Uncategorized

Than Yi [5]

က်မသတိထားမိေသာသင္ယူမႈသဘာဝအေၾကာင္းမ်ား ( ၅ )

က်မတုိ႔ငယ္ယ္တုန္းကခုေခာတ္လုိဘြဲ႕ရသူေတြသိပ္မမ်ားလွေသးပါဘူး။က်မတုိ႔ရြာမွာဆုိရင္ေတာ့တေယာက္မွေတာင္မရွိပါဘူး။
က်မေမေမနဲ႔ဦးေလးတုိ႔ကလည္းဘြဲ႕ရေအာင္ဘာေၾကာင့္မသင္ၾကားခဲ့ၾကပါလိမ့္။သူတုိ႔မိဘက်မအဖုိးအဖြားေတြကသူတုိတကၠသုိလ္ပုိ႔ႏုိင္ေအာင္ခ်မ္းသာၾကသူေတြပါ။သူတုိ႔ငယ္ရြယ္စဥ္အခါကစာသင္ေက်ာင္းမရွလုိ႔ဘဲျဖစ္မွေပါ့။ဦးေလးကုိျမဳိ႕ေက်ာင္းေတာ့ထားဘူးေသးတယ္။ဒါေပမဲ့အမ်ဳိးေတြအိမ္မွာမေနခ်င္လုိ႔ျပန္လာတယ္။ေမေမၾကေတာ့မိန္းကေလးမုိ႔အမ်ဳိးေတြအိမ္ေတာင္ပုိ႔ဘုိ႔စဥ္စားခဲ့ၾကဟန္ေတာင္မတူပါဘူး။ဒါေပမဲ့ရြာကဘုန္းေတာ္ႀကီးေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမွာေတာ့သင္ၾကားခဲရပါသည္။ေမေမကသၿဂၤဳိလ္ပုိင္းေတြထိသင္ခဲ့ဘူးၿပီးစာျပန္ပြဲေတြေရႊတံဆိပ္ေတြေတာင္ရခဲ့ဘူးသည္သည္ဟု ေမေမဂုဏ္ ယူစြာေျပာဘူးသည္မ်ားကုိမၾကာခဏၾကားဘူးခဲ့ပါသည္။
ဦးေလးကေတာ့အတန္းပညာဘယ္ေလာက္ထိသင္ခဲ့ဘူသည္မသိ။ ဦးေလးကtransistor, capactor လုိပစၥည္းေသးေသးေလးေတြ ဝယ္ၿပီးဦးေလးတပ္ဆင္ေပးသည့္နားၾကပ္ႏွင့္ေရဒီယုိက်မတုိ႔အိမ္မွာရွိသည္။ေနာက္ပုိင္းက်မတုိ႔ရြာၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္မျဖစ္လာေသာအခ်ိန္မွာဦးေလးတပ္ဆင္ေပးထားသည့္တယ္လီဖုန္းစနစ္ျဖင့္က်မတုိ႔အိ္မ္ေတြသတ္မွတ္ထားေသာေနရာေတြဆက္သြယ္အခ်က္ေပးႏုိင္ခဲ့ပါသည္။ေနာက္ပုိင္းဦးေလးကေက်းရြာကာကြယ္ေရးတပ္သားတဦး ျဖစ္လာခဲ့ၿပီးေသနတ္ႀကီးတကုိင္ကုိင္ႏွင့္။
က်မတုိ႔ရြာအေၾကာင္မေျပာရေသးပါ။ရြာမွာစာသင္ေက်ာင္းမရွိခဲ့ေသာေၾကာင့္ထင္ပါသည္။။က်မတုိ႔ငယ္ငယ္ကဘြဲ႕ရသူတဦးေယာက္မွမရွိေသးပါ။အဲဒီအခ်ိန္ေလာက္က( ၇) တန္းေလာက္ေအာင္ရင္ပင္ ဆရာျဖစ္သင္တန္း တက္ၿပီးရင္မူလတန္းျပဆရာ စုိက္ပ်ဳိးေရး သင္တန္တက္ၿပီးရင္ စုိက္္ပ်ဳိးေရးအရာရွိငယ္၊သားဖြားသင္တန္း တက္ၿပီးရင္သားဖြားဆရာမ၊ H.Aဟုေခၚသည့္က်န္းမာေရးမႉးက ေတာ့ (၉) တန္း (၁၀) တန္းေလာက္ေအာင္ၿပီးမွသင္တန္းတက္ခြင့္ရ သည္ထင္ပါသည္။
