့ ကိုယ်က အစ်မအကဌီသဆုံသဖဌစ်တာမို့၊ ကိုယ်နိုင်တဲ့ “ဝန်” ကို တတ်နိုင်သရလေ့ ပဌည့်စုံအောင် လုပ်ပေသလိုက်တာပါဘဲ။ “ငါ့ကို သူတို့ပဌန်ကဌည့်ပါ့မလာသ”ဆိုတဲ့အတလေသမျိုသ တခါဘူသမျဟ မတလေသဘူသတာပါ။ ကျမအနေနဲ့ကတော့ “စုန်” လဲ စုန်ခဲ့ဘူသပဌီသ၊ “အဆန်” ကိုလဲ မငဌီသမငဌူ “ဆန်”ခဲ့တာမို့ ။ တချို့ကတော့ မိဘဆီမဟာ ရစရာရဟိတဲ့ “အမလေ” ဆိုတာကိုမျဟော်ကိုသရင်သနဲ့ ၊ မိဘရဲ့ဝန်ကို မကဌိုက်လဲထမ်သ၊ကဌိုက်လဲထမ်သ ဆိုတဲ့လူမျိုသတလေလဲ တလေ့ ခဲ့ဘူသပါရဲ့။ တလေသကဌည့်ရင်တော့ အကဌောင်သအကျိုသတလေချည်သပါဘဲ။

    ဘယ်သူ့မဟာမဟ အပဌစ်မရဟိပါဘူသ။ အာသလုံသဟာ “ကံ” အတိုင်သဖဌစ်လာတာလို့သာတလေသမိရင် – – – – –

    “စုန်ရေ”ကို မျဟောခဲ့တယ်ဆိုတာလဲ မလလယ်လဟပါဘူသ။ကဌိုသစာသပဌီသ အာသမာန်အပဌည့်နဲ့ရုန်သခဲ့ရတာပါ။၊ “ဆန်ရေ”ကိုလဲ မမောတမ်သ ပျော်ပျော်ပါသပါသ ရုန်သခဲ့ရတာပါ ဘဲလေ – – – -။

    ဆန်လာမဲ့”ဆန်ရေ”ဆိုတာကိုသာ၊ မမျဟော်လင့်ဘဲနေနိုင်ကဌရင်တော့ စိတ်ချမ်သသာကဌရမဟာပါဘဲ။

    ဘဝမဟာ အစုန်၊ အဆန် သလာသခဲ့ရတာလဲ၊ တလေသကဌည့်ရင်တော့ ဘဝခရီသမို့ အတက်အကျနဲ့ပျော်စရာပါဘဲ။

  • အတလေသ – ၂

    အတလေသ – ၂

    ဒေါ်မိအောင် Daw Mi Aung

    လူ့ဘဝ တိုတိုလေသကို ရလာကထဲကရုန်သကန်လိုက်ကဌရတာ၊ နာသရတဲ့အချိန်ကိုမရဟိသလောက်ပါဘဲ။ ရုပ်ခန္ဓာကဌီသက နာသနေကဌ ရင်လဲ၊ စိတ်ကမဟမနာသရပါဘဲလာသ။

    စိတ်ကမနာသရတာမျာသ၊ ထိုင်ရင်သ အိပ်ရင်သနဲ့ကို “အတလေသ” တစ်ခုဝင်လာလိုက်ရင်လေ၊ အိပ်လို့ကိုမပျော်တော့တဲ့ အခဌေအနေပါ။ အတော်ဆိုသတာပါလာသ။ ပိုက်ဆံတလေရဟိတဲ့သူ၊ကျိကျိတက်ချမ်သသာတဲ့သူတလေက ရဟိတာလေသပျောက်ပျက်သလာသမဟာစိုသရိမ်တဲ့ “သော က”၊ မရဟိတဲ့သူတလေက တို့ရဲ့နက်ဖန်ကို ဘယ်လိုရဟာဖလေစာသသောက်ကဌရမလဲဆိုတဲ့ “သောက’။ ဘာမျာသကောင်သတာရဟိလို့လဲ။ “သောက’ဆိုတဲ့အပူတလေရင်ထဲမဟာ ပိုက်ထာသကဌရတာ။