က်မတုိ႔ငယ္စဥ္ကပထမ မူလတန္းေက်ာင္း၊ေနာက္အလယ္တန္း ေက်ာင္းျဖစ္လာတာကုိလည္းဝုိးတဝါးေတာ့မွတ္မိေနပါသည္။ သူ႔ေခါတ္ႏွင့္သူ႔အခါကုိယ့္ရြာမွာအလယ္တန္းေက်ာင္းရဘုိ႔အေရးအနားကရြာေတြႏွင့္အျပဳိင္ေတာ္ေတာ္ေလးၾကဳိးစားခဲ့ရဟန္ေတာ့ရွိခဲ့ သည္ထင္ပါသည္။အလယ္တန္းေက်ာင္းဖြင့္ေတာ့ဘဘ၏ဓာတ္ပုံ ႏွင့္ သတင္းစာထဲမွာပါလာဘူးသည္ကုိမွတ္မိေနပါသည္။
ေနာက္ၿပီးက်မတုိ႔ရြာကအိမ္မွာလည္းရြာနားရွိသုံးအိမ္တန္း၊ ေအာက္ထုံးလုိရြာကေဆြရိပ္ မ်ဳိးရိပ္မကင္းသူမ်ားေက်ာင္းဘုိ႔လာ ေနသူမ်ားႏွင့္အတူရြာထဲကေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားအခ်ဳိ႕လည္း လာစားထဲခ်အတူစာက်က္သည့္အကုိအမမ်ားလည္းက်မတုိ႔အိမ္ ေဘးေဆာင္တြင္တရုန္းရုန္းနဲ႔စာက်က္ေနၾကသည္ကုိက်မမွတ္မိေနပါသည္။ဆရာျပည့္ျပည့္စုံစုံ မရွိေသးသည္ေၾကာင့္ထင္ပါသည္။ (၇)တန္းေအာင္ဘုိ႔ပင္ေတာ္ေတာ္ခက္ၾကပါသည္။အားလုံးနီးပါးက် ေအာင္သူကတေယာက္တေလ။ေအာင္သူတေယာက္မွမရွိသည့္ႏွစ္မ်ားရွိခဲ့ပါသည္။သူတုိ႔မအူပင္သုိ႔သြားေျဖၾကရပါသည္။အဲဒီႏွစ္က ဘာေတြျဖစ္ခဲ့သည္မသိ ပူညံပူညံႏွင့္ေျပာသံေတြၾကားရသည္။ ေနာက္ေတာ့သူတုိ႔အားလုံးအေအာင္ေပးလုိက္ေၾကာင္းသိရပါသည္။
ဟယ္ရီတန္အေရးအခင္းေၾကာင့္ေအာင္ျခင္းေၾကာင့္သူတုိ႔ကုိဟယ္ရီတန္(၇)တန္းေတြဟုေဝါဟာျပဳေခၚခံရေၾကာင္း၊ဟယ္ရီတန္(၇)တန္းဆုိအထင္ေသးခံရေၾကာင္းစသည္ျဖင့္ၾကားခဲ့ဘူးပါသည္။
က်မတုိ႔ငယ္ဘဝကက်မတုိ႔ရြာသည္လည္းသိပ္မၿငိမ္းခ်မ္းလွပါ။ မအူပင္ႏွင့္ရြာေျပးဆြဲေနေသာက်မတုိ႔၏”ျပည္ေတာ္ေအး” ေမာ္ေတာ္ သူပုန္မီးရႈိိိ့့့ခံလုိက္ရသည္ကုိမွတ္မိေနပါသည္။သူပုန္ကုိ ဆက္ေၾကးမေပးလုိ႔ဆုိတာေလာက္ဘဲက်မတုိ႔့မွတ္မိသည္။ေရေရ ရာရာေဆြးေဆြးေႏြးေႏြးးရွင္းမျပ။ေမးေတာ့လည္းသူတုိ႔လူႀကီးေတြ စိတ္ပင္ပန္းရတာေတြေတာ္ေတာ္မ်ားေနေသာေၾကာင့္ထင္ပါသည္။
“သြားစမ္းကေလးပီပီ ေနတာမဟုတ္ဘူး၊သိပ္အေမးအျမန္းထူ” ဟုအေအာ္ခံရဆုံးကက်မ။
က်မတုိ႔ရြာမွာက်မဦးေလးဦျမေဂါင္ကုိယ္တုိင္ပါဝင္ထမ္းရြက္ေန သည့္္ေက်းရြာကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ႕ရွိိေနသည့္အတြက္ဓားျပရန္ ေတာ့မေၾကာက္ရ၊သူပုန္ရန္ေတာ့ေၾကာက္ရပါသည္။အထူးသျဖင့္ က်မတုိ႔အဖုိးကုိသူတုိ႔ေတာ္ေတာ္မုန္းၾကပုံရသည္။က်မတုိ႔အိမ္မွာက်မတုိ႔မအိပ္ရဲသည့္ညေတြေတာ္ေတာ္မ်ားသည္။ဘဘကသပ္သပ္ တျခား၊ က်မတုိ႔အဖြား၊ေမေမႏွင့္က်မတုိ႔ကေလးေတြကတျခား အသိမိတ္ေဆြ ေဆြမ်ဳိးမကင္းသူမ်ား၏အိမ္မ်ားတြင္လွည့္လည္ အိပ္ရတတ္ၾကသည္။ေဖေဖကေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္အိမ္မွာမရွိ တတ္ ရန္ကုန္ မအူပင္စသည္တုိ႔သုိ႔အလုပ္ကိစၥႏွင့္သြားေနတာမ်ား သည္။
ေနာက္ေတာ့က်မတုိ႔ရြာမွာလည္းတပ္စိတ္တစိတ္လာခ်ပါသည္။ ကုရင္စစ္သားေလးမ်ားအမ်ားအျပားပါဝင္ပါသည္က်မတုိ႔ေခါင္း ရင္းတအိမ္ေက်ာ္မွာရွိသည့္စာၾကည့္တုိက္အေဆာက္အဦးမွာေနရာ ခ်ေပးထားပါသည္။သိပ္မၾကာခင္စစ္သားလူပ်ဳိ ၃-၄ ေယာက္ႏွင့္ရြာ ကအပ်ဳိ ၃-၄ ေယာက္အိမ္ေထာင္က်ကုန္ၾကသည္ကုိလည္းမွတ္မိ ေနပါသည္။
ေဟာ့ေဟာ့ရမ္းရမ္းျဖစ္ခဲ့သည္မ်ားဘာမွမရွိခဲ့ပါ။စာၾကည့္တုိက္ကုိသူတုိ႔ကုိလႊဲေပးလုိက္ရ၍ ဘားတုိက္ဟုေျပာင္းလဲေခၚဆုိခဲ့ၾကပါ သည္။အဲဒီဘားတုိက္မွာမူလကခုိေတြေမြ႕ေပ်ာ္ရာေနရာျဖစ္ပါသည္။သူတုိ႔ကအမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ခရာဇ္ယာန္ဘာသာဝင္လူငယ္မ်ား သာျဖစ္ပါသည္။အဲဒီခုိေတြ ရြာေရွ႕ေခ်ာင္းထဲကဗ်ဳိင္းးေတြက ုိဖမ္း ဟင္းခ်က္စားတတ္ၾကသည္။တခါတရံသူတုိ႔ဘားတုုိက္နားက်မတုုိ႔ ကေလးေတြ ေရာက္သြားဟင္းခ်က္ၿပီးခါစအခ်ိန္ဆုိအနံ႔ေတြကေမႊး လုိ႔ က်မတုိ႔ကေလးေတြေခၚၿပီးတေယာက္တတုံးစီခန္႔ေဝေပးတတ္ သည္။ေတာ္ေတာ္ခ်ဳိတာဘဲ။
ေနာက္ပုိင္းခုိကေလးေတြ ဗ်ဳိင္းေတြျမင္ေတြ႕သည့္အခါဒီေကာင္ ေလးေတြအသားကေတာ္ေတာ္ခ်ဳိတာဘဲဟုအေတြးမွာေပၚမိပါသည္
အဲဒီအခါမွာေတာ့ က်မတုိ႔အဖုိးးကညစဥ္အိပ္ရာမဝင္မီ ဘုရားရွိ ခုိး ေစသည့္္္အက်င့္ေသခ်ာျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ၿပီးသားျဖစ္သည့္အျပင္
ဗုဒၶဘာႏွင့္ပတ္သက္ၿပီးငါးပါသီလအပါအဝင္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ပတ္ သက္သည့္ပုံျပင္မ်ားကုိအျမဲေျပာျပတတ္၍ အေကာင္ေလးေတြျမင္ စားးခ်င္သည့္စိတ္ျဖစ္ေပၚလာမိသည္္ကုိအျပစ္ဟုယူဆၿပီးခ်က္ ခ်င္းစိတ္ကုိေဖ်ာက္လုိက္သည္ကုိမွတ္မိေနပါသည္။အဲဒီအခ်ိန္က က်မအသကက္(၈)ထက္မႀကီးေသးပါ။

Categories: Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s