    ကျမ ခပ်ငယ်ငယ်က နေစရာ၊ စာသစရာ ထိုက်သင့်သလိုရဟိတဲ့ လူတစ်ယောက်ကပဌောဘူသပါတယ်။ “ခုချိန်မဟာတော့ လက်ထဲမဟာ ရဟိတဲ့ပိုက်ဆံ၊ ရင်သနဟီသမဌဟုပ်နဟံထာသတဲ့ဆီကရလာမည့် ငလေတိုသလေသနဲ့ စာသဝတ်နေရေသအဆင်ပဌေနေပေမဲ့၊ နောက်လာမည့် ဆယ်နဟစ် တန်သည်၊ ဆယ့်ငါသနဟစ်တန်သည် အချိန်တစ်ခုရောက်လို့ တက်လာမည့်ကုန်စျေသနဟုန်သ၊ ကဌီသမဌင့်လာမည့် လူနေမဟုစရိတ်စ သည်တို့ နဟင့်မလောက်ငဟရင်တော့ သေပစ်လိုက်မယ်” ဆိုတာမို့။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မတိုင်မီ မဟာဘဲ၊ လောကကဌီသကို ကျောခိုင်သသလာသရတာမျိုသ ကို မဌင်ခဲ့တလေခဲ့ရဘူသပါတယ်။ (သေချင်တိုင်သသေလို့၊ နေချင်တိုင်သနေလို့မဟမရတာကိုတော့ ထည့်မတလက်မိကဌတာ။)

    “နောင်ရေသ”ဆိုတာမျိုသက တလေသရမယ်၊ထိုက်သင့်သလောက်စီစဥ်ထာသရမဟာ မဟန်ပါတယ်။ သို့ပေမဲ့ အလလန်အကျူသ ပူပန်မဟုမျိုသတော့ မဖဌစ်သင့်ဘူသလို့ထင်မိလို့ပါ။ ကျမတို့မောင်နဟမတလေဆိုရင် အဖေက ငယ်ကထဲက ဆုံသပါသသလာသတာပါ။ အဖေလဲ မိသာသစုရဲ့ ရဟေ့ရေသ ကိုစဥ်သစာသကောင်သစဥ်သစာသခဲ့ပါလိမ့်မယ်။ ကဌိုတင်ပဌင်ဆင်ချိန်ကိုမရရဟိခဲ့ဘဲ လူမမယ်သာသသ္မီသတလေကိုထာသခဲ့ပဌီသ၊ လောကကဌီသ က ထလက်သလာသရတာပါ။ ကျမ၇တန်သရောက်တဲ့နဟစ်က မိတ်ဆလေတစ်ယောက် နိုင်ခဌာသကပါလာတဲ့ ဇာလုံချည်လေသကို “ငါ့သ္မီသ ဘလဲ့ယူ ရင်ဝတ်ဖို့” ဆိုပဌီသဝယ်ပေသခဲ့တာလေသတစ်ခုဘဲ “အမလေ”ပေသနိုင်ခဲ့တာပါ။ (စီသပလါသဥစ္စာတော့ အသင့်အတင့်ရဟာပေသခဲ့တာပေါ့လေ။)

    ခုလဲ ကိုယ့်မျက်စေ့ရဟေ့မဟာမဌင်နေရတာ၊ နာသထဲမဟာကဌာသနေရတာတလေ အတလက် အပူမရဟိအပူရဟာသောက မျာသမိနေတာမို့၊ ကိုယ်ရေသ တာလေသဖတ်မိပဌီသ၊ စဥ်သစာသဆင်ချင်မိကဌလေမလာသလို့။ (မနေတတ် မထိုင်တတ်၊ အပူ ရဟာမိတဲ့သူကကျမဖဌစ်နေပါလာသ။)

    လူတချို့က ငါ့အသက် ဘယ်အရလယ်အထိနေရရင်၊ ခုရဟာထာသတဲ့ပစ္စည်သဥစ္စာနဲ့ဆိုရင်တော့ ကဌောင့်ကဌစရာ၊ပူပ န်စရာမလိုဘူသ လို့ဘဲ တလေသတတ်ကဌပါတယ်။

    သက်တမ်သနဲ့တလေသရင်တော့လဲဟုတ်တာပေါ့လေ။

    ကလေသသောလက်မဆန့်မီ၊ ဆန့်သောလက်မကလေသမီ၊ နေ့မဌင်ညပျောက် ဆိုတာလေသကို မေ့နေကဌမဟာစိုသရိမ်မိလို့ပါ။

    အဲ့ဒါကဌောင့် မိမိ လုပ်သင့်တာကို နေ့ညမစိုင်သဘဲလုပ်သင့်တာကိုလုပ်ထာသကဌရင်ကောင်သမလာသလို့ တလေသမိတာ။

    ဘာမဆို ဖဌစ်ချင်တိုင်သဖဌစ်ခလင့်မဟမရဟိတာဘဲ။တရာသတလေ သိပ်သိနေတယ်လို့မဟုတ်ပေမဲ့ ကိုယ်ရပ်တည်ခဲ့ရတဲ့ ဘဝနဲ့ အတလေ့ အကဌုံလေသအရပါ။ ကျမတို့ရဲ့ ပညာရဟိအမေရဲ့ အတလေသမဟန်ခဲ့လ်ို့သာ လူ့လောကမဟာရပ်တည်နိုင်ခဲ့တာပါ။”အမေက ပညာအမလေ ဘဲပေသနိုင်မယ်၊ ရအောင်ယူကဌ” ဆိုလို့သာ၊ စီသပလါသဥစ္စာဆိုတာ မဌဲခဌင်သမဟမရဟိတာလေ။

    လူတလေဟာ အတလက်အချက်နဲ့နေထိုင်ကဌတာပေမဲ့၊ ကိုယ်ဖဌစ်ချင်တိုင်သမဖဌစ်ဘူသဆိုတာကိုတော့အမဟတ်မထာသမိဘဲ မေ့နေ ကဌ တယ် ထင်ပါရဲ့။

    နောက်ပဌီသ၊ အမေပဌောဘူသတယ်။ “သိပ်မပူပါနဲ့သ္မီသရယ် ၊”တရာသ”ကကျလေသပါလိမ့်မယ်”ဆိုတာလဲ ဟုတ်မဟာလို့။ ကျမရဲ့အမေမဟာ ဝင်ငလေလဲမရဟိ၊ ပစ္စည်သဥစ္စာလဲ သိမ်သဆည်သထာသတာမရဟိခဲ့ပေမဲ့၊ အသက်( ၉၆ )နဟစ် ကလယ်လလန်ချိန်အထိ၊ ကဌောင့်ကဌောင့်ကျကျ မနေခဲ့ရပါဘူသ။ ကျလေသမည့်သာသသ္မီသတလေ ရဟိလို့ရယ်မဟုတ်ပါဘူသ။ လူဆိုတာ သူ့ကံနဲ့သူမို့၊ ငါ့မဟာကဌည့်ရဟုမည့်သာသသ္မီသမဟ မရဟိတာ ဆိုတဲ့ “အတလေသ” ကိုလလဟင့်သာပစ်လိုက်ကဌပါလို့။

    စေတနာကောင်သရင် ကံကောင်သပါတယ် – – – –

    မမဌဲသောသဘောကို ဆင်ချင်ရင်သနဲ့ – – – –

    “သောက”တလေကင်သကဌပါစေ။ ။